Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 3, fol. 32r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.
The machine reads it as
- postulata
- I. postuletur ut a puncto ad punctum rectam lineam ducere concecatur
- ucura
- Hoc postulatum possibile esse demonstravimus, definitione ecte. Nam poRectam
- intelligimus locum ad duo puncta unicorum s qui locus necessarius est, aut nullus
- in natura erit locus unicorum ad puncta quaecunque Deinde demonstravi ipsa puncta dat
- cudere in rectam eundem. Itaque pars intercepta erit quod desiderabatur.
- Sed si
- ultra possibilitatem et ci constructio haberi posset. Nam duae sphaerae circa
- duo puncta data descriptae se tangentem, habent id est quarum radii simul aequantur
- distantiae cent punctorum datorum, hibent punctum contactus in recta per A. B
- AB, quotcunque igitur puncta designari possunt in rectam quaesitam, seu recta
- conclinetur doculus ordinaria bometiia per puncta. idem est in pluno ubi
- recta est, ei circuli per duo puncta data descripti, se se tangent ubi eadem
- est lex distantiae et radiorum, quae in sphaera punctumque contandus cadet, in
- rectam, punctuaque contactus et quicquid fit in plano sectio et ejus quod fit
- in solido sphaerisque per planum in quod duodata puncta cadunt, sectis. sed
- nec, opus est contactu ut haec praxis demonstrativa esset, ostendenditur duas
- pphaerat aut duos circulos non se a tamere nisi in uno puncto. Sed
- tamen et sine contactu rectonem consequi licet secent se duo circuli
- ex punctis datis descriper, et recta junuat puncta sectionis, ejus medium
- erit punctum suae ad A, B vlationis unicum. Quedesi Etiam in sphaecis
- s se sernntibus cum sectio sit circulus, ut suo loco nostro calculo ostendetur
- erit ejus centium in recta quasita seu unicum ad A, B
- per continuum motum describere Rectam no nisi supposita recta
- non licet sed designatur per quietem ponamus figaram quamcumqe
- immotis duobus punctis A, B, in ipsam cadentibus, qusrari moveri, id est
- gyrari puncta omnia quiescentia cadent in rectam per A, B, puncta omnia
- mota describent (irculum.
- deonnstrare qu
- sratio eius 1d
- a
- Htaec praxis primitiva est, sed demonstratio ejus non eque. Nam punctum qu
- ra
- laca
- quod quiescib est siu situs unicum, aut et quod movetur domnia ua puncta habet ejusde
- n
- situs id est omne punctum circuli, habet ejusdem situs ad A, B. itaque si sit
- A. B. Y un. erit Y recta, si sit A. B. ~ A. B. (Z) it N vel A. B
- vel A. B. C ~ A. B. Z erit Z circulus sed in plano, qua in quod
- duo puncta A, B, cadere non possunt, potest tamen fiem ut altemtrum incodat
- possit et rectam lineam terminatam ir continuum recta producere
- in hoc planum, eritque tunc ejus circuli centrum.
- centinetur in praecedenti, ubi puncta tum intetcepta, tum alia quae cumque doter
- X
- circulum describere.
- Nimpe si sit Ab CA = CY. et Y circulus. sumi autem possunt A C et
- minantur.
- post. H 3.
- quovis centio et intervallo
- eddit (lavius possulatum Itum, quacunque magnitudine sumi posse aliam majore
- et
- CA utcunque
- Ego malim addi in data ratione. quod in Magnitudinis imperfectis,
- ut angulo contingentiae, fieri non potest. Opatet ut vera magnitudo ere scat propor
- et minorem.
- tionaliter recte. sed hoc non
- Ax, 1. et reliqua usque ad 7. inclusive, non pertinent ad Calculum situs, sed nagni-
- Ax iomata
- tudinis. Et demon strantur ex mea aequalium definitione
- A
- . quae sibi congruunt aequalla spossiut Nocna
- congrua suint aequalia et similia
- eme noc situ que reveru
- non seu coincidant u magnitudine forma, et positione convenint
- pinul ergo aequalia?
- sactu congruant
- Et congug
- eeque maguo
- Dissimilitudo variat speciem.
- sed quae equidem specici sunt possunt distingui per se magnitudinat ex se
- pec possignt discerni magnitudine aut sita.
- rocirmmme magnitudins quod si i duo nonnta ixterno id est positiore disterni
- possint, ut duo circul aequales congrua orunt; etsi non coincidum
- 1
- dum
- untto
- aut plano adeoque positipne distinquantur, quods nec hisdiscernantu
- rte, condrueatia onoru
- N. aequalitatem per =
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 3, fol. 32r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067962:0063?run=39