Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 24r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 23v); this page is its right half.
The machine reads it as
- fiva adanterint quiddam. Nam extersio, eet alicujus prae-
- suppositi repetitioseu diffasio, idemus de divisibilate dicendum
- et; impenetrabilitatis notio negativa eet tantum; et ita ul
- tandem adnisum et rehistentiam seu oim agendi patiendique
- sit recurrendum, quo pocitivam aliusuid et primitivumin
- corpore intelligatur. Et resistentia quidem in omni conpore
- eadem est pro magnitudine, nec angetur minuiturve, unde eadem
- dem onnium corporum materia esse dicitur: nius veres et si
- omni corpori, non passit non in esse, centa tamen nisus
- determinatio exeola materiae vel rehiffentiae suppositione
- deri vari neguit, sed indiget Superioris causa diversa impres.
- sione atue adeo ut resistentia generalem corporie materiam,
- Ita nisat peculiarem cujueque corporis formam vel primam
- et ab soluta realitatis. Nam motus nunguam existit quia nun activitatem (ut Evraix par Turneorur exmeo sensu interpreter, con
- quam totus existit, imo, si avi motrice separes, non nihi resrectione Stituit; cum ipha etiam extenzi in partes divisio atyue ad eo
- sigura, ex ipsooriatur. Et rehistentia non tantum facit cor,
- porum impenetrabilitatem sed et aliud minus vulgo ex pensum
- potelt; nisi scilicet simul advim- seu eausam motricem, in quo nemne inentiam naturalem. a Keplero sic appellatam, quafit at
- illa scilicet subjecto sit, respiciatur cud contentit, quod a me maferia non sit ad modum quiterpque (ut plunimi arbiteantur.
- in differene sed potius novo motui repagnet, quem ad modum ves
- demas navem magis oneratam, eodem vento tardius ferricu
- imentia ratio ex pulgari notione conpo
- oritur ex rehistentia ambuentis, sed imile ex dynamicis principie
- corpori insifis est explicanda Porro primitivam in Subetantia
- orporea agendi vim eum aliquo perceptionis ac vita analogo conjunctam esse, suo loco ostendetur
- nd Pray meo judicio vexissime
- ignitum est a viris hapientibus) nllibi torpentem corporum
- massam esse, sed ubius agendi conatu, ratu ipo erceptione,
- vita vel etiam anima, aut aliqvo analogo instructam; tamensi
- explicationes perialeh corpore orum phaenomo xorum non magis a formis
- or sint petenda quam functiones humani corpanis amete nostra me
- qui
- aucis quidem sed tamis
- aut mors creditur se
- dbet
- one Binterpreteris veram se non scerenonesse
- mentio fit facta. Zaod tamen utrumque promaxima parte mi Duo hunt utijdmalias Dicere memini) Regna in natura seserooque
- aut
- pun idi minus omnis persapienti
- psum vivers. corpus organicu
- marum alterum materiale mahinarum;
- asque adeo mira ratione, ut neque vita, neque etiams machina naturalis v unquam destrus tur naturaliter po
- paumOmnia mechanice in mundo sensibili, tanguam
- demper phaenomenorum theatro, exhibentur (et omnia tamen
- ema
- et oumu ramen soiu
- rmuum
- vitaliter velut in munio quodam intelligibili sium, quem folum
- esse siberetentem jam plato agnovit. exsengitus imagiratiohibus
- autem duplicem intelligi condentancum eet, primitivam et deriva sistit veritatem ment ratione cognosciti qua etiam ratigue
- rerum contemperatione
- tam: e derivatam quidem non nisi modificationem primitine fit, ut non minus omnia per sapientiam et mtu fficientes exp
- canhas finales quam per nottentiam et
- existere, ut affectus suntmodificationet anima, et figurae cari distincte possint: Deo non minusq existente Regementium quam eaus
- sunt modificationes extensionis; primitivan vero uasarerum. Nec quicquam ad dei non existentium tantum sed et sapientismam providentiam
- persiffit eadem), quandaformam, sive etium animam consitu, entiam; ad mentis non im materi alitatem tantum sedum ead
- uru
- pensona pengerverationem ordinem, antmaque et formarum no
- eris demonstra
- d naturam maionis momentient, quam intelligere substantiam pure
- passivam esse non posse, etiam si (ul V. CC. cavit,) hubstantia vulgari
- scholae sensu pro subjecto (qud vocant) inhacivo ultimo pradica
- torum habeatur: Nam tale hubjectum non posse pure passivum esse
- estendo. id vero cum hoctenus agnitum non appareat facile judicari
- materia notionum analysin instifuere, nihil reperiet, nisi rela pareht vera prima philossp hia principia recle explicata non haberi
- n n ruemontesvindum
- poprutur
- totosse tactenus inconict
- quod ntia procitem et spatir a ntura id ertd
- et illas me llas noc tos neulta al is
- sutet t ou ian ontaorese rtono naitu ens
- F preportione molis
- perplexos
- Et quoniam nihil magis.
- annios habuit philosophos
- quam controversia de for
- animae, et formarum
- substantialium omalm
- apparebit
- de omnibus
- dicendum ess
- Democritici
- non nisi crea
- tione oriri nec
- senel ortas
- naturaliter
- interire posse
- nec tamen in form
- aut animabus ullam
- esse ETEMWY OXCObIV
- sed in ipste substantia
- corporea, manente
- eadem anima vel
- forma, et quodan
- vitae gradu, tantu
- aug pro vera
- generatione et corre
- eptione, tantum augn
- tationem vel dimi
- tionem, et
- MErapoCg
- or locum
- habere; sed
- Mentibus aliquid
- Sublimius compere
- ut n substantia
- tantum, sed et
- personam suam
- conservent
- statu dejicere non possim
- non substantiam
- anti uti anina cmnes
- iviones e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 11, fol. 24r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00069350:0047?run=74