Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 3, fol. 29v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 30r); this page is its left half.
The machine reads it as
- lic
- In eo non assentur Clario, quod putat necesse
- ut quod anque lum facit recedat post contactum a linea r
- U
- cum quaangulum facit; nam fieri potest ut cum ea pergal
- exempl. egrateu si mobile A descendat per lineariqu
- e
- s. globus qabe e
- Euclinatam BC atque inde pergal in recta horctontali C
- curvam illamatangente patet lincapi mobilx
- AC7 facere angulum cum ecta 2d CE EC, etsi co est
- haec consi continuatae coincidant sufficit erg
- inclinatio lidearum ab una parte, ute fit angulus nec necese
- 10 Curus recta super rectam insistens engulos qui sunt decoceps
- est
- sit
- ut fini ab utraque
- id est ad easdem partes aequales inter se fecerit rectus est uterue
- aequalium angularum. et quae irsistit recta dcitur perpeniicularis. At
- autem esse dicuntur, qui sunt ab eadem parte rectae ad quam anguli fiunt
- Euclides
- sine ejus scilicet sectione, ita ut suffict sufficiat occursus
- et
- no
- quam et sic exci concipere possis, ut ab utraque sui parte Normalis est
- posse et sic re hng
- possis.
- recta, quae ad eam cui insistit aburroque sui latere se habet eodem
- defiuile
- et F
- sit recta AY Y cujus partes 4.
- punctum commere habentes A, seu sit recta V sive YAZ, et sit BA. Y ∞
- modo ad eam cui insistit
- BR. Z erit BA normalis ad YAZ. Hinc si B et BA Se habeat ad quodd. G Y.
- velat _ Y velut velute Hinc si qudd. P. Y sit B C. et quoddam Z sit D
- si sit BA. P ~ B A. D et sserit BA normalis ad Y ram cum ex Cd deteruhet
- si BA
- et (nam ita AC = AD
- C d. Et in universum x B, ex B. A. C, d, tota figura
- De. H. Obtusus angulus est qui recto major est. intellige angulin angilu
- sit deterrinata, ergo et eadem utrrus habitudo
- recta Y itaque
- ubi recta rectatinsistit, ut in praecedentus fefinitione, alioqui angulus
- semicriculus habetur major recta nec tamen obtusus est
- def. 2. Acaotus iero qui minor est Recto potuisemus etam obtusum et acutum
- sine gentione recti efinire ex 1 principio unde definitus est rectus. UF cum duo
- anguli deinceps aequales, angulus uterque sit rectas, sin inaequales al sit major it
- si
- rita Euclides. Sed
- def. 13 Terminus est quod alicujus ex tremum est hoc non tam
- acntus, minor obfolus, minor acutus.
- Dt linire est quam squonguam vocem aferre. Terminum ergo vel extre
- mam definio quo duo diversa extensa se contingere possinit, ita ut nec coincident
- c nec misceantur, seu nec partes abeant coincidentes e ta non habeant partes
- coincidentes. Ita ss au uperficies superficiem alti contingat, vel
- puncto vel linea continget ver superficie, priorib casib est ter o locus corfactus est terminus
- sed si superficies alam superficie contingat, utique continget parte suii, ut si duae,
- sphaera in alteri superficie sphraerica convexa concava volvatur
- ile Eodem modo et Linea vel parte sui vel extremo contingere alium locum est
- potest. Sed itolatum solidum a solido non non nisi puncto, linea aut superficie, non
- sphaerae concentrias
- ifsui continutre potest. Et, si partem habeant coircidentem, unum
- solidum in aliud ingredietur, nec fine divulsione poterunt sejungi. Et hoc casu totum
- ex soliets conflatum foret minus duobus solidis sepunctis, quantitate scilicet parti
- posses etiam distinguere tater ea quo Extrema absolute
- 1s
- t
- solido aut parte
- communis
- siptrema absolate sunt li punctam linea
- en Hingi potest ita ut duo
- ideo quad aliquid commune habe
- dici possunt, et quae Ex trema alicujuse
- superficies, quibus scilicet unum extensum ab alio
- cpo sinta sejungi, quod si duo extensa sana sua intenitate
- desacrti non possint, quin loca perdant partem conmunem habebunt
- modum dabit defintendi totum et partem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 3, fol. 29v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067962:0058?run=39