Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 20v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 19r); this page is its left half.
The machine reads it as
- infinite longae oG.G; sive ad V + L dicto rectangulo oGoC 1P, G appellato X
- ut numerus ad numerum inaequalem, exponens scilicet dignitatis abscissae ad
- exponentem dignitatis proportionalis ordinatae, qui non nisi in Hyperbola Conica, in
- propositione exclusa aequales sunt. Habent ergo V+ X et V+ Z rationem
- inaequalitatis finitam; et _X est quantitas finita, ergo per propeo X
- si Z sit infinita erit etiam V infinita, sin Z. finita perit et V. finita
- quod si autem V finita est vel infinita etiam V+ X fncta eriefiniti
- erite x imo V+ X + Z finita vel infinita erit, nam
- X cum semper finita sit additione sa sui nec infinitum in finitum
- transmutat, nec finitum in infinitum. idem erit etsi ad V+ X + Z addatur
- rectangulum infinite parvum G0 PoBA, ut compleatur quinque-lineum
- CBtoholiC AEBC; nam nec infinite parvum hoc rectangulum est, (quia ejus
- basis oB0P elB. CB finita, altitudo AoB infinite parva;) additio
- autem infinite parvi etiam nihil mutat; At pranti
- V+ X + Z auctam
- rectangulo 1G0PoB A squinque-lineum complere patet, quia V est
- et
- trilineum oC 0D, C oc
- congudlimus ergd rectangulum oPoB. B. C, et Z rectangulum
- 0G0C. P. GCon (2t erg si Z sit quantitas finita vel infinita
- etiam recte quinquilineum finitum vel infinitum e fore Addatur ipsi Z seu
- rectangulo 5G0C. F. G rectangulum infinite parvum, G0PoB A, fiet rectangulum
- oCoG AoB, itaque si hoc rectangulum, inen (sub aeditata abscissa infinite
- parva Aobet ordinata infinita oBoC B comprehensum) finitum vel infinitum sit
- et etiam Z, ab ipso non nisi infinite parva quantitate (G0C1 BG) differens,
- finitum vel infinitum erit, adeoque et quinquelincum. Est autem rectangulum
- oCoG AoB quantitas infinita cum major est exponens dignitatum ab-
- abscissis; at finita cum major est exponens dignitatum aab ordinatis, per prop. 2
- E et quinquilineum hoc et oCo GA, B. CoC est spatium infinite
- longum ad asymptoton AG. Ergo cum major ett exponens dignitatum abr
- abscissis spatium infinite longum ad asymptoton yperboloidis est an finitm
- ibe Hyperboloides binas habeat asymptoton
- et
- H ut B,C, ordinatae ad unamaequentur ati cogeg abscissis cad alteram,
- similiterque oronatte aosissis Aibisine asi ad unam asymptoton major sit exponens dignitatis
- abscissarum, ad alterans midot cetit quam ordinatarum; ad alteram jor erit
- exponens dignitatis abscissarum quam ordinatarum, ac proinde si spatium sit
- area vel magnitudine infinitum ad linam asymptoton, ,ad eattetam, vel contra cD.
- ut eximpli carsa ut spatium tane es patiane aedalteram asipnptatom nifinite
- alteram
- (BdC
- aptoton A
- 1C1BAoGetoCC; G, tunc spatium infinite longum, l1G
- C. GASete CiC area vel magnitudine tgi finitum erit; vel contra. Q. E. D.
- Scholium
- Libenter hanc contemplationem persecutus sum, tata quia specimen exhibet cautionis
- circa ratiocinia de infinito, et methodum indivisibilium, ostenditque non semper ex
- partium finitarum perpetuo abscissarum proprietate quadam ad totius infiniti spatii
- proprietatem posse prosiliri. Ut hoc loco in hyperbola Conica posset aliquis ita
- ratiocinari C1B2BACIC, aequalis Zonae conjugatae, C, G2G2C, C, et oCoB. B. Col
- aequalis zonae conjugatae oCo G, G. CoC (ponendo eas semper finitalline)
- quemadmodum constat ex prop. 18 et ita semper quodibet spatium
- horizontale eransverso seu perpendiculari. Jam omnia ta horizontalia t
- in infinitum usque ad A complent spatium infinitum 2C2B AM etc, C2C et omnia
- perpendicularia sive conjugata in infinitum, complent spatium infinitum
- C2GM etc 1C2C, Eergo spatium infinitum hoc illi erit aequale, pars toti. Et
- in aliis hyperboloidibus semper concluderetur absurdum simili argumento. Nam a
- exempli causa in Hyperboloide post Conicam Sproxima seu Antiparabola, si ordinatae
- BC, sint ut abscissarum AB quadrata reciproce erit per prop. 18. 1C, B+ B2C, C dimidium
- ippus 1C2G= C. C, eodem modo oCoB. B, Col dimidium ipsius oCoG. G. CoC; ponendo semper
- finita esse, et ita semper quod libet quadrilineum conjugati respondentis dimidium erit.
- Ergo spatium infinitum 2C+B AM etc. C 2C completum ab omnibus d infinitum
- sumtis, erit dimidium spatii 2C+GMetc. CuC completi a conjugatis omnibus, totum
- partis. Eodem modo in aliis colligetur totum partis suae trientem aut quartam partam
- esse. Eleganti argumento quam lubrica sit ratiocinatio circa infinita, nisi desa
- demonstrationis filo regatur.
- sue pistiens
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 20v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0040?run=39