Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 10v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 11r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. verba ejus haec sunt: lib. 6. cap. 2. num B. Isi matrimonium etam
2. pest Chisti institutionem, quia contractus est subjectum e principum
3. secularium dispositioni, nequaquam invitio prima prinapibus fidetibus potest
4. posset Ecclesia ab illis auferre potestatem Leges condendi et sibi rescrome
5. quo enim jure id posset 2 sicuti neque hominem subditum seculari principi
6. posset prontitex exinifre a jurisdictione ipsius neque interdicere etiam
7. ne circa alios contractus leges statueret. Quare recte consequenter Petrus
8. de soto lect. 4. de matrim, in fin. cum existimarem, eam potestatem
9. habere primipes seculares, docuit leges civiles ex potesite quadam cespisse
10. in hac r parte legibus pontificiis, atque adeo hodie etiam si vellent
11. posse statuere leges irritantes contractum matumonii. Cum vero
12. aliter quam Sotur et Poneius: in ea re sentict sanchez, ex operae
13. metium erit, ejus quq quoque verta verba referre atque examinare. Ita ergo
14. alle loco citato: 3 Non audiendus est petrus de soto, ubi ait Leges
15. civiles lex pietate et voluntate principum in hac re cepisse Eclesiae, ut nullum
16. Jam censeatur matrimonium illegitimum, quod Ecclesia tate non judicat, non
17. tamen propterea legi id anferindum esse, ut illegitimos aliquos reddere
18. possit ad matrimonium incundum. Ubi clare admittit hodis id posse
19. principem secularem, nec posse Eclesiam eam adimere facultatem, sed
20. propria sponte ac pietate ductos cespisse principes. Et paulo ante:
21. quamvis Petrus de soto contrarium teneat, dicendum est tamen
22. hodie non esse interrum principi seculari fideli disponere aliquid t
23. ciica matrimonia fidelium impedienda aut dissolvenda. Quoniam pontifer
24. hanc sibi potestatem reservavit, et merito quidem, quippe cum matimum
25. contractus trodielimites naturae excedat et ad esse supenaturale saeramenti
26. elevalus sit, de decet it tanti poramenti dispositio ad Principes seculares
27. pertineat. Haec ue. Sed prae ut sed ut supra ostendimus, nusquam extat,
28. eusmodi a Pontifice facta reservatio, et si extaret, non obligaret
29. princpes in foro externo, et nec actus corum contrarios innits redt (. leges nempe de onliditate mmat mioniorum statuent es). poi
30. redderet. ets peccare ob in obedientiam supponerentur. Quanquam
31. ut paulo ante dixi id quoque dubium sit, vel ideo qua non constat
32. an pontifex vere EEcclesiam plene repraesentet et quae sit necessaria
33. eniti forma, aescilicet deEctesiae voluntate constare posrit, quando soncilium parlter et orbis cattoticus in
34. nit conatur fanchez eam reservationem
35. ex jure divino Concilii alicujus b
36. merito fieri, praeterquam quod sunt congruentiaoe potius quam
37. constare possit Et rationes quibu
38. iustitiae, sunt praeterea valde leves. Forte em a potestas ous,
39. abe evenirent in republica ssi puatur adtu
40. Qram in Ecclesiqu si concederetur: et simplex indecentia, praeterquam
41. quod non est tanti, etiam non apparet, modo scilicet principes
42. potestate ia non abuti supponantur: quod hactenuseos non
43. fecisse et qquando leges super raliditate matrimoniorum tulere,
44. magnas rationes habuisse constat, et exafferendis infra exemplis
45. partes scinditur
46. porro apparebit. Et de indenti, eatem incommoda, eadem indecetitia, quod fiveli ab ad versariis negati
47. mutri moniorum ferre, et et impedimenta nova dirimentia statuere posse, quae fidele, quoque ejus ditioni sb subjecto, teneant
48. imo major erit principem principem in sidelem leges de validitate
49. quod sanchez concedit, post Abulensem 1. Reg. 8. 9. 177. Ledesm. 2. p. 4. 9. 6961 d. 2. col. 3.
50. eet reliquos plertque omnes. Cum tamen ratio discriminis solida inter
51. principem fidelem et infidelem hic auferri non possit; tametsi enim
52. princeps fidelis sit subjectus Ecclesiae, non a quoad suam personam,
53. attaltamen qu jua Majestatis in ejus persona residentia, quae quod ammodo
54. sunt juris naturalis acdivini, non idem in Ecclesiae sunt potestate.
55. Ex quo porro infero: Si Principes halesiae potestatem
56. Eecesiae
57. suam condendi Leges de validitate matrmoniorum reliquisse fingerentur
58. (quod tamen nullibi apparet factum) non foret resignatio atq abdicatio
59. omnimoda et per petua, sed mera concessio juris precario semper ex causam
60. revoeabilis. Ac primum quod hoc nllibi a factum, a neque ex
61. o
62. quadam expressa concessione apparet, quae nullibi extat, neque ex tacita:
63. quia principes possessionem hujus juis legis latorii retinucie, et etiamnum,
64. exercent, ut infra exemplis constabit. Quod autem concessio sit semper revocabilis
65. nec nisi precarii vim habeat, es eo videtur probari; quia potestas legislatoria
66. ex toto vel parte, ita annexa est summae potestati ut sit ingeparabilis, atque
67. imalienabilis, et alienatio si qua fiat semper poterit revocarii lenge majori
68. jure quam quod de Domanio Coronae inalienabili dicunt. Et ratio est, ut dix
69. uin Majestas cum suis consequentiis, est juris naturalis ac divini; juris quidet
70. naturalis, quia sine ea non potest consistere securitas publica; juiis autem
71. divini quia est quaedam imago Divinitatis, et concessa a Dropotestas. Unde
72. fit ut principes ea quidem possint uti frui, sed nonpossint eum dispe dissipare
73. a diminuere, quia alioquim vim ejus enervarent, usumque it inanem
74. cedderent, quod non est in eolum polestate, cumque cura matu moniorum sit
75. ria rem maximi udomenti conjugatis sociertas, sit caeterarum origo,
76. est permissum principi es irevocabiliter obdicare, et a reliqua Reipublicae sutior, soliitudine
77. ac facit nihil agit; neque sibi aut succepsoribus praejudicat, au rebu
78. acandi spotiptitam adirit dcum ita res postulat, potessatem adiuit.
79. decerperei

Cite

Leibniz-Handschriften zu Deutschland LH 12, 3, 4, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068778:0020?run=74