LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 52r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half.
The machine reads it as
- exto ad 5. XVII. dubitari posset
- an Brabantinim fuerint Salici, quia Ripuarii potius
- fuere, qui salicis opponebantur. Hiac duplex
- habetur vetus Fruncorum Lex. puto
- tamen salicos interdum, tam late acceptos
- ut Ripuarios comprehenderent. Casuum
- Glichberus in quibusdam Codicibus legitur
- Glurberqus, i est id est Luzenburg. An
- grabantini, et Lizeaburgenses principes
- ejusdem originis dubito
- ue
- XXI
- Septimo Balduinum quemcitas 3. Z puto
- esse Bal duinum de Avennis
- octavo Comitatus Fruncorum tem
- cabiles fuisse, non apparet. Interim tame n
- ante Carolum
- nec prorsus haereditari erant successorii erant
- Nono: puto Besoldum (s. XXVI.) non
- prorsus male distinxisse inter liberos natos et
- nascituros. Et si parnia Reges et principes
- non possent derogari jure liberorum futurorum
- per renuntiationes, nulla pacis aut foederum
- instrumenta posteros obligarent. Secus tamen
- res habet in fendis, ubi dici potest consensum
- domini requiri. Et cavendum est ne Gallis contra
- domum Anstriacam arma, invalida quidem, sed
- tamen odiosa suppeditemus.
- decino quod habetur ,. XXVIII.
- Reges et principes nullum agnoscere
- superiorem nisi deum et gladium non
- ausim simpliciter de principibus imperii
- pl
- nonconcesserim aut
- Undecimo ad P. XXIX diperi nec Hispanos
- affirmare
- regnum Navarrae, venetos ditiones imperii quas tenent,
- an
- aperpatas usucepisse.
- In praescriptione in D uodecimo ad S. XXX I.
- praescriptioni immemioriali vitium primi possessoris
- opponi posse non puto. Quia ot rebus longo
- temporis tractu obscuratis credibile est non constat
- definiri nequit utrum vitium sit purgatum
- Tertio decimo ad 5. XXXII. dubito an
- admittit possit argumentum negativum a
- praescriptione longissimi temporis ad praescriptionem
- immemorialen; ut ubi illa cessat, etiam haec cessetre videatur
- Cum illa ex jure civili, haec ex jure naturae descendat.
- decimo quarto, ad s. XXXIII quod qui
- Non plane est ad mentem jurisconsulti Romani, hoc tantum dicenis: l. quitacet 142. de R. jur.
- sciens et praesens tacet, videtur consentire; non
- dau
- consentit sed tamen verum est eum non negare Quo pertinet etiam c. 1s qui tacet 44 de R.) in se
- s imaniaqui aiti qui tame tacet, non quidem fatetur,
- imo sunt quibus tacens videtur dissentire, quod ex
- circumstartiis dijudicandum est.
- Regula vulgaris multas exceptiones et ins in primis
- apud principes, ob rerum magnitudinem, cautionisque
- politicae necessitatem, minime vim habet; ut quis de retius qude jura sua statim proferre debere judicetur,
- magnis loqui deberi jedicet, ubi videtur commode posse. quam multae
- enim causae esse possunt, cur aliqua movere consultum
- non sit. Quam facile (arvlo V. erat philippo Magnienimo
- renuntiationem extorquere, si juvis Hassiaci in mentem venisset, atrem seve
- itar multa intedium sibut sernturi dorec atita. di potu
- sexto
- sopitam sisctarmperator.
Cite
LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 52r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0103?run=74