Search the Nachlass

LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 52r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 51v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. exto ad 5. XVII. dubitari posset
  2. an Brabantinim fuerint Salici, quia Ripuarii potius
  3. fuere, qui salicis opponebantur. Hiac duplex
  4. habetur vetus Fruncorum Lex. puto
  5. tamen salicos interdum, tam late acceptos
  6. ut Ripuarios comprehenderent. Casuum
  7. Glichberus in quibusdam Codicibus legitur
  8. Glurberqus, i est id est Luzenburg. An
  9. grabantini, et Lizeaburgenses principes
  10. ejusdem originis dubito
  11. ue
  12. XXI
  13. Septimo Balduinum quemcitas 3. Z puto
  14. esse Bal duinum de Avennis
  15. octavo Comitatus Fruncorum tem
  16. cabiles fuisse, non apparet. Interim tame n
  17. ante Carolum
  18. nec prorsus haereditari erant successorii erant
  19. Nono: puto Besoldum (s. XXVI.) non
  20. prorsus male distinxisse inter liberos natos et
  21. nascituros. Et si parnia Reges et principes
  22. non possent derogari jure liberorum futurorum
  23. per renuntiationes, nulla pacis aut foederum
  24. instrumenta posteros obligarent. Secus tamen
  25. res habet in fendis, ubi dici potest consensum
  26. domini requiri. Et cavendum est ne Gallis contra
  27. domum Anstriacam arma, invalida quidem, sed
  28. tamen odiosa suppeditemus.
  29. decino quod habetur ,. XXVIII.
  30. Reges et principes nullum agnoscere
  31. superiorem nisi deum et gladium non
  32. ausim simpliciter de principibus imperii
  33. pl
  34. nonconcesserim aut
  35. Undecimo ad P. XXIX diperi nec Hispanos
  36. affirmare
  37. regnum Navarrae, venetos ditiones imperii quas tenent,
  38. an
  39. aperpatas usucepisse.
  40. In praescriptione in D uodecimo ad S. XXX I.
  41. praescriptioni immemioriali vitium primi possessoris
  42. opponi posse non puto. Quia ot rebus longo
  43. temporis tractu obscuratis credibile est non constat
  44. definiri nequit utrum vitium sit purgatum
  45. Tertio decimo ad 5. XXXII. dubito an
  46. admittit possit argumentum negativum a
  47. praescriptione longissimi temporis ad praescriptionem
  48. immemorialen; ut ubi illa cessat, etiam haec cessetre videatur
  49. Cum illa ex jure civili, haec ex jure naturae descendat.
  50. decimo quarto, ad s. XXXIII quod qui
  51. Non plane est ad mentem jurisconsulti Romani, hoc tantum dicenis: l. quitacet 142. de R. jur.
  52. sciens et praesens tacet, videtur consentire; non
  53. dau
  54. consentit sed tamen verum est eum non negare Quo pertinet etiam c. 1s qui tacet 44 de R.) in se
  55. s imaniaqui aiti qui tame tacet, non quidem fatetur,
  56. imo sunt quibus tacens videtur dissentire, quod ex
  57. circumstartiis dijudicandum est.
  58. Regula vulgaris multas exceptiones et ins in primis
  59. apud principes, ob rerum magnitudinem, cautionisque
  60. politicae necessitatem, minime vim habet; ut quis de retius qude jura sua statim proferre debere judicetur,
  61. magnis loqui deberi jedicet, ubi videtur commode posse. quam multae
  62. enim causae esse possunt, cur aliqua movere consultum
  63. non sit. Quam facile (arvlo V. erat philippo Magnienimo
  64. renuntiationem extorquere, si juvis Hassiaci in mentem venisset, atrem seve
  65. itar multa intedium sibut sernturi dorec atita. di potu
  66. sexto
  67. sopitam sisctarmperator.

Cite

LBr. 465 · Kestner, H.E., fol. 52r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-854978:0103?run=74