Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 5, fol. 19v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.
The machine reads it as
- 0tTU. L ATA
- Haec nihil aliud sunt quam assuntae possibilitates
- aut opeat generationes, ita faciles, ut non censcatur opus
- eas demonstrare, ut rectam a puncto ad punctum duci posse
- quanquam ad perfectionem scientiae oporteret omnia ex definitionibus
- demonstrari
- Postuletur ut a povis puncto ad quodlibet rectam lineam ducere
- Id aequum est, neque enim aliud est recta quam distantia punctorum ejusdem) pars et totum. Ostendendum tamen adhuc est non
- concedatur.
- Et rectam lineam terminatam in continuum recta producere
- Cqsimilis, sit recta AB. sumatut in en punctum C.
- et cumque AC produci possit usque in B, poterit etiam AB produci usque in D.
- quia recta sibi ubique similis est.
- item quovis centroet intervallo circulum describere.
- Nempe Hoc fiet si recta aequalis dato intervallo uno
- extremo in dato centro collocetur, ultero autem in eodem plano
- moveatur.
- IV.
- Quacunque Magnitudine sumi posse majorem et pinorem,
- semper enim pats esse potest alterius, quae est major, et
- semper partem habet quae est minor.
- AO AXIDM AEA
- puto quide omnia Axiomata posse demonstrati, idque majoris
- esse ad perfectio nem scientiae, quam quis credat. Noa reprehen
- interim quia id non facile est, non sunt culpandi geometrae, quod
- assumsere quae omnes intellecta concedant.
- ves minus
- quae eidem aequalia sunt inter, et si unum aequalium majus tertius
- erit et aliud alterum.
- patet ex eo quod aequalia sunt quae sibi substitui possunt
- salva quantitate
- II usque ad Y1I
- Generaliter: si sint a, b, c etc et l, m n Ac.
- sitque a = l, et b = m, et c =n, ec. erit id quod determinatur
- per a, b,c etc aequale ei quod determinatur er eodem
- imo difficultas in decermi
- modo per respective aequalia 1, m, n dc. nalioibus ambisguris
- Quae sibi mutuo congruunt aequalia sunt
- Congrua voco, quae sibi possunt congruere ut A et B. congrua
- autem sunt quae nullo modo possunt discerni, (nisi loco) et proinde
- aequalia utique sunt nisi situ suo, ac proinde in se spectata cum
- discerni non possint, utique aequalia et similia sunt. Vicissim
- quae aequalia et similia sunt, congrua sunt, quia nihil amplius
- in his spectari potest, quam magnitudo u quantitas et figura
- sive qualitas, quod si nentro differant, nullo modo in se, poterunt
- Quando autem congrua
- discerni; ac proinde erunt congrua.
- acta ipso congruunt a me coincidentia appellantur
- Totum sua parte majus est
- seu pars est minor toto. Quod demonstratur, quia Minus est quod
- parti alterius aequale est; est autem pars utique aequalis parti
- totiu, nempe sibi ipsi.
- si aequalibus addas Canferas) aequalia (inaequalia) fiunt in aequalia
- aequalium iden aequi multipla vel aequi sub maltipea
- sunt aequalia. ec.
- VIII
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 5, fol. 19v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067964:0038?run=39