Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 20r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19v); this page is its right half.
The machine reads it as
- ratio autem composita ex duabus Aot ud A1B, et Quas. A. B, an quad. A0 B
- est eadem quae rectae AiB ad rectam AoB. Ergo rectanus. AoBoC0G ad rectangulum finitum
- A1B. G.C esa ut recta A.B finita, ad rectam AoB infinite parvam; ad
- esu infinetiue ad efcinituem Quicquid autem ad quantitatem finitam rationem habet
- quam finitum ad infinite paroum, seu quam infinitum ad finitum, id ipsum est
- infinitum. Rectangulum ergo A. BoCoG. est infinitum, cum ordinatae sunt,
- reciproce, ut quadrata abscissarum; et generaliter cum exponens adignitatum
- ab abscissis major quam ab ordinatis; eadem servata ratiociuandi methodo quivis experiripotest, ego verbis in reclara parce
- Contra, si eadem curva Antis arabolica inverso modo sumta intelligatur
- sentque quadrata ordinatarum t abscissae reca (scilicet pro ordinatis
- prioribus assumtis earum conjugatis, axe quoque i conjugato, in prioris locum
- Dosito et viceversa) sive quad. oBol ad quad. 1B1C ut A. B ad AoB
- eodem plane modo ratiocinabimur, nempe rectangulum AoboCoG est ad
- rectangulum ABoC, G, in ratione composita ex ration, Ad B ad A. B
- vel quod. 1D. C ad quad. oBol
- et ratione oBo C adi B. C, iee ratio autem composita ex rationibus
- x
- quad. oBo C, et rectaeo B. C ad rectam 1B. C est ratio rectae (finitae,
- 1B. C ad nc oBoC, af ede inefentum est ergo rectangulum
- sinfinitam
- AoBoloG ad rectangum finitum A.B. C, G, ut quantitas a finita
- ad infinitam. Quicquid autem est ad quantitatem finitam, ut quantitas finita
- ad infinitam, id est infinite parvum. Rectangulum ergo AeBoCol est
- infinite parvum, cum ordinatarum quadrata sunt reciproce ut abscissae,
- Set generaliter cum exponens dignitatur ab abscissis minor quam
- ab ordinatis; cum eadem in casibus aliis ratiocinandi methodus servetur
- PRO5OFI7IO XXII
- G1C2
- In qualibet ityperbolade (praeter omnium primem
- seu praeter ipsam
- Hyperbolam Conicam.) spatium infinite longumiad unam asymptoton est
- 3iia
- 3)
- area infinitum, ad alteram finitum. Infinitum ad illam in quam demissae
- ordinatae exponentem habent, exponente dignitatum proportionalium aab 3,
- abscissis minorem; suit Micajurem habent, ea spatium longitudine,
- an
- infinitum area finitum erit dde lont. apest pop. 26
- oCiC
- Spatium longitudine infinitum intelligo, , cum ipsa AoB
- vel oG oC infinite parva est, tunc enim ipsa oBoC infinite longa intelligetur.
- Nam A,B ad AoB infinite parvam habet rationem mtat
- seu quaminfinitum ad finitum, ergo et pria illius ad peteetam similem hujus
- it
- ergo et ex generali hyperboloidum natura, edemne ati quaeda diguitas
- ipjs inde dignitatem die seueie similem dignitates quaedam
- ipsarum 1B, C, oBoC, sunt dignitatibus ipsarum A.B, AoB, reciproce proportionales.
- a
- ergo dignitas quaedam ab oBoC ad dignitatem similem ab 1B. C, erit etiam ut dignitas
- quaedam ab A.B ad dignitatem similem ab AoB, seu ut ficitie e infinitum ad
- finitum; est autem dignitas ab, a finita) 1B.C ipsamet
- finita sergo dignitas ab BoC erit infinita; ergo et ipsamet obol erit
- infinita. Et quoniam nihil refert in quem axium conjugatorum
- vele eve eto ducantur ordinatae; semper enim earum dignitates dignitatibus
- abscissarum reciproce proportionales sunt; ideo semper abscissa sumta
- infinite parva ordinata erit infinita; ac proinde omnis Hyperbolavides
- utrumque axium habet asymptoton sive non, aut non nisi infinito abhine
- Posito ergo punctum oB distantia infinite parva abesse a puncto A, rectamque
- intervallo curvae occurrentem.
- ab oB versus curvam ductam infinito ab hinc intervallo occurrere curvae in oC
- seu rectam oC esse infinitam jajo spatium quinquelineum longitudine infinitum. C1BAoGoC. C
- indilium , (terminatum recta asymptoto seu
- infinita AoG, curva itidem infinita CoC, rectis duabus finitis AB, 1B, C
- et denique infinite parva oCoG) esse infinitum eo casu quem enuntiat
- propositio; secus, finitum. Nam per prop. 18 oCoB. B. CoC
- (id est, spatium longitudine infinitum oCoP. CoC, plus rectanos. finitum
- oDoB, B. C, sive V + X, spatio appellato V, rectangulo X.) est ad
- oCoG.G1C, (seu idem spatium longitudine infinitum oC0P. CoC plus
- unu ibeolis caut delitemtmm toria tiita
- _M
- Mrinin
- prima abscissat et ordinata sit X
- sit y = X. seu y = X
- yx = B. jam si
- =0, et nem M major M
- sit m-ninquantitas affirmativa
- qua ea
- e po
- jam 0 potentur a
- sin _ major m est qvanti
- regativa; Potentia antem
- ipsuis 0 affermativa
- um in majora) dat infinite
- parvum; sed potentia ipsius
- ipsins 0 negativa (cum
- e major M) das infinit
- Ergo cum exponens ordriata
- abscis ordinatarum major
- quam abscissatum rectangulum
- est infinite parvum; cum
- vero abscissarum major
- jam ordinatarum est
- infinitum
- asymptoton
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 20r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0039?run=39