Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
The machine reads it as
- animatibus brutis sensum adimat, sententiam tamen suam quro
- funclamento demonstrationis asumero non potest, antequam
- ipsa demonstrotur.
- (13) posterius argumentum quod ex natura motus sumit) ma
- . concludendi necessitatem
- iorem, ut miniquidem videtur, non habet. Motum ait esse.
- succossivam tantum rei mota in divorsis laiis existentiam. Ad-
- concedamus hoc interim, et suarat ver mo sit, magisque id quod ex motu resultat
- A.
- milumus hoc etsi aliquia contra opjioni possit. eratertim cum
- quam ipsam q vocant) formalem ejus rationem exprimat; nonid tamen
- locus ipse non sit aliquid prator resectum non iséo tanter ex
- non ideo tamen excluditur vis motrix, nam non tantum corpus praesonti sui motus
- sibi commensurator.
- momento inest in loco fuimotu, sed etiam conatum habet seu
- nisum mutandi locum, ita ut status sequons ex praesontioporse
- (atque adeo momento quovis)
- naturae vi consequatur; alioqui praesenti momento (corpus A quod
- movetur, a corpore quiescente, nihil differret; sequeretur ex
- sivobis ea in re adversa esse
- clarissimi viri sententia nultum plane discrimen in corporibus
- fore, quansoquidem in pleno uniformis per se massae siscrimon
- nisi ab eo quod motum respicit, sumi nom potest. Unde etiam
- amplius tandem efficietur, nihil prorsus variari in corpori-
- bus, ommay sempor eodem se habere modo. Nam si materia
- portio quaevis abalia aequali et congrua non difsert (quod ad
- existentiam in hoc loco suuxssix futuram aliam atque alio
- cunque aliis. prater motum qualitatibus mosificationibusqu sub–
- a
- 7ac
- latis etmaeterea unrus momonti status astatu alterive
- et per omnia convenientium
- momenti non nisi transpositione aequalium et congruarum ma-
- teriae portianum differt; manisestum est, ob perpetuam substituti
- onom indistinguibilium, consequi, ut diversorum momentarum
- c
- status in munso corporeo discriminari nallo moso possint
- ut arbitror
- quae cum perspexisset Anstatoles radicavit prater mulatiom
- Ma sume rissart una Extrinseca enim tantum foret denominatio, qua velle
- distingueretur materiae pars una ab alia, nempe a futuro, quod scilicet imposterum sit futura
- alio vel alio loco; impraesentiarum vero dicerimen esset nullum, imo ne a futuro quidem cum
- fundamento sumeretur, quia nunquam ad verum aliquod praesens discrimen desin
- deveniretur, t cum nec locus a loco nec materia a materia ejusdem loci
- (ex (ex hypothesi perfectae illius uniformitatis in ipsa materia) distinguiq ulla
- nota queat. Frustra etiam ad figuram praeter motum recurreretur. Nam in massa
- perfecte similari et indiscriminata, et plena, nulla eritur figura seu terminatio partium
- diversarum ac discriminatio, nisi ab ipso motu; quod si istus nullum ergo motus nullam
- distinquendi notam extib continet, nullam etiam figurae largietur; et cum omnia qua
- prieribus substituantur, persecte aquipolleant, mallum vel minimum mutationis indicam
- Vir el
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00069350:0011?run=74