Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 19, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Quod ut irculm ut Eeutanti
- (roprie)
- Et quidem curvam unam in uno puncto non nisi una tangit
- quovis
- recta, verum circuli inffiniti curvam in eodem puncto tangere possunt, quom
- cum unus tantum sit osculans videamus quomodo a caeteris distinguatur
- concanduti ua B et sit BE
- sit ergo curva AB, quam tangat rect
- aa atr
- ad et tangentem perpendicularis e Manifastum est quemvis circulum
- centro in hac recta sumto, ut F, radio per B descriptum langere
- curvam in B. se his tangentibus quidam eadunt post contactum
- statim cadunt extra curvam, ut descripti centris F. G. H Alii
- vero extra toti cadunt intra curvam ut descripti radiis MB
- LB, sed r minores cadunt intra curvam, ut descripti centris
- F. G. H alii vero majores descripti centris L. M. N, statim post
- contactum cadunt extra curvam. Et quidem iutra cuquam cadentium
- datur maximus, qualis sit centro H ra. Necesse est ergo gari quendam
- omnium intra curvam eadentium maximum seu ultimum, qualis sit descriptis
- Centro H radio HBBH, qu cujus radius si vel tantillum angeretur, ut si
- sumeretur BE pro BH sumeretur BL, statim circulus post confactum
- caderet extra turvam, siu a parte convexa tangeret. Et quidem
- memorabile est theoreaim in omni sectione Conica diametrum cire
- Hipque circulocurvam (si ponatur AB esse sectio lonica quaecunque cujus vertex sit B, erit AF HB
- um latus rectum, seu, quod memorabile satis veorema est, circulus
- cia In omni sectione Conica circulus circa latus rectum de scriptus
- inter ipsam et curvam est omnium curvam in vertice a rraintus seu a concava parte
- tangentium maximus vel quod eodem redit curvam sec eam sin vertice
- tet si alius tontilo oscubatur, vel flexi eandem cum ipsa flexionem habet, sive
- ipsam in vertice osculatur. Manifestum est etiam circalum illum oscutantem
- i inter omnes circulos tangentes maxime ad curvam quam osculatur accedere
- et a curva congruente quam et licet revera, non nisi in puncto congruare
- possit, tamen a congruenta difficillime distingui posse longissimo gractu
- cum curva congruere videri, et ab ea difficillime disterni posse.
- tunc
- Oum
- circul circulus cadens extra
- porro si pautulum augeatur cerul radius tu
- curvam utcunque vicimis osculanti, necessario atera punctum contactus B. curvati
- adhuc secabit in duobus punctis ocurret in duobus punctis Q(nisi punctum
- B sit ipsum punctum flexus curvae, ubin etiam recta tangens curvam
- ntribus punctis coincidentibus secat) curvam praeter punctum contactus
- B adhuc in aliis duobus punctis g. G. secabit quae puncta aque in circulo
- osculante coincidunt cum puncto osculi B. Et ita in pu
- C circulus osculans curvam secare intelligendus est in qua quatuoa
- punctis coincidentibus, nempe in duobus eo ipso quia est tangens, quemadmodum
- centrum circuli curvam tangentis tam in puncto dato B, quam in puncto
- ad huc alio, quod R. sed priori B coincidente; seu quaerere concursum
- secantium. Et licet regulariter non sit in polostate circulum invenite
- qui transeat per quatuor puncta, tamen hoc loco c. d. EF, si scilicet
- centro Sradio sc descriptus transeat per puncta c.D. E. F, nam SC, et SD
- inter se aequales sunt ex constructione, item SE et sF inter se at s et SE
- (vel Sd et SF) aequales sunt ex natura casus hujus specialis, quia intervallum
- inter D et E est inassignabile sive infinite parvum. Unde fit ut problema etsi
- tres tantum radices aequales prima fronte habere videatur revera tamen
- deprehendatur habere radice, quatuor., Manifestum est denique si curvaet CdEFG
- lircli perpendiculares ad Cd et dE (ex punctis mediis eductae,) coincidant in nlus culus it
- quaerere concursum perpendicularium ad CD et EF in s, ut cerculus
- hon occurrat aecesse est duus radices, om pro puactis a et q esse imposibiles
- caeteri circuli tangentes omnnes. et adhuc in duobus Q. Z. qui in casu osculi
- inter se, et cum contactus punctis coincidunt Unde etiam centrum circuli
- curvam in puncto dato osculantis quaerere, idem est ac quarere
- duarum rectarum BH, RH, curvam ABR ad angu in punctis B et R
- coincidentibus seu infinite parvo intervallo dissitis, ad angulos rectos
- ut ex mediis DE et EF eductae coincidant in K. hoc loco tamen sufficit nos
- Et si circulus minor oseulente curbae alibi quam in contactu
- + seu a
- aa
- concava tange
- tad partes
- concavitatis
- in concavo
- tangentium
- arctissimum stringet
- quia n
- circuli
- aliuscireulu
- s
- poterit describi
- major assumatur,
- is cadet extra
- extra curvan
- cad
- conicam
- curvam cadet
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 19, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067981:0002?run=39