Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 5r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Utitur tertio (ordinatis similitudine nam inquit cum Papa velut pincepis semlar
  2. Romae a ut alius princeps seculars alibi Jndaeis permittite percere
  3. usuram, non ideo uscram licitam, i reddt
  4. ad1
  5. imo nec validos declarat, contractus usurarios; etsi brachium seculare
  6. deneget CGristiano, qui usuram Judaeo solutam, condutione in
  7. indebiti repetere vellet. Et nihilominus Tudaeus semper tenebitur
  8. pecuniam velut indebite solutam etere, quia resura est contra
  9. us naturale et divinum; et si quando eveniet ut gudaus reddatur convertatur et fiat
  10. Christianus tenebitur in conscientia peenniae usuratiae velut illicite
  11. acceptae facere restitutionem. Eodem modo inquit Cardinalis dicendum
  12. est mutrimonium matrimonia protestantium gradu prohibito invalida
  13. esse imperatorem autem denegando exetio bractium seculare contra
  14. ipsa eaque tolerere nec ideo minus protestanti converso integrum esse
  15. ab eo matrimono recedere
  16. Sed eosmlitu sed ut repondere
  17. ad has tres distinctionis allatae rationes ab ultima respondere
  18. inaipiam videtur haec similatiodo t queri possretorqueri
  19. posse contra ipsum sardinatem. Num nepadum e ajo contractus
  20. sed
  21. usurarios a pontifice quidem redditos esse validos
  22. non ideo licitos Nam nego ipsi contractus judaeorum usurarios a Prucipibus Cristianis toteratos
  23. esse invalidos, et ad probationem, quod judaei conversi
  24. restitutionem facere teneantur in conscientia seu foro poti
  25. respondeo hinc sequi tintum conbractus eorum usurarios manere
  26. semper illicitos, non vero quod sint invalidi nam si post conversionem
  27. etiam in foro toli tenerentur, et actione sive condictione indebiti
  28. quod vel solum ad conversionem corum
  29. erconenia conveniri possent tunc dicerem contractus
  30. contractus eorum resurarioa fuisse sinvalidos, sed actionem contra eos
  31. impediendam sufficerebus
  32. suspensam durante judaismo; nunc stero nullum video indicium
  33. unde ipsorum contractuum invaliditas concludi possit. Nam quicquid
  34. omnes habet effectus actus validi, id validum esse negcre,, est
  35. de nomine controversiam novere. Eadem modo de malimonio
  36. respondeo in nostro casu Matrimonia protestantium in gradu prohibito
  37. esse ralida non tamen este t tamen peccata non sime peccato
  38. contracta co ipsoscilicet quod Ecclesiae autoritatem spernunt.
  39. quamvis non fuerint licite contracta
  40. Ad secundam rationem quod imperator non potuernit dispensare
  41. protestantes a necessitate petendae permissionis, pontificiae, quia nec
  42. seipsum ab ea dispensare potest. Respondetur primo saepefiori
  43. fieri, ut quae aliis tubuere possumus, non possimus tubuere nobis
  44. ipsis ita neme sa sacerdos se absolvere non potest, nemo
  45. potest n propria causa judex esse, notarius testamentum facturus alio
  46. habet opus netario; et ita evenit ompubus in quibus quadam
  47. opus est causae cognitione. Respondetur secundo, multum interesse
  48. inter ea quae facit Imperator, ob inter ea quaeftmperator
  49. et imperium simul cimo manna Christiani Orbis pars,
  50. quae in tractatu omnensi protestantes aba prrifdrctione
  51. pontificia, in quantum pt jure potuit liberavit. Imperator
  52. renim sumtus cum statibus habet plenam summamque in imperio
  53. potestatem super omnia quae non sunt juris divini et ideo
  54. protestantibus gnem onus prisductionis Ecclescastiaae ex inquantum tales non est
  55. pondetur imperatorem
  56. causa remvittere potest. Pertio re
  57. cum imperio sumlum, etiam tibi ipsi si magna ad esset causa
  58. posset remittere i daet onus pesendae dispensationis pontificiae
  59. quipse a jure Ecclesiastico precario, vel saltem positivo
  60. ortum. Ex magna inquam causa sive necessitate. Quemadmodum
  61. alunde constat et scriptoribus Catholicis ostensum est, exemplo Ecclesiaorum ad sol icitationem Aspanorum
  62. Lusitanicarum, quibus si pontifex praefracte negasset confirmare
  63. Episcopos non est dubium eas oiusind ab aliis verbi gratiae
  64. Galliae Episeopis ordinationem manuum impositionem atque ordinationem
  65. Episcoporum sucrum obtinere potuisse, ne spiscopis omnino careret
  66. cogerentur. De quo videri potest liber P Parisiis editus, qu a viro catholico egregie docto, qui
  67. Aptologia El pro Eclesiis Lusitanicii inscribitur. Magnam
  68. autem causam fuisse, quae imperatorem adgpem remittendum
  69. protestantibus nus surisdictionis pontificiae, in quantum in ipso fuit
  70. adegit, bellum tricennate, et approbatio potissimae partis
  71. oibis Christiani satis probant ostendum
  72. primam. v. autem distrnctionis suae rationem acriter urget
  73. Pallavicinus et asserit haeresin esse, , quod imperator
  74. juisdrtionem. Ec lefiasticam diminuere possit, potestatem enim
  75. imperatoris non nitr in civilia se extendere. Sed jam supra evici
  76. magnis ut arbitror argumentis, purisductionem Ealesi astican
  77. on aecputiter e este n ade destinilare telipurtes

Cite

Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 5r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068778:0009?run=74