Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 3c, fol. 13v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Argumentum de praescientia eodem redit. DEus praesent futurum. Quico
  2. Quicquid est futurum id Deus praescit, quod quod Deus praescit id Deus infallibilita
  3. praescit, quod Deus infallibiliter praescit infallibile est. Quod infallibile est inevi
  4. tabile est, quod inevitabile est, ne necessarium est. Ergo omne
  5. futurum necesserium est. Necessitate tamen, quae libertatem ac
  6. contingentiam non tollit. Nam quamvis omnia futura sint necessaria
  7. non tamen sunt per se et absolute necessaria, seu exterminis, sed per accidens
  8. seu secundum quid.
  9. Nullam aliam concedo necessitatem in actionibus liberis, quam
  10. bam quam illiqui dixinam praescientium admittunt, concedere coguntur
  11. in omnibus actionibus futuris contingentibus
  12. Ex complexis salus omnes veritates, Metaphysice, Geometricae, it aliae
  13. quaecunque quae ex terminis demonstrari possunt, per se necessariae sunt
  14. Omnes vero proposi veritutes historicae, seu ut ita dicam facti, quae
  15. non demonstratione, sed experientia ambis sciri possunt sunt per se
  16. contingentes per accidens tantum necessariae.
  17. Ex terminis incomplexis solus Deus est Ens per se seu
  18. absolute necessarium cujus existentia scilicet involvit existentiam.
  19. Getera omnia s sunt per accidens necessaria ex voluntate scilicet si bona
  20. funt, ex permistione autem, si mala sunt, ut postea dicam
  21. Si non datur praedeterminatio physica actuum liberorum, e si Deus
  22. em
  23. libero
  24. on si non
  25. non influit in substantiam actus ti, seu cooperatur actui
  26. sequitur Deum non esse omnium creaturarum causam primam. Quod
  27. est revera Deum tolat tollere _ rebus. Actus liber haut dubi
  28. cum sit aliqua creatura, debet suam existentiam a DEO accipere.
  29. Non potest dici Deum auxilia dare, seu influere in actum ex praeviso
  30. quid homo esset Rctu electurus, quia ehomo ne electurus quidem
  31. est sinc alia auxilio ad ipsam electionem necessario
  32. proprie et accurate loquendo non tam dicendum est Deum concurrere
  33. actiu quam potius DEuM puoducere actum. ponamus enim Deum
  34. concurrere actui cuilibet, ergo sed ita ut non totus producatur a Dho, sed
  35. u solum
  36. partim etiam ab homine ajhinc sequeretur saltem istum concursum hominis
  37. non indigere cooperatione Dei, quod est absurdum Hinc contra hypothesin,
  38. nam concursus iste est etiam actus, sequitur ergo tandem omnes actus
  39. in solidum a DEo produci, uti Creaburas in universam omnes Qui
  40. bis rom dimidiam producit, integram producit; vil clarius qui rem dimidiam
  41. producit, et residue dimidiae rursus dimidiam, et residuae dimidiae a dimidia
  42. rurtu dimidiam, in infinitum, is producit integuam. Id autem contingit
  43. in actu quolibet ratione Dei. Nam DEus ponamus Deum et hominem
  44. concurrere ad actum, et necesse est Deum rurtus concurrere ad is ipsum
  45. concursum hominis, et ita vel ibitur in infinitum, vel stabim ab initio
  46. necseominus tamen res eodem redibit; vel statien ab initio sufficiet dicere
  47. Deum revera producere ditum, etsi homo sit qui agat.
  48. Deccatum est creatura, omnis creatura a Deo continue creatur,
  49. Ergo et peccatum, scilicet quoad substantiam actus; seu secundum id quod
  50. in eo est positivum
  51. DEus in nobis operatur tam ipsum velle, quam ipsum facere

Cite

Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 4, 3c, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068721:0004?run=74