Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. quod imperator et imperium non potuerint sua concessione
  2. protestantibus facta alios quam civiles effectus producere;
  3. in Ecclesiastica enim jus ipsis esse nullum, itaque impliatorem
  4. tantum mrisdiction, Ecclesiasticae brachium seculare
  5. subtraxisse, et protestantium liberos ex talibus matrimoniis
  6. natos, sua plena potestate ad fenda revera exCanonito
  7. jure illegitimos, ad fenda aliaque jura rehabilitasse
  8. atque legitimos reddidisse.
  9. se neque id mirum
  10. aut principibus indiguum videri vebere, nam et
  11. principum infedelium matrimonia civiliter valida
  12. legitima esse liberitque eorum honores debitos haberi,
  13. etsi matrimonia eorum non possint haberi pro matrimoniis
  14. qualia Christiano ritu legitimis sacramenti vim habentibus
  15. Co Et Confirmari potest haec leq distinctio
  16. modo illo loquendi jurisconsultorum
  17. Romanctum, qui ajebant patriam potestatem esse
  18. non juris gentium sed juris civilis Romani, non quod
  19. negarent apud alias gentes esse parent patrum in liberos
  20. potestatem, sed quod p illam Romanis peculiarem ex
  21. peculiari fonte flaxisse, et singulares effectus producere
  22. agnoscerent assererent Eodem igitur modo hoc loco
  23. videtur dici posse, Conjugia probestantium in gratu protibito
  24. legitima esse matiimonia, sed non esse Christiana, nec
  25. plus in illis quam infidelium conjugiis esse.
  26. Altera Cardinalis ratio est, quod Iimperator non possit
  27. plus juris aliis dare, quam ipse habet. Jam imperatori non
  28. esse potestatem supplendi dispensationem Partificiam Ergo eam
  29. nec suliis coere posse. Videmus enum Imperatorem non minus
  30. ac alios Reges et principes conjgo Catholicos p matiimoniorum
  31. protubitorum permissionem a pontifice flagitare, et aliter
  32. eorum matrimoniia haberi pro nullis, ut constat ex ddirato
  33. H matrimonio Henrici IV. cum Margareta Valesia quod
  34. ex capite Pontificiae defectus dispensationispontificiae declaratum
  35. est nullum, atque ita fuit rescissum, et potestat Regidata matrimom
  36. alterius, cum Maria Medicea ineundi Nam Congregatio
  37. quae Romae super eo capite ad solicitatem Sillerii degati
  38. Regii habita fuit, indittis duas causas quae allegabantur
  39. alteram metus, alteram deftigradus protubiti maxime
  40. consideravit: et allegabat quidem Henricus 1V. metumd nuptias illas
  41. m, sed hoc ose loquendo sustineri non poterate, impliae matrmonium fuisse coactum, nuptiae
  42. enim parisinae, inquibus ta effuso tanto sanguine famosae non
  43. coactae sed liberae fuerant et Hemricus tunc Rex Nabarrenus Lutetiam
  44. d venerat conjugri ineundi causa, nihil suspicans ecrum quae poscea
  45. accidere; ac proinde non ad nuptias sed ad religionis suae ejurationem
  46. aptivitatea coactus est. Margareta autem allegabat quidem
  47. se metu matiis, et Catharinae Medicaeae, et fratiis Caroli 1X Regis,
  48. fuisse ad matrimonium cum Navarreno adactam; sed quia
  49. is metus severent erat non nisi reverentialis non potuit
  50. sufficere ad matrimonium erritum declarandum. iaque ad
  51. alteram causam confugiendum fuit, nempe propinquitalem.
  52. Erunt autem Henricu IItus et Margarita Valesia sibi
  53. conjuncti in tertio cousa nyvinitatis gradu lineae aequalis
  54. nam Margareta erat Neptis francisci Dmi ex filio Henrico II.
  55. Hteuricus autem erat nepos sororis Francisai L, qua si nem
  56. Ma altero Margaritae sororis Francisci Imi saplae Johannae
  57. Albretianiae matiis Henrici moter fuit sane dispensatio obtenta
  58. fuerat a pontifice, sed ostendebatur eam dispensationem fuisse nutam,
  59. quia sine consensu partium obtenta erat, nam Henricus consensum ad
  60. dispensationem non dederat nisi durante captivitate sua, aut durante
  61. ficta religionis Romanae professione, dum scilicet in auta
  62. ex necessitate morabatur; nec ei quippe non nisi ficte
  63. utque coacte catholico dispensutio concedi potererat. Mavpreta autem
  64. dicebat, se nihul de petita aut impetiata dispensotrine unquam
  65. escivisse. Et ita ex hoc capite dispensutione nulla existente
  66. etiam matrimonium fuisse invalidum. Quae ideo fusius deduxi
  67. vera ratio distolutionis matrimonii Hemrici Iti appareret, quae
  68. no divortium fuit, sed declaratio nullitatis. Et ut judicari possit
  69. a maximis principibus dispensationem necessariam habitam fuisse
  70. Hquemadmodum interpretatur Idperator
  71. in inctitutis
  72. Operae petium autem est verba Thuani escribere ad annur
  73. 1599. lib. 123. In matrimonio intere
  74. Illoqua hic ascribantur in

Cite

Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068778:0008?run=74