Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 11, fol. 36v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 37r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Punctum est quod in loco existentium. simplicissimum est
- itaque punctum est in loco existentium minimum. Duo puncta
- inter se similia sunt, aequalia sunt, similia sunt, congrua
- sunt. Punctum non habet partes
- perct
- Recta est via a puncto ad punctum simplicissima
- inter duo puncta
- itaque recta est via a pundo ad punctum minima. ter duo
- puncta unica tantum est recta. Duae rectae sunt similes
- inter se. Duae quaevis rectae sibi successive congruunt
- Duae rectae aequales congruae sunt. Duae rectae non habent
- setmentum communem, (aliaqui via a puncto ad punctum
- simplicissima non est, si indeterminata est hocae continuate)
- alioqui per duo puncta essent
- sive unice non est a
- duae rectae spattium non compreheu
- dunt, alioqui inter duo puncta essent duae rectae.
- guae rectae.
- Psanum est locus rectarum omnium a puncto ad
- rectam, est etim eria recta simpliciissima ad punctum
- id est locus viarum simplicissimarum a puncto, ad
- ad
- rectam. vel etiam est tora simplicissima rectae
- vans tans apucsti unicum est planum indefinitum
- pa duo plana successive sibe congruunt. Planum
- Si duorum planorum
- pplana simulle et aequale
- peripheriae sint simites, ipsa plana similia sunt;
- tinitas
- Duo plana non
- sipsa plana congruent
- habent segmentum commune partem communem.
- duo plana spatium non comprehendunt
- tria.
- imo nec
- rectae in plano circa extremum immotum
- reriodus
- Circulus est a
- periodus est via ab aliquo loco ad eundem.
- Linea recta est possibilis.
- est demonstratio post e aequitatis postutatie primi Euclidae;
- na
- sit punctum quodcunque corpus curo du extr in quo sumantur
- tigu
- oruaque figura
- duo puncta immota, quibus quiescentibus moveatur corpus.
- erunt omnia puncta quiescentia in eadem recta quae
- dicetur axis. Ubi demonstrandum est corpus moveri
- posse etsi duo in eo sint puncta immota. demon-
- strandum etiam quod plura sint puncta immota.
- arius ita dembnstratur, quia si unum tantum sit
- immotum corpus variis modis moveri potest, ergo
- si duo sint puncta immota potenit moveri, licet uno
- demonstrandum etiam quod omnia
- puncta immota cadant in rectam, et quod omnia in illam
- solum modo
- rectam cadentia sint immota, nam duo puncta
- assumta sola esse non possunt, cum nulla sit ratio
- tur ipsa potus quam setium alia erunt ergo quaecunque
- pertaec duo solum determinata, Habetur ergo.
- liea ex datis duobus tantum punctis determinata
- ad est recta, cum sit necessario simplicissina, omnum
- quae determinari possunt. quippe eum ab his duobus
- punctis tantum determinetur.
- Hinc sequitur partem rectae
- parti congruere, sed hoc
- et cimudo communesirum
- perentiae, se
- non diversi
- crcumferentiarum par–
- tibus. duae cirumferentiae
- sioales non tamen con-
- mae, ne successive
- pidem.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 11, fol. 36v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067970:0072?run=39