Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 13, fol. 13r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
The machine reads it as
- binarum
- si rectarum conccursus, aut teri binarium rectarum
- Concursui, et cun Aagulus appellatur.
- in quantum
- Si lunae rectae concurrant, nec referat quantae
- siut rectae, concursus angulus aspeleatur
- si Itaque si binae rectae concurrentes, congrua sint
- aliis binis rectis concurrentibus , modo
- quantum satis prodlucantur Angulus dicitur aequalis
- idem. Si
- Itaque data re recta AB, datoque angulo ABC,
- datur recta indefinita per C, quae angulum datum facit
- EX his intelligitur si angolas eoden
- ad AB
- si anguli eodem modo determinentur aequales fore, ut
- si data sit AB, et datum punctum C, per quod ex B ducenda
- sit recta de terminantur angulus. Hinc datis duobus trianguli
- lateribus positione duobus trianguli lateribus AB, AC, cum
- datur tertium, nam datur angulus, ad B vel ad C
- sid ut ut angulus alio major minorqus intelligatur
- id unde sumatur Euclides non explicat. Meis
- tamen Mens tamen ejus haec esse videtur ut spatium
- remende plame angulos in plano consideret
- et angulus alterius partem pars incellie
- quantitate definiat parte plani quam abscindit
- ut rectis A BB, BC, id infinite productis. quod
- pris quam se indit DBC intra priorem cadat, Aagalut est
- pars proris,
- sed ita opius erat explicare
- piint naturam plani
- Concipimans rectae ita cadere in rectam
- Si con recta ca binae indefinitae concurrant,
- et rectae omnes omnes rectae puncta quaevis
- duarum rectarum conjungentes cadent in
- planum, et planum constituent. Sed quia
- evetieri Et hinc planum erit locus omnum
- punctorum ad tria data non in eandem
- rectam cadentia unicorum _ sumatur utcunque
- in recta AC punctum D, et in recta punctum
- dutatur recta per DE, t in qua sumatur punctum F
- dico id esse unicum ad puncta A, B C. est enim
- unitum ad _ A et C, et q uricum ad B et C
- ergo D. E est unie ad A, B, C, et quod est unicum ad D. E,
- Sed quia videtur pleonasmus esse dum rectus
- est unilum aud A, B, C
- quoscinque puncta rectam AC, BC, aujum entes
- suminus, quia stcam soc un punctum semel vantit,
- cossemus sumere certa lege si placet eD, CE aequales
- et ita jungere quascunque dE
- Optimum autem
- ex angulis resumere rectum. Cum recta una
- ad utramue alterius partem se habet eodem modo. Et ea
- modo
- sve Atque ita ABC et CBD
- dicetursecare priorem ad angulos rectos
- sunt aequales unde et AEF ABE, et BEBD sunt aequales
- est BC. ~. B)C.. ABE ~ . DBC.. Rarsus ABCF CBA = 1
- videndum an ostendi possit etiam ABC = ABE. Esto ABC p ABE
- erit ABC = ABE = CBD EB DBC= DBE
- Sed ut hinc ducamus angulum ABE esse aequalem angulo ABC
- quod si definiames accto opius priusest consiteratione plani de qua mox
- ABC + d BE = ABE + DBE
- quodsi definiamus tangulum rectum cnum ambae recta altera alttram secat
- unia loder moto edendom ut si pleorisunus, vel sutreptio despater e
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 13, fol. 13r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067974:0025?run=39