Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 13v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
The machine reads it as
- eruditis, ac vita longiore dignas, tantum hujusmodi meditationibus tribuebat, ut
- coederet effic ti argumentum mebere ad evrncendam animae immaterialitaten
- quemadmodum in comsendii Geometrici praefatione aservit
- Mihi videtur ipsam per se. na
- orpore, sive
- et operationes, praesertim quibus in
- praedita
- se revertitur, sufficere ut ca re duobus tantum extensione scilicet, et massa praedotu
- id et oore distinguatur. Quanquam non negem singulares quasdum operationes caeteris, saltem
- apparere mirubiliores; quas plus ad F valere si non ad probandum, cente ad
- persuadendum, non abuuerim. Quod hanc vero sattinet qua spatia infinita metimur
- supposita quadam linea terminata quidem infinita tamen, nullo negotio
- procedit, nec plus habet difficultatis, quam si finitum longitudine spatium
- metiremur. Magis mirarer,
- erit
- osse
- inter curvam recta atque persecta a symptoton sum; ad finitum spatium a
- .Sed tale nihil mihi cinnotuit, credo nec aliis. Quoniam
- vero paradoxa quibusdam haec locutio videbitur, de Lineis
- quae infinitae, non tamen interminatae sint. Ideo admonendum est, quemadmodum
- plurimum interest inter indivisibile et infinite parvum; ita longam esse
- differentiam inter infinitum et intermsnatum Fallar est indivisibilium Geometria
- nisi de infinite parvis explicetur; neque enim puncta vere indivisibilia futo adhibentur
- sed linet utendum est infinite quidem parvis, lineis tamen, ac proinde divisibilibus.
- Eodem plane modo quantitas interminata differt ab infinita. Nam sinca
- fecta ,quodatmdo estintere mmam est
- dam
- proportione, non quodammodo, ssed vere exacteque inter cinfinite parvam et vese
- infinitam; et ha verum est rectangulum sub linea infinita et infinte parva
- cuidam finito quadrato aequales esse posse; idque in Hyperbola conica reapse
- contingit. Nam si curva 4DD A esset Hyperbolica, cujus centrums
- finitarum multitudue constituta intelligitur at abscissa aliqua infinite parva sit n ((1) foret ordinata utique infinite
- longa ((n) A major scilicet qualibet recta designabili et rectangulum infinitum
- n (2) A sub infinita et sinfinite parva comprehensum, ex natura Hyperbolae
- quadrato cuidam constunt finito aequale esset. Interminatum itaque
- sed divisibilibus tamen. Hinc dicinon voco in quo nullum punctum ultimum sumi potest, saltem ab una parte
- potest Lineam terminatam esse prop finitum vero, quantitatem sive terminatam, sive interminatam, modo
- qualibet a nobis assignabili, numerisve designabili, majorem An autem
- huusmodi quantitates ferat natura rerum Metaxhysici est disquirere
- Geometrae sufficit, quid ex ipsis positis sequatur demonstrare.
- Constitutis Propositionibus generalibus ad specimina Methodi
- descendere tempus est: qualia in Cycloide, aliisque curvis, sed potissim
- in Circulo habemus, cujus causa totam hanc tractationem suscepimus. Quoniam
- autem nostra circuli Quacratura requirit Quadraturas Paraboloidum; itaque ubi
- paucis Cycloidem ac figuram Angulorum attigerimus (quoniam ex his nihil in
- sequentia redundat) ad Paraboloides et Hyperboloides Quadrandas accedemus,
- et ad Quaraturam circuli gradum struemus.
- Definitio
- Retortam Cycloidis voco bicurvilineum (fig. 4) A. B2BCICA, ar cu
- aliquo Cycloidis, AICZC, arcu circuli generatoris(diametru
- in axe cycloidis, verticem in ejus vertiae habentis) ac denique
- ordinatae cycloidis ad axem AF, portione LB2C, (differentia nempe.
- Ordinatae cycloidis FBC, et circuli FB) comprehensum.
- PROPOSITIO X II.
- 3t Quaelibet retorta cycloidis seamenti eodem Eycloidis arcu, et recta
- 3) a vertice subtensa comprehensi duplum est.
- In eadem figura 4. ajo retortam quam cunque ut AB2B2C, CA esse duplam
- segmenti respondentis A2GCA, comprehensi curvae cycloidis portione AN.C
- et subtensa a vertice A2C. Ex puncto C. ad rectam AT per verticem A
- transeuntem plano GH super quo circulus cycloidem generans incessit, paralle lam
- ducatur tangens CT, idque in quolibet curvae puncto factum intelligatur Constat
- ex iis quae apud doctissimos de Cycloide scriptores habentur AT esse ipsi BC
- semper aequalem. jam summa omnium A, T, A2T, ad axem AIFIF. applicata
- vel in .B. C, A2B2C, aliasve, translatarum, aequatur duplo
- ea nihil extraordinarium continet, cum
- fictione quadam nitatur,
- n
- Nam lineae interminatae
- enen magnitudo nultus modo geometrica
- considerationibus subdita est, non magis
- uam puncti. Quemadmodum enim puncta
- licet numero infinita, prustra adduntuo
- aut subtrahuntur pani nem lineae
- terminatae, ita linea terminata, quod
- licet vicibus repetita interminatam
- facere aut exhaurre non potest. Quo
- secus est in linea terminata quidem
- infinita tamen, quae aliqua linearum
- tamet si multitudo requtitiou omnem
- Et quemadmodum
- numerum excepat
- linea infinita apterminat
- componitur ex finitis; ita finita
- linea componiuu ex infinte parvis
- mediam inter punctum seu lineam
- minimam, et interminatam seu
- lineam maxinam, At dici potest
- lineam fintam esse mediam
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 13v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0026?run=39