Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 24, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Itaque quoniam totum extrema et media ratione secan
- dum a est datum; alterutra autem partium est
- quaesita (inventa enim una habetur altera, quia
- est totius et alterius differentia) hinc si invenerimus
- a posita unitate, valorem majoris b esse
- sin a pos 2 15 = seu 15 -1. sive
- a posit esse ad b ut 15- 1 est ad 2. nihil amplius
- quaerimus: unde manifestum est, quando quaeritur ratio
- a ad b et a est data b quaesita nihil aliud
- seu unmlerum
- quaeri quam valorem ipsius b posito a esse unitatem
- sive rationem inter duos numeros, sin (integros, sone
- sive lancrenodem eandem
- habeant formam comparationis quam habent a et b.
- Modum autem inveniendi hos numeros surdos
- suo loco trademus hoc uno tantum annotato, methodum
- quidem comparationis per se valorem exhibere quae
- in continua divisione seu subtractione possibili residuorum
- consistit, utilem esse quidem ad inveniendas communes
- mensuras valores adeoque et valores numero
- terminorum comparandorum
- exactos nuou quando sunt commensurabiles,
- Sed quando sunt incommensurabiles non nisi per maximas
- ambages ducere posse ad numeros veros surdos, qui
- alia rationem
- tamen ex conditionibus problematis facile inveniuntur
- quod in exemplo praesenti ostendam. Totum a, (AB
- est ad partem majorem b (BC ut pars major, b (BC)
- ad minorem a - b (AC). sine secundum
- superius explicata erit
- a aequl b quoniam vero
- a-h
- multis aequi multiplorum eadem ratio est, ideo erit aequalium
- aequimultipta sunt aequalia, Hinc. ab aequ. b b
- a - b
- se est autem ab aequ. a. seu si quid per idem m
- multiplicetur et uisus per idem dividatur, manet
- quade erat; ided a . et b b est bb hinc fit
- a aequ. bb rursus multiplicando utrobius per a - b
- fiet a2 aub a aub aequ bb, aub, est autem
- 1 - b
- ergo a a- baeso aa ab et bb aub est bb per
- rationem supra allatam,hinc fit, aa ab aequ. bb
- quod perinde est ac si multipieavissemus duas
- tractiones per cruc
- habi tistatis
- proportionatibus
- si qua ex quatuor terminis a. b. b. a - b
- medus
- duos factum ex duobus extremis bb. aequarissemus
- facto ex duobus extremiis aa - ab. de qui
- omnibus suo loco. Habemus ergo dationem
- transmutatam in aequationem
- bb
- licet uffectam
- habemus enim non quidem cognitat saequalem
- ipsi a aa = ab aequ bb. seu bb + abaequ. aa
- et quoniam a est cognita, a incognita habemus quadratum
- ipsigiongnistis b una conde facto ex audem cognitae d in imcogritus
- A quomodo enim 5, seu
- ne radix quadrata
- quinarii (sive numerus qui
- per se ipsum multiplicatus
- faciat tum in lineis
- exacte, tum in numeris quantum
- libet propinque exhiberi possit
- jam constat habetur.
- quoniam autem
- aequatur
- propoltionem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 24, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067986:0006?run=39