Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 10v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. prop. X 25. DEus non tantum est causa efficiens rerum existentiae, sed etiam
  2. essentiae. Alioqui Deus posset rerum essentia siine DEo concipi. per Axiom. 4.
  3. Sed haec probatio nullius momenti est. Axioma enim quartum non Nam ut concedamus res
  4. essentiam rerm sine DEo concipi non posse non ideo sequitur Dhum esse essentiae rerum cansa. Axioma enim
  5. ex pros
  6. quartum non hoc dicit. Sine quo quid non concipi potest, id est ejus causa quod sane falsum esset
  7. cenfuum circuli
  8. nam linea sine puncto concipi non potest: non ideo punctum lineae causa) sed hoc tantum effectum
  9. c
  10. cognitionem involvere cognitionem causae. quod longe aliud est. Neque enim hoc axioma est
  11. convertibile. Ut taleam aliud esse involvere, aliud sine ipso concipi non posse. Parabola
  12. cognitio involvit in se for cognitionem foci, potest tamen sine eo concipi.
  13. Coroll. Res particula es nihil sunt nisi Dei attributorum affectiones, sive modi, quibus
  14. attributa Dei certo ac determinato modo exprimuntur. Hoc ait patere ex defin. 5.
  15. et prop. 15. sed non apparet quomodo hoc corollar. connectatur cum hac prop. 25. Certe
  16. Spinosa non est magnus demonstrandi artifex. Corollarium hoc supra dictis satis
  17. patet, et verum est si saco seusu intelligatur non quidem res esse tales modos
  18. Sed modom concipiendi res particulares, esse modos determinatos concipiendi attributa divina
  19. prop. 28. Quodcunque singulare sive quavis res quae finita est determinatam habet
  20. existentiam non potest existere necque ad operandum determinari; nisi ad existen
  21. dum et operandum determinetur ab alia causa, quae etiam finita est et deter
  22. minatam habet existentiam, et haec iterum ab alia; et sic in infinitum.
  23. Quia nihil determinatum finitum et certo tempore existens exubsoluta Dei essentia sequi potest,
  24. Ex hac opinione recte expensa multa ubsunda sequantur. Revera enimres ex natura
  25. Dhi hoc modo non sequentur. Ipsum enim determinans ab alia iterum determinatur
  26. et sic in infinitum Nallo modo ergo res determinantur a Deo. Deus tantum absoluta quaed
  27. et generalia de suo contribuet. Rectius dicendum unuu particulare non determinari
  28. ab alio, progressu in infinitum; alioqui enim revera semper manent indeterminata.
  29. utcunque progrediaris: sed potius omnia particularia determinari a DE0. Nec posteriora
  30. priorum esse causam plenam, sed Deum potius posteriora creare itant connectantur priocibus
  31. secundum sapientiae regulas. Si dicimus priora et causas efficientes posterionum
  32. vicissim erunt posseriora quodammodo sines causae finales priotam, apud eos
  33. qui ponunt Deum seundum finem operari.
  34. prop. 29. In rerum natura nullum datur continuens, sed omnia ex necessitate
  35. divinae naturae determinata sunt ad certo modo s existendum et
  36. operandum. demonstratio obscura et praerupta est. ducta per propositiones
  37. precedentes praeruptas obscuras et dubias. Res pendet à definitione
  38. contingentis, quam nuspiam dedit. Ego cum aliis contingens sumo pro ee cujus
  39. essentia non involvit existentiam. Hoc sensat res particulares erunt contingentes
  40. seundum ipsum Spinosam per prop. 24.
  41. Sed si contingens sumas more quorundam
  42. Scholasticorum Alistoteli et aliis hominibus usuique vitae incognito; pro eo quod
  43. contingit, sic ut ratio reddi non possit ullo modo cur sic potius eveneris quam
  44. aliter, quodque itu est indei cujusque et cujus causa positis omnibus requisitis tam intra
  45. quam extra ipsam, aeque disposita fuit abd agendum quam non agendum, puto tale
  46. contingens implicare omniaque esse sua natura ex posito hypothesi voluntatis
  47. divinae statusque rerum , certa ac determinata, tametsi nobis in explorata, neque
  48. inse ipsis sed ex per suppositionem sive hypothesin externorum suam deterna
  49. determinationem habentia.
  50. prop. 30. Intellectus actu finitus et actu infinitus Dei attributa Deius affectiones
  51. Hanc propositionem satis claram
  52. comprehendere debet et nihil aliud.
  53. ex praecedentibus et sano sensu veram noster autor per alia obscura et dubia
  54. et remola more suo probat: nempe quod idea vera convenire debeatcum ideato, id est ut per
  55. se notum (sic ait etsi ego quomodo id per se notum, imo verum sit non capiam) id
  56. quod in intellectu objective continetur debet necessario in natura dari. Quod
  57. non nisi una substantia datur nempe DEg. quae tamen propositiones obscur
  58. et dubiae, et longe remotae sunt. Videtur autoris ingenium fuisse non valde
  59. defortum: raio procedit via clara et naturali, semper incedit per abrupta et cirmitus
  60. pleraeque ejus demonstrationes magis at, circomveniunt (surprennent), quam illustrant

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0020?run=74