Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 3c, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
The machine reads it as
- aut
- . Principium omnis ratiocinationis primarium est, nihil esse fieri, quin
- ratio reddi possit, saltem ab omniscio, cur sit potius quam non sit, aut cur sic
- sit potius quam aliter, paucis Omnium rationem reddi posse.
- Definitio libertatis, quod sit potestas agendi aut non agendi positis omnibus ad
- agendum requisitis, omnibusque tam in objecto quam in vt agente, existentibus
- paribus est chimaera impossibilis, quae contra primum principium quod dixi
- Haec notio libertatis ignota fuit artiquitati; nulla ejus in Aristotele vestigia
- pugnat.
- reperiuntur, ac ue in veteribus. Augustini systema plane evertit, a Magistro
- sententiarum, Thoma, scoto, ac plerisque scholasticis veteribus aliena est
- celebrata primum a Molinistis, eludendis potius quam tollendis difficultatibus
- differt
- Apud Veteres liberum a spontaneo ag, ut species a genere, nimirum
- apta.
- libertas est spontaneitas rationalis. Spontaneum est cujus agendi principtum
- in agente est, idque in libertate contingit. Nam positis omnibus ad agendum requisitis
- cilicet
- externis, mons libera agere potest aut non agere, prout ipsamet disposita est.
- dolunta fis objectum nllam esse bject bonum apparens, nihil a nobis appet
- nisi sub ratione boni apparentis, dogma est vetustissimum communissimumque
- Quicquid est, eaut perse aut per aliud. Si per se est, tunc ejus
- es
- ratio existendie ex ipsius natura Gumitur, seu essentia ejus continet existentiam
- existendi
- quod in omnibus illis clocum habet, quae ex terminis ve demonstrantur, seu
- venitatibu
- quarum contrarium implicat contradictionem. Si vero aliquid per aliud
- est, tunc existendi rationem habet extra se, id est habet causam. Omnia
- ergo rationem habent vel in se et ex terminis, ut necessaria vel aliunde, et
- ut libra libera et contingentia, seu ut ita dicam per accidens necessiria, n
- danscari
- generis
- siv.
- Ex omnier hopo sive ex hypothesi necessaria
- damnari, hoc intelligitur de necessitate prioris seu absoluta, s per
- quo mujor necissitus st pectat
- se, nihil enim involvit haec propositio quod repugnet. Sametsi id
- ex hypothesi, id est aliunde, necessarium esset, ut scriptura impleretur.
- sum dicitur oportet, id est necesse est scandala esse, (scaudata autem utique
- reccata sunt sive in accipiente, sive in dante) utique dicitur necessaria
- esse peccata, sed hoc intelligitur hhaud dubie de necessitate non
- per se, seu in terminis; sed per accidens, sed in externis circum stantiis posita
- Dine futurum non minus certo ac necessario futurum est, quam praeteritu
- necessario praeteritumensist
- Non quod per se id sit necessarium, sed quod
- ex positis circumstantiis id consequatur.
- Quicquid futurum est utique verum
- est fore quicquid verum est (scienti) certo verum est. Ergo quicquid
- fuiti futurum est certum est fore. Quicquid tertum est id quodamdo
- id est per a vel per se, vel saltem pe accidens ex positis necessarium est.
- Quicquid certum est inevitabile est. Quicquid inevitabile est, necessarium
- est Ergo omne Futurum necessarium est. Sed necessitate per accideus
- seu hypothetica qualem dixi, quae certe contingentiam sed libertatem
- non tollit.
- uja pasoct
- aliqo
- de causs. bol. L. 16
- De necessario per
- necessarium
- per accidens
- fr. 39
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 3c, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068721:0003?run=74