Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 24, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
The machine reads it as
- continuatis hoc modo comparationibus
- ergo s (maxima communis mensura terminorum
- unius comparationis, eadem est quae praecedentium
- praecedentis, et praecedentis quae ante-
- praecedentis et ita porro, erit eadem maxima
- communis mensura omnium, adeoque primae quae
- quae ultimae comparationis. itaque si continuentur
- comparatio residui donc nullum supersit
- refituum comparationes residuorum
- cum mensuris donec nullum supersit
- reliduum; cum untimammeni residuum vel ultima mensura sit maxima
- cum meusma
- quia sui et ipsiusumaxmia mensura est,
- residuum autem quod nullam atuplius relinquit
- residuum sit maxima communis mensura suae
- comparationis per superiora; ideo ultima
- residuum ultimum erit maxima mensura
- Fultimum seu
- communis terminorum ab initio comparandorum
- quotientes autem mtati,singi omnium
- comparationum notati ordine nolatii dabunt
- formam comparationis.
- quoque tro comparam
- enq
- es
- ea
- nume
- numeros repetitionum
- a esadem utrobique series
- nempet 1. 3. 2,
- quotientium
- exprimi poterum
- uode ea est ratio inter
- sivero,; vero momeri afsumamus
- uoit
- Quod si na semper supersit res iduum,
- tunc duae quaosi
- nec aliter potari potest progressio forma
- comparationis, quam si constet quotientium
- progressio in infinitum. Unde si sint sit
- recta extrema et media ratione
- secta ut vocat Eucides, sive et si
- quantitas AB sit divisa in duas partes,
- ratio ad minorem comparatio cum minore constat ex quotiente, ut eadem sit ratio minoris AC ad
- ide
- sit mensum communis ultimae comparationis,
- partis
- majorem AC quae est majoris AC CB
- ad maj totam BAH. tunc pros
- quotientium in comparatione partium duarum
- BC. CA, vel partis CB cum toto AB,
- erit 1. 1. 1. 1. 1. 1. etc in infinitum
- Sit enim AB eq a, et CB, Nam compendii
- causa AB appelletur a, et BC vocetur b,
- et (Aurcetur ab est C jam quia
- Jam b plus quam semel
- Est autem a b aequac.
- ab a detrahi non potest, estaenim Cumaius dimo
- (uam CB major dimidia AB). ergo Eodem modo
- residuum AC a subtracta BC num nisi semel
- subtrahi non potest, est enim ad AC, ut AC ad BC
- ut BC ad AB. ergo restabitque BD. sed cum Bd
- puosus sit ad De vel AC. jam recta BC in puncto
- Drursus extrema et media ratione secta est, est enim
- CD(sive AC) ad CB ut CB ad AB, quae AB in puncto C
- extrema et media ratione secta est, itaque eadem Atque ita porio: qua
- semper residuum non nisi semel detrati poterit
- in infinitum. Hanc sectionem vocant
- divinam, et quoniam inver perpetuis illis
- residuoum subtractionibus semel factis
- ratio (b3 a 49 est ita quaeretur
- a
- 62 a9 est 14 (
- 1
- 3
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 24, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067986:0003?run=39