Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 23v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 24r); this page is its left half.
The machine reads it as
- postliminio
- debere; qua ratione mihi formas substantiarum posliminio
- ressithenti, assentiri viveri posset; id quidem in verbio gratia
- tantum consiteret
- Eeret vel ad summum nihil aliud contineret quam actum
- mentis duo disjuncta hac simul concipientis, rignidem resmate
- illa virtut
- illa itla
- vialis per se substantia esset, seposita divinitum impressaa
- illa virtate. Et cum proprie loguendo nulla possit intelligi divina v
- tatis particula, potim concipienda erit in substantia corporea
- illas nec ignis nec ulla vis pentus quae dam visfinita et particularis, ex infinita Dei pirtute re
- sultans, eireue umbram promoduto suo exprimene aet proind
- et dicis tantum gratia,
- aut nequicquam virtus aligua tribuetur materia, aut erit faten
- idum ex divina actione aliquam intrin secam et realem de nomina
- tionem in rebus
- qua gidonat
- idpenn
- i et ab soluta realitatis. Nam motus nunguam existit quia nun activitatem (ut Evraix par Turneorur exmeo sensu interpreter, con
- quam totus existit, imo, si avi motrice separes, non nihi resrectione Stituit; cum ipha etiam extenzi in partes divisio atyue ad eo
- quiddam significat nempe distantia mutationem, ex qua utri o
- uriumetguoaque ascribendus sit motus, nulla ratione definiri
- potelt; nisi scilicet simul advim- seu eausam motricem, in quo nemne inentiam naturalem. a Keplero sic appellatam, quafit at
- illa scilicet subjecto sit, respiciatur cud contentit, quod a me maferia non sit ad modum quiterpque (ut plunimi arbiteantur.
- primum contra receptas opiniones ortensum est, consequtur, non
- gerslari, quam late patentis usus doctrinam velut fundamen
- la legum naturae continentem (exqua multa mirifica et pulche
- rima circa rerum ordinem et harmoniam, huo tempore exponen
- tn vera pulehritudine suatranscendida consequuntur) mirarer a V. CL. in physica electiva poa
- cum sit explicable putans, forma feritam cum demotu agebat; niei arbitarer dua digessisse
- uhis explicabile palcrum crede. crtegnam illa prodirent, et portea aliis occu patem his expens
- alitatem et pulioritu dendiB non vacasse; qualem etiam causam esse puto, cur Analysées
- nostra nom infiniterimalis, quae Matheseos universalis (id est sei
- entiae definito et ifinito) partem novam integram, superio
- remscilicet, constituit, nulla in ipsius Mathesi enuc le ata
- mentio fit facta. Zaod tamen utrumque promaxima parte mi Duo hunt utijdmalias Dicere memini) Regna in natura seserooque
- va peincipia imperfectius obsculriuhque. ex hibita, et magis indo
- cata quam exposita fuisse; unde non riei a pauciseni altius
- imadi, seu absolu
- qd motum habiture
- tam realitatem in subjecto, qua met existentem, redeo. Hant
- autem duplicem intelligi condentancum eet, primitivam et deriva sistit veritatem ment ratione cognosciti qua etiam ratigue
- tam: e derivatam quidem non nisi modificationem primitine fit, ut non minus omnia per sapientiam et mtu fficientes exp
- existere, ut affectus suntmodificationet anima, et figurae cari distincte possint: Deo non minusq existente Regementium quam eaus
- sunt modificationes extensionis; primitivan vero uasarerum. Nec quicquam ad dei non existentium tantum sed et sapientismam providentiam
- persiffit eadem), quandaformam, sive etium animam consitu, entiam; ad mentis non im materi alitatem tantum sedum ead
- ere; quem ad modum vis patiendi primitiva sim resittendi
- jam alias,.
- amet materiam primam constituit, ut alia et explo
- catum. Materiae igitur hoc sensu (quatenus tum substantia
- corporea. V. g. animali, paut viventi, tum Atalium
- aggregato seu massa sive ma
- leria secundae opponitura) incompletus est conceptue, qua
- Substantiam non facit. et sane quisquis volet vulgarium de
- materia notionum analysin instifuere, nihil reperiet, nisi rela pareht vera prima philossp hia principia recle explicata non haberi
- privilegium est Machinae a natura id est
- licio elaboratae super eas quas
- nens finita elaborare potest excogitare
- abefactet organicasque manere et funque
- velet. In quo verum sed fortasse
- posparum cognitum Machinamm
- laturalium utificialiumque discrimen
- naquaeque substantiali Monade, seu
- no (ut cum antiquis stoicis atque ictis lequar
- piritu continetur, hae non item; seu
- tiam quod ex ipsa ii structupa
- ias perpetuas atque indestructi- Permani
- biles esse, has vero suum efficium aliquam
- re necesse est. quam Divinorum
- erum admirabilem excellentiam,
- nimadversam, certe
- demonstratam puto.
- rechanismum in rebus, non vero (D
- rechanismi hujus gradum et dignitate
- nadvertissent, de Natura contem
- ticis sunt locuti; et is qui ingeniosissi–
- inde Mundo numpluralitat
- dialogos edidit, veritus est,
- nox puderet homines veritatisqu
- appareret ulnio ersta, pro
- in in opificis officinam
- um sublimes vetenis philu
- un non mereri. Sed his
- egi Alphouso, qui Mundum mal
- tructum ajebat, cum ipse potius
- non noiset. Multo magis interion
- rerum ratio, obscura veterum et ampullu
- lateriarii philosophi nihil quod non
- ant Foedere facto, ubi utrobique
- nem agnoverint, sapient ambo
- Omnia Mechanice et
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 23v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00069350:0046?run=74