Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 11, fol. 25r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Characteristica Geometrica
- Januar. 167.
- Analysis Geometrica nondum habetur absoluta. Quenamesent es reblemalta t etheeremata
- quae pti quene ream etsi enim methodo vietae et Cartesii de calculofieri
- potsint pleraque suppositis Elementis. Ipsa tamen Elementa magnam partem calculo nondum
- sunt subjecta. Et demonstratio propositionis pythagoricae potius multa animi agitatione quam
- certa via deprebensa est. Falile demonstruri potest culculo Theorema illud Euclideum,
- quod quodratum totius aequatur quadratis partium, plus duplo rectangulo sub ipsis. nam
- a + b aequ. ergo a + 2ab +C sed non pari fa ratione possumus demonstrare in circulo
- angulum ad circumferentiam dimidium esse anguli ad centrum. Aa Iud Nec dubito hac
- ratione feri, ut quoniam elementa omnia ad anulus sin rer ocata sunt, etiam in altioribus non
- habeantur viae commodissimae construendi et demonstrandi Cogitavi dudum mederi huic
- imperfictioni, et efficeres d in calculo tota figurae ratio situsque appareat, quod
- alioqui fieri non solet. Contenti enim sunt Anulysici magnitudines ad calculum revocare
- situs varo in figura supporere, unde figuris et lincarum ductu atque imaginationiem
- opera cacere non possunt.
- sed materiam age rem aggrediamur
- Punctum exprimemus litera majusculo, ut A. B. magnitodinem exprimanius litera
- minusculae, ut hactenus quoque factum est.
- Lineo est multorum punctorum locus ideo
- eam exprimemus aliquit punctotum sed cormudem, et t aliquot punctorum nominatione, et
- quia omnia illa puncta una litera ade sed mimeris variata designemus, ita 1tCsC
- B2B3B. significare debet haec trin puncta esse in eadem linea, cujus natura peculiari
- quadam ob conditione determinanda est
- si sia linea recta tunc ita
- exprimetur: 11B2B +B3B aequ. +B2B. si sit circulus tunc aliud
- punctum assumendum ut A. quod est variationis experu, et dicemus A.B aequ. A2B. aequ. A2B
- entus linea 1B2B3B arcus circuli idem de caeteris haududiae fieri debet. Utile autem puncta
- Angulus est
- it exprimetur B A C B AC BA AC BA. AC. 4d ( D 2 D, D
- A.d f. d B eq. AB. A3d + 3d C aequ. AC
- iou B. e doc
- C
- 1DA aequ. 2d A aequ. 3DA. eritque angulus aequ id2d2d
- seu ratio arcus DD2DZD ad circumfeantiam, D2d3 D. d
- ae2d. d. d
- tantum ut exprimatur ipsam
- id ubique ubilibet sumi inrecta AB e si opus est producta, faciemus. 1E2 23E. et abot an
- 2
- et E2Egut. 2E3E. eodem modo 1FIFIF. et IFLF+ EFZF aequ. 1F3F et
- denique A aequm 1E. A ∞ 1E0 A , 2E∞ 8X 3E ~ ∞ 1
- 1F ~ A
- 2F ~ ∞(3d
- atque his quidem expressionibus figura perfecte eiretur
- 3F ~ ∞ 3d
- A ngulus rectus est. si anteris ut ante positis tantum tigt ercum feculi 1d a d ,d 4d, dodid.
- E fiat F, V5D. unde patet F et 5d esse punctum esse in recta eF
- l r et cn accmiferentia DDd. et .D533D aequ. 1D =d3d.
- Ut ostendamus aequalem esse angulum rectum quemlibet anguto recto cuilibet tantum cnsiderandum
- est hoc mum argulum quemlibet cuilibet posse esse decinceps. sut ergo duo anguli recti
- Unis 1D ASd, alius idA3d, qui sun sibi aequales, qui sibi deinceps sunt recti inter
- se aequales sunt, sunt ergo sibi deinceps et recti ex hypothesi, ostendendum est tantum, cuilibet
- tellig
- angulo alium aequalem coustitui posse, qui sit secuceps dato.
- Itaem ut sciatur
- angulum esse quantitatem demonstrandum est, Circulorum qu eadem recta abscissus
- roportionale
- esse inter se aequales seu esse 1d vel circumferentiae suae. sit
- Cm (Iptime autem omnia per motum ita explicabimus. Duncti D motu fit recta
- ta ut sit 1d ,d eg + 2d 3d p, 1d 2d.
- D2 d3d
- Rectae. d2d3d motu
- fit superficies 1d 1d7d 2D2(2D) ,6D) vel 1. d1d2d 21d 2d3d A2d aqu. AOD. et
- A3D aequ. A23D. ostentendum est esse od 0d30D 10,d40d
- Od 10030) 1 20d 19040D
- Cujus rei demonstralio oritur ex natura p similitudinis.
- vae similia sunt eorum partes similiter
- positae sunt proportionales. um similia sunt ind iscernibilia est ut disproporti malia sunt discernibilia
- nam in uno diversa proportio quam in alio, ex. g. in uno tripta in alio quadrupta. Ergo similia
- sunt proportinulea habentes partes respondentes proportionales ostendendum ergo tantum esse
- sece modum pulchenrium similia AOD3d A20d. 3d A, BD, Bd et A. Od - d 2 A3Cd.6d A4C D +D
- sut superficaes se fctor unalytiae
- itedem sector analytice expressus
- sunt autem quia ex hac ipsa expressione nihil apparet in quo possint discerni aocedentibus
- cpressus
- scilicet aequationibus naturam rei determinantibus A. Od A2Od. H et A, d aequ. A.5d
- Unde patet non nisi literis seu characteribus assumtis differre, non characterum relatione non
- Ex hoc jam patet Angulam
- diversa licet linearum esse inter seaequales, eodem ehim nodo sunt ad circuriferentiam
- ergo aliter nnsric
- suam arius maguo ac parvi raidio descripti ut ostendimus. Quod ex dictis patet quie
- intiet rfert et anguli sibi sint deincess tentum apus est et habeant recta communem, manifestum
- antem est ad aatum rectam datum Angutuu constitui posse
- 5
- V idem
- ∞
- xa
- 2 rehorsum
- exprimendi supificeetus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 11, fol. 25r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067970:0049?run=39