Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 16, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 17v); this page is its right half.
The machine reads it as
- altera periodus est CDE, ubi linea ubi linea directrici AX obvertit convex
- tatem cujus minima est ordinata ad D. porro linea cdE producto seipsam
- secare potest in F. Et si totus venter concidere intelligatur in punctum ibi
- concidit reversio tam secundum AX quam secundu mussiz respectu dorectiscis
- dupux
- 4Z cum simplici respectu directricis AX. Ati ita quia duplices reversiones
- se mutud tollunt, hoc modo fieri potest ut linea (Y(+)G) quae (Y) (B) (F) (G,
- in eadem fig. 41) quae a (B) usque ad (C) recessit ad directricem AX
- post (F) misus ab ea recedat, sine ullo flexu contrario, panter
- ac sine utla reversione respectu alterius direstricis AZ, quorum
- simen alteratio alias opus est, ut linea a directrice ad quam
- accessit iterum recedat. Sed redamus ad priorem lineam AYB CDEFG
- et post duas periodos ABC et cdE, aquaeramus tertiam EGH, a puncto
- quovissimo reversionis E, ad punctum flexus contrarii proximi H
- cujus periodi maxima est ordinata ad G. Quarta periodus est HLL. HIK
- a puncto flexus contrari, H ad novum punctum reversionus H cujus
- periodi minima est ad oudi punctum 1. Ubi notandum est, etsi ad
- Remessam novam perisdum regulaniter sit opus vel puncto reversionis
- es pro maxtum siminima ad directricem AX, opus sit eam
- aut
- linitari dduae periadi quarum quaelibet suam habeant maximam
- pobi immiedrateus quarum quaelibet suam habet max imam aut
- n
- con conjuoatae AZ
- vel puncto aliquo reversionis respectu alterias directrias vel
- puncto aliquo flexus contrarii in ipsa curva, tamen neque punctum
- deversionis directricis conjugatae, neque punctum flexuscontiam,
- statim feriddum facere quae maximam aut minimam habeat, inio nec
- plura puncta flexus contrani facere tnecessario periodum
- nova
- novam; sed verum plarae nodut
- drrestricem.
- cecessario faciunt periodum caut perponsoa in purda absur
- aut minimarum pro hac directrice AX, quod ita demonstro, quoniam punctorum
- reversionis ad orrectricem conjunatara dant sunt ordinata maximae et minimae
- ad directricem conjugatam, hinc si plura dantur puncta pleversionis ad
- rrectricem conjagatam dantur plures ordinatae tates ad divestricem
- coningatam, ergo et periodi maximarum aut minimarum pu directrice
- conpugata, quia quoo quaevis maxima aut minima habet propriam periodum.
- past autem perioti ad directricem conjugatam necessario limitantur.
- flexus contrarii vel per vel puncta reversionis ad directricem notram A primum AX
- absunt autam puncta flexus contrarii ex Hypothesi, ergo adesse debent puncta
- per
- reversionis respectu directuicis AX, ad eoque et maxiguae et minimae
- mic
- prades ce conem aetuem apeaners calepeste te repion
- atque adeo et periodi respectu dorectricis A
- conjugatae
- ut pate
- ex se
- pentina
- rere
- KLM
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 16, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067978:0039?run=39