Leibniz Legible

Machine transcription of the Leibniz Nachlass

Search the Nachlass

LBr. 886 · Spinoza, fol. 6v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. gmmerum eb tempus redigendo, is certe nihil aliud quaerit,
  2. quam substantiam corpopeam, quam non nisi
  3. existentem concipere possumus, suis affectionibus privare et
  4. efficere, ut naturam quam habet, non habeat. Quod clare
  5. demonstrare possem, ub ex alia quae in hac Epistola attigi, nisi
  6. Ex omnibus jam dictis clare videre est, quaedamsua natura
  7. esse infinita, nec ullo modo finita concipi posse; quaedam vero
  8. vi cansae cuimhaerent quae tamen, ubi abstracte concipiuntur
  9. in partes possunt dividi, et finita constiderari quaedam
  10. denique indesi infinita, vel simavis indefinita dici,
  11. propterea quod nulto numero adaequari possint, quae tamen
  12. majora et minora possunt concipi, quia non sequitur illa
  13. necessario esse aequalia debere, quae nullo numero adaequari
  14. posun, ut x exallato exemplo et aliis multis,
  15. Denique causas errorum et confusionum, quae cirqu
  16. quaestionem infiniti, ortae sunt breviter indicavi easque
  17. in fallor deposin adeo, ut non putam ullam maneret
  18. quaestionem de infinito quam hic non altigi, aut quae non
  19. ex dictis facillime solvi queat, quare circa haec
  20. te diutius detinere, non operae pretium judico
  21. Verum hic obiter notare velim, quod Peripatetici,
  22. ut puto, male intellexerunt, demonstrationem veterum,
  23. qua ostendere nitebantur, DEi existentiam. Nam ut
  24. ipsam apud judaeum quendam Rab. Jaque dai vocatum reperio,
  25. su sonat: Si datur progressus Causarum in infinitum
  26. sunt ergo omnia quae sunt, etiam causata, atqui ad nullum
  27. quod causatum est, pertinc i ejus naturae necessario
  28. existere, ergo nihil est in natura ad cujus essentiam pertinet
  29. necessario existere, sed hoc est absurdum ergo et illud; qu
  30. quare vis argumenti non in eo sita est, quod impossibile
  31. sit dariactu infinitum, sed tantum in eo quod supponant se
  32. , quae sua gatyra non necessario existunt, non determinari
  33. ad existendum nisi 1) a re sua natura necessario existente.
  34. (4) co plo saties, ex seclacta imntoris notri, qua
  35. (4) ut substantia, aeternitas ex sententia autori
  36. (X) hoc Mathematicis plerisque agnitum, nominatim
  37. Cardano, egregie autem, ut video observatum
  38. et diligenter inculcatum ab autore nostro
  39. () Ego semper distinxi immensum ab
  40. Interminato, seu f terminum non habente. Et id cui
  41. nihil addi potest, ab eo quod nunerum legem supera
  42. Breviter gradus constituo. Omnia, Maximum, infini
  43. tum. Omna, quicquid omnia continet,
  44. est maximum in entitate, quemadmodum spatium in omnes
  45. dimensiones interminatum est maximum in extensione
  46. Item quod omnia cntinet, infinitissimum, ut gcare solet
  47. sive absolute infinitum est est Maximum, est omnia sin
  48. infimi gradus quae quorum magnitudo major est, quam
  49. ut a nobis ratione assignabili ad sensibilia, possit ex
  50. plicari quarquam aliquid detur ipsis majus. Quema
  51. modum spatium infinitum inter asymptoton et
  52. Hyperbolam Apollonii comprehensum quod ex omni
  53. moderatissimis infinitis unum est. cui
  54. respondet quodammodo in numeris summa hujus spatii
  55. suimo t ete au
  56. rato fractionum infinitae, Nominatorem, qui infinit
  57. eao. et ipise est minorem majoreave assumserimus
  58. ()(X) Hoc recte observatum eA, et convenit cum eo quod
  59. dicere soleo, nihil existere, nisi cujus reddi possit ratio
  60. existentiae sufficiens; quam in serie causarum non esse
  61. facile demonstratur; nam nec singulis utcunque regredi–
  62. amur, inventens aliquid inveniamus, ubi subsista possit
  63. et si totam seriem in infinitum retro sumtam
  64. intelligamus esse causam sequentibus singularibus
  65. rationem existendi sufficientem, quod unum dissen-
  66. tientibus effugium superesse potest, contrarium
  67. facile evincitur quod singula quae
  68. libet ab hac serie rescindi possent, ut tamen quod
  69. superest ratio sequentibus esse debeat (unde sequitur
  70. totam tandem seriem, d est summam omnium rescindi–
  71. bilium, detrahi posse, salva sibi, salva illa Existendi
  72. ratione, quam in ipsa supposuimus, quod absurdum est
  73. item vel potio, quod contrarium es quod supposi–
  74. sum erat, directe evincit; rationem scilicet ex istendi
  75. extra seriem esse. Deinde quod dici nequeat, unde
  76. Quod argumentum etiam sic enuntiare poss
  77. non posse dici, ubi series illa in infinitum retro, qua
  78. sequentibus ratio esse debet,quaeque ab una parte
  79. interminata, ab altera aterminata est; a termine
  80. ta sui parte incipere debeat; unde quaevis singularia
  81. ei detrasisosrit, adeoque ut dixi, ipsa sibi. sed
  82. prantu argumentum est cur tota series non
  83. conteat sufficientem existendi rationem, quia tota
  84. series alia fingi sive intelligi potest, unde reddenda
  85. quo menbratile sequitur in serie antemim
  86. Ero pritum posterer, ned an tils pnopilu

Cite

LBr. 886 · Spinoza, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79). https://leibnizlegible.com/page/DE-611-HS-866795:0012?run=79