Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 30, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
The machine reads it as
- (umo et affecta),
- Radix pura vel est quadratica vel cubica, vel biquadr atica vel surdeso
- lida et. adeoque variat tot modis quot variari possunt potentiae
- quanquam ib suo loco dicemus radices sub potentiis, et potentiae sub
- radicibus secundum certas considerationes comprehendi possunt; imo dantur
- sive potentiae sive radices extraodinariae quae sub hactenus explicatis non
- continentur. Sed de his suo loco.
- Ratione eorum quae Extactio fieri potest vel omninodo vel per gradum
- Exempligratia etsi se extractio radicis orquadraticae e
- fieri potest vel extrahendo statim radicem biquadraticam; vel extrahendo
- primum radicem quadraticam, et ex pesiduo rursus radicem quadrabicam;
- ita i ut saccedat prior extractio radicis quadratica sed non posterior
- verbi gratia si debeat extrahi radio biquadratica ex 4, seu
- si quaeratur ea. idem est ac si quoeratur Y4, id est Y2
- quansitates sundae Radices spurae variant ratione eorum qex quibus
- sunt extratendae, quae rursus vel sunt quantitates rationaliter expressa, vel
- quantitates radicales. Et radix quae sub vinento suo rursus habet radicem
- dicontinet plura membra, ex quibus unum ad minimum est radicale
- dicitur universalis. Ex. gr. Ya+ Vab
- quantitates surdae, quae nullam contment radicem universalem
- vel sunt simplicet, quarum scilicet potentia aliqua (pura) est rationalis;
- vel sunt compositae, constantes ex membris duobus vel pluribus, quarum
- vel alterutium est rationale vel ambo sunt irratio nalta.
- de his sub nomine aposomarum, et similibus multum rat disserurH
- Euclides in libro decimo, sed quibus cognito calculo post hodiernos
- exprimendi modis immorari non est necesse
- illud notare sufficit, quantitatem potentia rationalem dici
- cujus quadratum est rationale, verb. gr. sab, nam ejus quadratum est ab
- ite idque etiam in compositis locum habet a + +ad bb+ fa-
- est quantitas potentia rationalis. Nam ejus quadratum est
- a + ab + a - tab + Vaa + a Jaa - - a Yaa -+bb - a a + bb
- id est 2a + b unde ra + b = 1a + taa - bb + ia - saa - bb
- aeterum ne quis putet omnes, quantitates radicales
- fortasse aliqua nobis incognita chacterers expa
- anit
- potesieri rationales.
- sciendum Euclidem demonstrasset quod multae quantitates sint incommensurabiles
- cns
- inter se seuequod denturt numeriincome adeoque rationem exprimentem inter has quantitates
- exprimi per Numerum qui dicitur Sardus, id est, qui est incommensurabilis
- Unitati. Nam fractus est unitati, le commensurabilis; quod ita patet
- sit fractus quicunque, ut 3:5, dividatur unitates in partes 5, eq erit mensura
- patet unam quintam partem esse unitati esse mensuram communem tam
- fractionis 3, quam, unitatis; nam 7 in unitate contineri quinquies; in 3 conti-
- quo caeterum quomodo conlinnatis operationibus per integros
- neri ter. Quomodo autem
- accedi possit ad fractos, et per rationales ad surdos, suo loco patebit
- Ex irrationalibus oriuntur quantitates impossibiles seu imaginariae,
- quarum mira est ex natura, et tamen non contemnenda utilitas; etsi
- enim ipsae per se aliquid impossibile significent, tamen non tantum ossendunt
- fontem impossibilitatis, et quomodo quaestio corrigi potuerit, ne esset
- impossibilis, sed etiam interventu ipsalum exprimi possunt quantitates
- reales.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 1, 30, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067992:0004?run=39