Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 80r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 81v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Ctencta Geom. Generatia
  2. curvus altiores sames, quarum tamen
  3. tantum dependet. Otra cartes.
  4. vedo
  5. icem de focis
  6. duve
  7. Punctum est quiiel in quo nihilaliud situs ipsius tantum considerari potest, seu quod partes non habet
  8. Extq Linea est via puncti, seucujus partium termim sunt puncta
  9. libet
  10. Corpus in quo punctum assumi potest, a quo incipiens linea aliquamdia in ipso manet: et hoc punctum dici
  11. hoc punctum dicitur esse intra corpus
  12. superficies est Aterminus corporis, seucujus omnia puncta sunt in corpore nullum tamen intra corpus
  13. seu quod sui ipsius tantum locus est =
  14. motirigidi, continue
  15. junctum est quod itm habet, partes non habet. Via est locus successivus ejusdem, deu locus plurium ngmentum
  16. Linea est via puncti superficies via lineae, talis ut
  17. Linea est via puncti. Superficies via lineae transversa; sentabis ut punctum lineae unum non succaeat
  18. Fransversa via est in qua punctore moti mume cti in docum alterots. Unde patet
  19. conditionem viae transversae ipsi puncto frustra addi
  20. corpus est via transversa superficiei. jam demonstrandum esset, viam transversam corporis non dari
  21. ac proinde nullam esse biam cujus pars sit corpus, quae non ipsa sit corpus., sive ut vulgo loquuntur
  22. Omne quod transverse monetur, est terminus partium viae transversae; ac proinde et partium ejus
  23. tres tantum esse dimensiones.
  24. quia pars viae est via. Hinc sequitur terminos partium lineae esse lineas, sequitur et duas lineas sibi in
  25. puncto occurrere, possunt enim considerari simul velut una linea, ita ut occursus earum, sit terminus
  26. Patet Notabile est duas lineas non sibi occurrere non nisi in puncto, sed duas superficies tam in
  27. s
  28. et
  29. partium
  30. puncto quam in pirficie sibi occurrere posse et se tuc in superficie linea vel puncto
  31. Punctum durante motu nec docrescere, nec salva puncti natura crescere potest, ut linea describens
  32. superficiem, aut superficies describens corpus, crescere aut decrescere possunt
  33. bVeniamut jam ad alias definitiones:
  34. Corpus est substantia extensa. Superficiis est terminus corporis qu
  35. ejusdem
  36. terminus non est. Linea est terminus superficiei, qui alterius termini superficiei terminus non est
  37. Nam terminus termini est terminus terminati, unde si superficies terminum habet lineam
  38. erit et linea terminus corporis. Linea punctum est terminus lineae
  39. Demonstrandum jam esset primum superficiem rursus terminos habere, et lineas et lineam rursus terminos
  40. habere, terminit antimlinea, et punctum seu terminum lineae nullos ultra sive definitiones quas
  41. attulimus esse reales, sive rerum possibilium liaeterca demonstrandum esset terminum linea
  42. terminos ultra non habere, sive definitionem puncti superiorem et praesentem coincidere
  43. Qtoniam terminus differt a terminate, sequitur in omni corpore dari puncta quae non sint in ejus superficie
  44. corpus ab alio corpore se toto tangi non potest, quia tangitur superficie tantum habet autem puncta
  45. quae puncta dicentur esse intra corpus
  46. extra superficiem. At superficies ab alia superficie se tota tangi potest, si unum corpus aterum
  47. difficile est universaia de hisrebus demonstrare, nisi per simplicissimis lineis et superficiebus
  48. includat
  49. Possis etiam definire lineam eiam puncti, et superficiem terminum corporis ujus qui alterius
  50. no
  51. prius examinatis.
  52. trem
  53. jam ad connectendas duas methodos demonstrandum
  54. posse; superficies est continuum Lineum esse po seu viam puncti esse posse. Sane in omni superficie
  55. termini ejusdem corporis tenqunm
  56. esset lineam esse terminum superficie
  57. erfici
  58. esse lineum demonstrari potest; est enim terminus corporis malinuus ergs in ea sumi possunt puncta plura
  59. nam in omni superficie sunt plura puncta est autem continuum, a ergo ab uno puncto ejus ad alterum in ipsa
  60. datur via continua seu linea. sed demonstratum non est, aliuoam et superficiem differre, et inter lineam et
  61. via puncti continua seu cujus
  62. Linea est cujus pur definiamus ita: Linea est (cuius partium termini sunt puncta.
  63. superficiem non dari dimensionem mediam.
  64. superficies quaelibet fiet plana, si satua totius et cujuslibet partis magnitudine ita flectatur
  65. Superficies, est cujus partium termini sunt lineae
  66. ut via a quolibes puncto ad quodlibet sit minimarum quae in ea superficie pro diversis ejus flexionibus,
  67. esse possunt, maxima. Linea quaelibet ita flexa salva parti imiglibes magnitudine transformari
  68. potest. Ergo et salva partis cujglibet magnifudine si in formum simplicissinum honsformetur fit
  69. Situs puncti ad punctum determinatur, si extenso aliquo rigido, connectantur
  70. si cla snt extensi rigidi unum extremum potest esse fixum, alterum mobile.
  71. recta
  72. punctum ejus mobile describet superficiem sphaericali. si aliud alterius extensi etiam describat superficiem
  73. sphaericam et se secabunt sese duae superficies sphaericae in circulo secabunt autem sese via in via, puncti
  74. on
  75. oc
  76. per superficiem seu linea nam un unius rigidi extremum mobites intelligi potest incedere per susterficiem
  77. alterius. Domonstratur autem eas sese secare, si alteram corpus cum altem habet partem communera
  78. haericu
  79. Hinc demonstratur unum quod libet punctum ita moveri posse, ut simul situm servet ad duo puncta; et ita
  80. movetur in lunea, uti situm servans ad unum tantum novetur in superficie Hinc demonstratur et quod libet
  81. a corpus moveri posse duibus punclis at existentibus immotis. Atque hoc est via demonistrand
  82. seodilturum per linotisteoiplum regidorum
  83. sorneur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 14, fol. 80r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067976:0159?run=39