Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 61v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.90.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 60r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Eus olim d definioi, quicquid distuncte cogitable est, Existens quod distincte seu
  2. sibile seu perceptibile est. Apriomrem explicando, Ens est quicquid possibile est, actu vero
  3. Dantuo quaedam potentiae prognantes, quae non possunt non esse actuatae, talis est in deo
  4. existit, quicquid optimae possibilium serici in est
  5. potentia existendi, in animali potentia percipiendi; in Entelethia agendi
  6. reus est specces infinia simulque inbieticum, quia est immultiplicibilis, idem de
  7. videndum, an oignes perfectiones sumplicnter smplces sint infuitudinis capaces
  8. universo dico potest, sed revera universum non est Ens.
  9. Infinitum in creaturis nihil alud est, quam indefinitum, seu cujus fues, sunt incerti
  10. sic quovis numero alius major est, sed non datur numdius infuntus, etsi numeri sunt mulbitudu
  11. et compatibiles interse
  12. quovis inctu du tur velocior, nullus autem est velocissimus motus
  13. Creatura igitur semper aliquid a deo accipere potest, nihil dens ab ipsa
  14. difficultas est de praedicatis dei non necessariis, ut quod est creator, redem
  15. nfinit
  16. tor an accidentalia dici possint. Certe essentialia non sunt quae libere facit
  17. Intermnstam An ergo mulatio fit in Deo; cum eadem de eo non quovis tempore enuntiari
  18. possint. Ante mundm conditum non erat creator autes instum natum non erat redemtor
  19. nisi quis neget de eo praedicatu emporalia locum habere.
  20. Dicendum videtur non Mutationem in deo locum habere sed ad summum Variadiones
  21. Admissis enim in deo praedicatis temporalibus viriatio in eo erit; sed mulitio est variatio
  22. quae involvit imperfectionem in variato; quale quid in Deo locum non habet.
  23. Fonnarum eductio e potentia matriae, non debet intelligi nisi de maificationibus.
  24. quales sunt figuiae, aut vires derivativae; quae consistunt in limitationibus absoluti
  25. Absolutum dupliciter sumitur, nam opponitur limitater, et sic modificationes non sunt
  26. accidentia absoluta; opponitur item respectivo, et sic modificationes sunt repbsoluta
  27. apponu et accidentia absoluta, sed relatiories sunt respectivae
  28. umglobus fit ex ligno globositatemfieri Arstoteles negat, nullo jure, nam autea
  29. perupe lignur
  30. P. Teum Alvysius temmik 2 et philo sophia ihectog ae et mediana minstra
  31. negat accidentia posse subsistere sme subjecto
  32. similitudines ptossunt esse sibi similes. Sic ratio a ad b potest esse
  33. similit rrationi c ad d
  34. Temmik. P.8q. ait fuctandia solam fidem ostendere discrimen inter substan
  35. Ai
  36. tiam X subsistentiam,, et substantiam quidem accigentibus substant. sub sisteaam
  37. postit actionibus incidemus in doctrium noroReciam
  38. lis
  39. socrates qua albus movet visum, qua caporus auditum, qua calidus tactum, ut supra notavi
  40. A. istud qua talis, facil subste subsistentiam in divinis diversam
  41. subsistentia creata corsistitm negativo, ut scilicet alseri eris non sit muncipatum
  42. subsistens habet basin actio um Naturmumana
  43. At personalitas increata s nova perfectio, H pater Temmik p. 90 pulat
  44. creaturam non posse alia hypostatice pssumeret sed quidam tamen putant manum
  45. hominis
  46. Si Aistoteli Motus idem est quod nobis mutatio. sed quod motum vo-
  47. non habere propira
  48. utis in se
  49. subsistentiam,
  50. Camus nempe localem, ipsi est latio Poxa. S distinguit autem Generatio
  51. nem ab alteratione, quae revera nx isi in speciem differrent, is formas quasdam substantiales
  52. Rquitur deus non tantum Cum imprinit aliquam veritalem vel cognitiones
  53. statuisset
  54. vel angelus
  55. sed cum silunt efficit nt scigmas eam ab aliquo voluntarie imprimi
  56. Arrima supponit corpus umanum, auperfectum per formam corporalem
  57. Ad libertatem perfinet ut liberum determinet scipsum; sed hoc non sufficit ad libertatem, est enim
  58. notio spontanti potius. Sd addendum est, ut sit spontoneumcmelectione Eucharistia et vicissum
  59. schrolasi ci pitant corpus posse inextense tt Hpene trabinter existere
  60. impenetabilem eum corpus impellit
  61. prytgali menepsed imvoluntarii rictus pendent ab appetitass nsensibilibus aninae voluntaru a
  62. extensum e
  63. son omnes tolum fit ex partibus, tale totum est unitascuue partes sunt factiones quoetratura
  64. spiritum se posse redtecre p
  65. sensibilibus
  66. t post
  67. ita
  68. eno
  69. d
  70. erimus
  71. Corpusculum qualia sunt nimima pante, et haecminium corpuscula replicabisiat
  72. asti
  73. qua deponere lopltitionem rei seme coyputae. sed idem de quodis porituio critatesuo ad
  74. eboy ens
  75. enisse
  76. endo praeode
  77. pestis non semper eodem mod
  78. pligunl aliquando bonum minus
  79. deceptae, at hano. isse hum esiliber, ut facismere
  80. pote adit ives sue taliquo uprnsa ars atilistunt
  81. ne foramem
  82. forumine
  83. claudatur
  84. Hon Fabius jucati
  85. nojes mnemnibus quauom
  86. es venatio
  87. + et quicquid
  88. de Musico
  89. de albo dici
  90. uost pus

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 8, fol. 61v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068703:0122?run=74