[Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur, fol. 52
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- 2
- DISDVTATTOI. SECF. II.
- Perimentis, et praeiudiciorum praeltigiis secedamus, elis
- dentistimum crie; quas libertatis dores aur Partes appo
- nic Theophilus, ve indifferentiam absolutam ad bonum (
- gnalum, libertatem ad finem oltimum, esse defectus, quibus
- Lemoris, nihil pereac verae liberrati, led longe purior e
- Derfectior cuadar. Si experimentis locum demus, rix li-
- cebit agnoscere reram liberratis originem ex essentiam,
- qua reuera nascinon pocest, nisi ex praectancis natura
- incelligentis, summi de infiniti boni capacis, ac proinde
- Superioris aliis quibuscum que bonis, in qua habeat do.
- minium, quod diona non sinc, quibus subiiciatur, aut
- ux amet necellario, sed libere S velic, illis VEatuE.
- Faec vera est libertatis imaso, guae Dco, Anselis e ho.
- inibus conneniar. Oua rero nascitur ex alcero capite,
- nempe ex principii liberi imporencia, ee gnorantia; licee
- nullam, nec ausim, nec relim dicere, certe imperfectissima
- est. Ex hoc quali bicipiti Fonre, haurimus defectum esse li.
- verracis, indifferentiam ad Cummi boni amorem, guem
- lonse praestaret neceslario amari, de deliberationem de
- vicimofine, de quo re de re omnino certâ e iulta, sicue
- dicebat Sanctus Crprianus, convenirer nullam esse, de
- fieri consulrationem. Hinc eriam nostro malo bonum
- vnivertale, ex infinicum, acque increatum (quod rernum
- CH) nempe Deum Opcimum Maximum diuidimus in bo.
- numrninersim, de abstracte, quod Paciee appeticum, de
- bonum concrere, nempe Deum. Ouod haec duo re ipsa
- vnum, sic dinidantur, nolera irnorantia ec imbecillitaris
- est, non condicionis, de nacurxe summi boni. Elinc tr
- mencem, ee subinde voluncarem seiuncto bonorniver.
- Tali a divinicare, polse in illud ferri, ilta praecermista. HTinc
- aliquam experitrur, ee leruamus liberrarem: Ced mancam,
- Sed periculolam, qua nostro malo prona sic, de lufticiae
- ad peceatum: Sed si veris dispucare liceac, telicius nobil.
- CMM aderetuT, Si bonirniversim d increari, perinde a
- Dudnos, sicur re ipsa estrnitas indinidua, ita nec ruum
- ab alcero, etiam cosiratione seiungereus.
- Sed quam roris concipius, _ gua reuera noltIX na-
- curx consentanca est, bonirnivertalis, de increati, eo
- onationem, toro suo opere, proleguurus est authOi,
- quem Thcophilus, se Fugenius infinitorum errorum
- rcum peragunt, quod actenea masis naturà libertaris
Cite
[Sanctorum Augustini Et Thomae. Vera Et Una Mens, de Libertate humana, & gratia divina, explicatur, & Scholae Thomisticae asseritur] Sanctorvm Avgvstini Et Thomæ. Vera Et Vna Mens, de Libertate humanâ, & gratiâ diuinâ, explicatur, & Scholæ Thomisticæ asseritur, fol. 52. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/1677088362:0092?run=74