Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 1, fol. 6r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Methodus Tangentium indersa per constractionum viam
- neculiarea.
- idam hic observatum nem allima vud BI. non ad hoc ut cumm dimensionis
- transenitufis evoeution
- descriptatu intesectiones habeantur, oportet dimers onem ejus saltem
- haben exponentialiter, vel extra aequationem differentialem. Harum cum patesso
- Data proprietate tangentium curvae sumatur abscissa
- punctum
- XEY
- sudistantia in axe a puncto fixe; per eam ducatur recta ad axem
- ren ormalis. Inde ordine assumantur puncta in recta E(E) et fugendo
- et unum quodque ex illis tractetur eo modo, ut debet puntrum Y, et ita ducatur recta quae in
- secautes axem
- 215 Casu puncti Y veri foret perpendicularis ad unvam. Hae recta sint EZB,
- inq et inter se concurrentes in R; cum vero E erit Y, tunc Q fiet p. intersectio harum
- rectarum dabunt curvam R(R). Hubetur ergo curva R(R) respondens milibet puncto X
- sumatur duae curvae A(A) um per una R(R) pro puncto X, altera TR) YB
- pro puncto (X) jam evolvendo bus duas curvas inveniri potest pectum curvam
- ut R(R) haberi potest linea evolutione descripta S(5), similiter evolvendo curvar
- IF lebitur crorntione descripta (5t 5)Z harum intersectio dabit punctum Y
- sed sciendum est curvas evo lutione descriptas fieri diversat, ut R (R) fieri alias pro ut filum
- prolongatur aut decurtatur omnes enim parallelae uni ex evolutione descriptis
- quod sietgo ut duabus R (R
- quamcunque
- Et quia prolongatu
- F. R) FCR) I Sumamus prolongationem fili communem verbg AZ
- vel decurtas
- eut evolutione deseri
- evoladis
- icalicet olatio sed AX sit deta utcumque, vel potius ad A et A(X), (id est
- n effecto ad AX,) sit data utcunque labet, variabitur punctum V, prout
- a veriabitur secundum legeur tet verbi gratia AZ in axe AXX utcanque
- assamtam secundum stam AZ variatam variabitur et punctum AV.
- Desel ita omnibus Z ordine assumtis, habebitur linea (V), et ita pro
- quolibet puncto X, erit positione data linea V (V). Metracic neam
- Hanc lineam ajo
- ex supposita evolutione rectae R(R)
- occurrere curvae X C Y (E) in puncto Y quaesito.
- A.
- finicis
- Hoc sic ostendo
- determinabitur vera As2
- per data X. quae si evobuat addatur moni vel aufelatur filo currarum
- evolvendarum _ R (R) et ER) F(R)); evolutio ipsae lineae
- evolutione descripto sese secabunt in puncto V tali, quod simul incidat
- in rectam E(E)
- quaeritur an hoc punctum quo linea V(V
- occurrit ipsi XE, sit punctum Y.
- Et quidem si eadem punctum
- libe pte Linea A filo linece R (R) additur AZ, et lineae LR) CCR) ) etiam AZ
- describentur lineae S(5) et (5) ((5)) sese intersecantes in W cadente XE, seu quod
- eodem redit inter XE et () (E) (X)FE). Rursus lineco FR) FCR) addatur A(Z)
- et linea
- FRD
- CA) D etiam A(Z) describentur lineae (5 D5) et S D (5)
- se secautes in (W).
- Equidem si lineae (5 7 (5)) et (5)) ((5) essent eadem
- indubitate haberetur quod desideratur, nam lineae sese ordinatiu intersecantes, habent
- easdem tangentes cum linea intersectionibus formata. Sed hic quaestio an recta Wto
- sit tangens ad curvam aliquam e ex istis evolutione descriptis in puncto intersectionis
- quo posito id esset quaesitum Y.
- verum jam video id non ita esse adeoque
- nondum haberi punctum Y. nam quia IS (6)7 et
- IS DIC3) sunt parallelae, intervallumque est constans, differentia
- scilicet inter AQ ex Z et (2), ut (W) F patet tiangu
- erunt rn patet nihil prohibere quin trianguli vectam
- guli W F1) acuius angulus rectus F, latera, sint assignabilis
- inter se rationis, nam WdW) est elementum curva, et Z(2) seu
- (W) F est elementum ipsius AZ quo sunt duo elementa sunt com
- parablia interse, angulus ego id (0)F ad rectum, id est
- ad tangentem ipsius WVF, vel ipsius A3Y (1) est assignabilis
- adeoque recta W W(W) langens, lineae Wlo) non est tangens
- ipsus 5Y (2) quod esse debeisset
- Figura non
- bene est repraesentata nam oportet lineam W (5
- ingnere inter duas lineas parallela, nec angulum
- signabilem facere cum WL51I
- Unde
- sequitur etia lineas W(S) et et (W) ((5) se secarc
- quae
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 1, fol. 6r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067956:0011?run=39