Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 59r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
The machine reads it as
- nulla sit ratio cur punctum C eligatur potius quam punctum D.
- itaque praestat punctum eligere, quod unicum est sui sitiis, ut L
- itaque ordine ratiocinanti praestat punctum eligere quod sit
- unicum sui situs seu ex dato suo ad puncta A et B situ determinatum
- ut Z, et locus omnium punctorum ex dato suo ad puncta A et B
- pn Unde cum lineae minumerae per duo puncta transeuntes in
- via se
- telligi sive duci possint, patet unicam esse determinatam
- per puncta deterinati situs unica situs sui situs unica sin
- spectu
- dicta duo puncta situs unica, eamque adeo esse simplicissimam
- uniformem, brevissimam. Et hoc voluerunt dicere qui rectam
- a
- definierunt quae ex aequo sua interjacet puncta etsi mentem
- exprimere non valuerint, nam C non ex aequo sita est inter
- A et B sed in latus subsultat, hoc estaliud praeter
- ipsum D, pari c issumi posset ab alio latere, quod non fit
- si eligatur Z. Unde qui ex A lenderet ad B per C vacilla ex
- ratione
- ac sine ratione progrederatur, nisi aliunde rationem hujus via
- habeat, ex solis autem punctis A et B determinata via
- Hinc recta est sinmu licissima linea per duo puncta transiens, nihil
- seu linea per ipsa transiens est recta
- enim est ad cam determinandam requirtur quam
- ipsa haec duo puncta. Unde et brevissima est ateque distans
- je sa n
- puacto inter duo puncta, sive punctorum distantiam metitur,
- est enim bregis simpliumr longiore est et uniformis, cum ex deter
- minantibus nulla varietatis ratio elici possit
- Recta rectae similis est, nam nullum diserimen intelligi potest
- inter modum quo recta determinatur per puncta A et B, et quo
- extrem
- AB V CD. et, si recta rectae aequalis sit congrua erit
- per puncta extrema C et D
- Data recta AB datur situs punctorum A. B
- Hinc
- si A, B E, sita sint in eadem recta, sitque punctum Eater
- situm inter puncta A et B, seu propius alterutri, quam am bo interse
- ini
- unc erit AE + EB AB, quia via ab A ad B
- est per E, ergo componitur ex piniuu via ab A ad E et ab Ead B
- eaque minima jalioqui si pars minui posset, posset et totum
- raliquod
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 59r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067976:0117?run=39