Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 9v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 8r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. prop. H8. Omnis substantia est necessario infinita
  2. quia
  3. quia alioqui terminaretur ab alia ejusdem naturae per defin. 2. et darenturd
  4. substantiae ejusdem attributi contra prop. 5.
  5. calli em
  6. Ad Haec propositio ita
  7. et ita admittenda
  8. In schol. elegantem habet ratiocinationem ad probandum substantiam
  9. in suo genere esse. rem quae per se concipitur esse unicam in suo scilicet
  10. genere, quia ponantur esse plura individua, ideo debet esse ratio in natura
  11. cur sint tot non plura. Eadem cum faciat cur sint tot, faciat cur sit hoc et
  12. hoc. Ergo et cur sit hoc. Ea ratio autem non est in uno lorum potius quam
  13. in altero. Ergo extra omnia. Una responsi objectio fieri posset, si
  14. dicatur numerum earum esse interminatum, sive nullum. sive omnem
  15. numerum excedere. Verum corrigi potest, si aliqua tantum ex ipsis sumamus,
  16. et quaeramus cur illa extiterint, vel il si sumamus plura aliquid commune
  17. habentia v.g. in eodem ex loco existentia, cur illa in hoc loco extiterint.
  18. prop. 9. Quo plus realitatis aut esse unaquaeque res habet eo plura attributa ipsi
  19. competunt explicandum erat quid intelligatur per realitatem aut esse, sunt
  20. Demonstratio: patet ex defin.4
  21. enim haec obnoxia aequivecationibus)
  22. Haec autor. Mihi eam inde pratere non videtur. Hoc tantum sequitur quo
  23. plus realitatis res habet eo plus de uno aliquo attributo ipsi compitere
  24. Nam potest una res plus realitatis habere quam alia, ideo quod ipsa major
  25. est in suo genere, seu majorem attributi alicujus partem habet. V. g. circulus pon
  26. extensionis habet quam quadrabum inscriptum. Et dubitari adhuc potest
  27. an pluro dentur attributa ejusdem substantiae eo modo quo autor
  28. Fateor interim hoc admisso eo perfectio et posito
  29. pro tC attributa esse compatibilia eo perfectiorem esse substantiam
  30. attributa sum sit.
  31. quo plura habet attributa
  32. prop. 10. Unum quodque unius substantiae attributum per se concipi debet
  33. per defin. 4. et 3. Sedsne ut aliquoties objeci sequitur non dari nisi unicum unius substam
  34. per defin. +. et. attributum, si quidem totoin essentiam exprimit
  35. prop. 1. Deus seu substantia constans infinitis attributis quorum unum quodque
  36. aternam et infinitam essentiam exprimit, necessario existit. probie perp
  37. res affert demonstrationes. Prima. Quia substantia. Ergo per prop. 7. existit
  38. Sed hoc supponit D et substantiam necess et substantiam necessario existere
  39. quod ad prop. 7. non fuit satis demonstratum, et Deum esse substantiam
  40. spa semper
  41. possibilem. Quod non aeque facile demonstratu est.
  42. I corpora dulila causa esse debet tam cur res sit quam cur non sit. At nulla
  43. ratio esse potes cur DEus non existat, quia non in ipsius natura neque enim impllio
  44. contradictionem, non in altero nam alterum illud vel erit ejusdem attrit
  45. naturae et attributi adeoque jam erit DEus, vol er non erit, adeoque
  46. nihil habebit commune cum Deo, adeoque existentiam ejus nec ponere nec
  47. Respondeo i nondum probatum Dei naturam non
  48. implicare, tametsi autor id asserere sine probatione absurdum esse dicat. 2.
  49. impedire potesti
  50. poterit esse ejusdem naturae cum DEo in quibusdam non in omnibus
  51. Entia finita existunt (per experientiam). Ergo si infinitum non existit, erunt
  52. ipsa potentiora Ente infipito. Respondetur si implicet Ens infinitum nulla
  53. potantiam habebit. Ut taceam improprie dici potentiam de existendi vi
  54. prop. I 12 13 Nullum substantiae attributum potest vere concipi, ex quo sequatur
  55. substantiam posse dividi. seu substantia absolute sumta est
  56. Nam partes destruetur dividendo, partes non erunt infinitae
  57. existes
  58. adeoque nec substantiae. darentur plures substantiae ejusdem naturae existen
  59. indivisibilis
  60. Corollarium tunc sequitur nullam substantiam adeoque nec corpo ream esse divisibile x. 4. effectus cognitio
  61. prop. 14. praeter Deum nullai dari neque concipi potest sub stantia. Quia
  62. DEo omnia competunt attributa, nec dantur plures substantiae ejusdem attributi, ideo
  63. nulla datur substantia praeter deum.
  64. Omuta haec subs supponunt definitio
  65. nem esse attribu, nem substantiae, quod sit Ens quod per se concipitur, et alia multa supra notata
  66. ta seu perse non admittenda
  67. fnihi nondum certum videtur corpora esse substantias. Sejus de mentibus ux
  68. Conoll. 1. DEllm esse unicum
  69. Coroll. 2.
  70. rem cogitantam vel rem extausam esse vel Dei attributa vel
  71. Atributoua
  72. E Ho et confuse loqui ess
  73. Fpraeterea nondum
  74. ostendit exten-
  75. sionem et cogitatio

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0018?run=74