Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 5v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
The machine reads it as
- argumentis quibersuo impuyoune. Exabundanti, inquit
- hic ostensam ne captarem quidemesre substantiam corpoream
- potentia alicujus active motricis. quanquam egonon ca-
- piam, quae possit esse potentia non active motrix. Gemino
- autom se usidtum ait argumento, uno a natura matena et cor-
- paris, altero ex natura motus. prius huc resit: Materiam odaut olilii
- sua natura et essentialiter passibam osse substantiam. itaque ipsi
- clari vim activam non magis esse posibile, quam si Deuc
- lapidem dum lapis manet velit esie vitalem et rationalem
- id est non lapidem: Deinde quae in corpore ponantur ea
- esse tantum materiae modificationes, modificationem
- (quod pulchre dictum agnosco)
- rem
- autem (rei essentialiter passivae non posse eum reddere
- activam. sed responderi cammode potest ex recopta non minus
- quam vera philosophia: Matetiam intelligi vel seandam
- vel primam. Secunsam esse quidem substantiam comple:
- tam sed non mere passivam; primam esse mere quassivam
- sed non este complotam substantiam, accederequs adeo formam
- animam vel fosrmam
- S
- debere (anima analogam, sive ErENCXCar Er necorur
- id est nisum quendam seu vim agendi primitivam quae ipsa
- estlex, insita decreto divino impressa. Haec ergo recepta
- doctrina et scholarum dogmati rit benigne rexplicato consentaneas
- doctina refutanda est prius ut argumentum Viri Clarissimi
- non eon
- vim habere possit; quemadmodum et hinc patet negari ab ad
- non posse concedi, quod assumsit,
- versaris quod asseruit, quic quid est in substantia corporea
- viventium
- esse malena modificationem. Notum est onim animas messe
- corporibus secundum receptam philosophiam, quae utique movit
- orine sentire omnemq
- cationes non sunt Etlicet vir egregius contrarium sonfi
- animalibus brutis animam proprie dictam,
- et sonsu
- nomen
- u
- et forte etiam sentum
- videatur
- veriatur, adimat atque adeo et sensum, qui nomen hoc mercatur
- adiunt; sententiam tamen hujusmodi pro fundamento demonstrationis
- essumere non potest, antequam ipsa demonstretur, et contra potius arbitror
- neque ordinineque pulchritudini rationive rerum esse consentaneum, ut vitale aliquid seu immanenteragens
- sit in exigua tantum parte materiae, cum ad majorem perfectionem pertineat,
- ut sit in omni. Neque quicquam obstat, quominus ubique sint animae; et si ammantes
- authilanaloga, etsi dommantes amina, atque ad eo intelligentes, quales sunt humanae, ubique esse non possint.
- A qua sententia
- non puto abhorrere
- virum celebrem
- et ingeniosum, qui
- nuper defendit corpus
- constare ex Mo
- et spiritu; sum
- spiritus non pro
- intelligente, sed
- pro anima vel
- forma animae ana-
- loga; nec pro simplici
- modifieatione,
- sed pro constitutivo
- substantiali perse
- verante, quod Monadis
- nomine appellare soleo
- i quo est velut perceptio
- et appetitus
- eesi con
- hon omnino satis aci
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 5v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00069350:0010?run=74