Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 10r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. prop. 15. Qui quid est in Deo est, et nihil sine Deo esse neque concipi potest, quia
  2. enim nulla praeter Deum substantia prop. 14. ideo omnia alia erunt vel attribu
  3. ta vet affectiones Dei seu modi, quia praeter substantias et modos iitdatur.
  4. F rursus omittit attributa
  5. prop. 16. ex necessitate divinae naturae infinita infinitis modis, hoc est omnta
  6. quae sub infellectum infinitum cadere possunt sequi debent. Pro defin. 6.
  7. Corollar 1. hinc sequitur Dem omnium quae sub intellectum cadunt esse causam efficiente
  8. 2. Deum esse causam per se non vero per accidens.
  9. 2 Deum esse absolute causam primam.
  10. prop. 17. Deus ex solis naturae legibus et a nemine coactus agit. quia nihil extra ipsum
  11. Corotar. 1. Hinc sequitur 1 nullam dari causam quae deum extrinsce vel intriasece prae
  12. ter ipsius natura perfectionem incitet ad agendum
  13. (um tamen videatur ea tantum creasse,
  14. coroll. 2. Solum Deum esse causam liberam
  15. in scholiis fusius explicat Deum omnia quae in ipsius intellectu sunt creavisse DEI intel
  16. lectum etiam in essentia a nostro intellectu atdifferre, nec nisi aqui-
  17. voce ei tribui posse utrique nomen intellectus, quemadmodum canis signum
  18. coeleste, et canis animal latrans. Causatum differt a sua causa in eo
  19. quod a c causa habet. Homo ab homine quoad etsent existentiam qum
  20. quam ab homine habet, a Deo quoad essentiam quam a Deo habet
  21. nfiam, atera episufe quitur ex eo quod
  22. intiam, caet ei9 smodo.
  23. omanen non
  24. prop. 19. Deus sive omnia pius attributa sunt aeterna. Nam essentia ejus in
  25. volvit existentiam, et attributa ejus involvunt ejus essentiam. Citat praetes
  26. autor ac probat modum quo id demonstrait prop. 19 principiouum sartes
  27. prop. 20. Dei essentia et ejus essentia unum et idem sunt. quia omnia ejus
  28. probat ex eo quia attributa dei quia aeterna ( per prop. 19) essentia existentians
  29. exprimunt, (per definitionem aetermitatis. Eademautem et ex istet
  30. essentiam ex primunt per definitionem attributi. Ergo essentia et existentia
  31. sunt idem in Deo, Respondeo id non sequi, sed hoc tantum, quod ab eodem
  32. exprimantur. Noto etiam prop: hanc supponere praecedentem, quod
  33. S ergo loco praecedentis ipsius demonstratio in hujus demonstratione adhibeatur
  34. patebit mepta rietur idtcitas. Hoc modo: Dei epsentia et Existentia sunt
  35. unum et idem. probo: quia attributa DEi et existentiam et essentiam exprimunt
  36. Essentiam exprimunt ex definitione attributi. Existentiam exprimunt quia e
  37. quia aeterna, aeterna autem, quia involvunt existentiam exprimunt enim Dei natur
  38. essentiam quae invelvit existentiam. Quid opus ergo mentione aeternitatis
  39. ettributorum, et propositione 19. cum res eo tantum redent; ut probetur
  40. Dei existentiam et essentiam esse unum id et idem quique Dei essentia
  41. involvie existentiam, caetera enim adhibita sunt inanis apparatus causa ut
  42. in speciem demonstrationis tornarentur. Hujusmodi latrocinationes illis valde
  43. familiares, qui veram demonstrandi artem non tenent
  44. Toroll. 1. Hinc sequitur DEi existentiam pariter atque Essentiam esse aeterra
  45. veritatem. Haec propositio non video quomodo ex praecedente se quatur imo
  46. longe praecedento verior et larior est. Statim enim patet posito quod
  47. Dei essentia involvat existentiam tamensi non admittatur esse unum et
  48. idem Coroll. 2 (Deus est immutabilis omniaque ejus attisenta. ista
  49. obscure et confuse proponit probatque autor
  50. prop. 21. quae ex absilata natura alicujus attributi DEi sequuntur semper et infinita
  51. existere debuerunt, sive per idem attributum aeterna et infinita sunt. Demonstrat
  52. satis obscure et prolixe, cum sit facile.
  53. prop. 22. Quicquid ex aliquo Dei attributo quatenus modificatum est tali modificatione quo
  54. et necessario et infinita per idem existit, sequitur debet quoque necissario et infinitum
  55. existere. Ait procedere demonstrationem ut in praecedenti. Ergo etiam obscure.
  56. vellem exemplum talis modificationis dedisset
  57. prop. 23. Omnis modus qui et necessario et infinitus existit necessario sequi debuit vel
  58. ex absoluta natura alicujus attributi Dei, vel ex aliquo attributo modificato modificatione
  59. quae et necessario et infinita existit. Id est modum e sequi ex absoluta d natura
  60. alicujus attributi vel immediate, vel mediante alio modo tali
  61. prop. 24 rerum a Deo productarum essentia non involvit existentiami alioqui per
  62. def. 1. causa essent sui. Quod est contra Hypothesin. Res aliunde manifesta. Seo haec
  63. demonstratio est paralogismus.. Causa enim sui per ejus definitionem 1. non communem
  64. Parsum retinuit, sed peculiarem racta est Non potest ergo communem vocis sensum
  65. in locum propi pus arbitrioa se assunti substituere antol nisi optendat eos aequivale
  66. e
  67. Ex hac propositione
  68. esequitur res contia
  69. ipsum opinosam res
  70. non esse necessarias.
  71. Hac enim meressatium non
  72. ujus essontia existentia

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 10r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0019?run=74