Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 89v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Nam ut confusio vitetur literarum, smajor L H. appelletur OY. et mitior LH apperretur SK
- Da jumque ducta
- a ipsi sR
- productae si opus est, acurrat
- jamque ducta
- Dua enim recta =B. quae alii LH ipsi B propsore secet in puncto N. ajo stam esse majorem quam e R
- de ac proinde non esse opus ut LH. producatur ad otcursum, quod ita demonstro, cum sit BR: BO:: NR: OP.
- ratio ista DB appelletur β. ac BOP divisa per β. dabit N R., quae an majur minorve sit, quano sR
- Tarir quae duivsa per B. datit NR-
- Y2PaxC
- Ita ex calculo patebit: OP= -
- et OP Si in pro SR. pro B0- X. substituamus BR - x, fiet s R-
- ut videanus atrum majus sit: 2B aX - B, an olio 2B ax =
- At SR. habebimus
- I2 BaX - X
- Restat ergo
- Et vero cum β. sit majus mita
- numerus major unitate, et a sit majus quim X. 3( ax, esse mujus quam 2BaX. et a mojor quam X. ideo
- a appellabo VX. fie: 2 2 (VX = (3X, item 2BYX - X, divesis omnibus per X, fie:
- d ip Coa: Dou bo: a VF 1. Quorum utrum altero majus sit nova quaestio est, ac primum ponamus
- 25γ-
- B = Y. fiet 2Y= V item 2Y= 1
- Manifestum est 2Y= Y - Y + 1 = 2) + 1 - 3): Et vero si
- G)est 2. aut major quam R. (imo et si paulo minor, sed hoc subtilius hoc loco determinare nihil altinet:)
- qu Sin C-1+8. t 2β) B_ item 23)L 1. ita polerunt enuntiari: 2) +57+ 2d) = V = d
- ileu 2) + 25) - 1 Ergo videndum an sit major quam O, haec quantitas 2) + 18) +1 - = d A
- quam 3) modo si V sit 2 aut major (vel etiam paulo minor.). Htis ergocasibus SR. major quam N a.
- si q. est mapo quam βu erit β= - 8. et fiet 2β V (3 item XB) - 1. fa niquam ita poteron enuntia
- 2V + SY - 28) = V = d + 2)5 item 2V = 16Y =1. Vrdendum Ergo an sit major quam C
- hoc quantetas: 2) + d + 178 + 1 = 3Y = 8 - .8V Unde vmitus intelligitur, si V. sit majoi quam 2
- X SR. esse majorem quam NR. CGueraliter etgo dici potest, si a major quam 2. sR. majot quam 1.
- ac proinde. Atnfra quare si BH. major fiat dimidia, AB. contingere tandem necesse est, ut figura
- ex convexa dcontava fiat. Punctum autem flexus contrarii exacte definire, hoc loco nihil attinet.
- Haec obiter stantum attulisse lit juvabit ut apparea postem eo redire, ut per alculum quaerantur duae rectae
- SR. et NA. facili calculo, dividendo baved figurae per β. ratione altitudinis figmrae, ad abscissam datam BR.
- abebitur SR
- quo pacto habebitur NR. ; ac i rect b dive in eadem B, pro X. substituendo X. suppono antem
- X ipsam P0. aequatione quadam opmia figutae puncta ad altitudinem BP referente, cognitam. Inoentae SR.
- etNR. compareatur, facileque constabat ex regulis, quae de determinatione, et limitibus aequationum extant
- utta alia quove casu major sit minorve, Nam si perpetuus est vel excessus vel defectus. figura corcava aut convexa
- est, sin aliquiscas on limitibus continetur, duobus pluribusve flexibus contrariis figura constabet
- At nuncquidem ad aequationem nostram
- d redeamus Ac punc quidem ipsas X. seu
- M. applicatas Grilinci concavi BM L L BL L M, quae cemus onimirum eliminata surditate, fiet:
- X = 2ax- X
- et reformata fractione x habebimus; 2yax = 4y aX, divisisque omnibus per X
- erit. 2y - 47 X = a X. sive. 29a = aX + ZyX; ac deniqe
- ya = XH
- infinita progressione numerorum ratienatium surditate liberat ab asympretria liberata est sunt enim
- ejus applicatae N. inter se invicem ut numerus ad numerum; et infinita serie numerorum rationalium
- exacte possunt exhiberi.
- Sed ne quis operam in figura nova petaestiganda pervestiganda nos lusisse putet: ostendem nunc
- Quam in pac reu praectarum invenimus
- est, idem beneficium et ha figuia in circulum red re.
- theorema, quod nunc breviter exponere ac demonstrare operae pretium est. Ajo igitur figuram
- BLL H aequari segmento circuli duplia BCCB. duplicato.
- Cujus demonstratimem habeo pul.
- aam admodum, sed quae generalior est, quam opus sit in rem praesentem i Unte sat suffecerit ergo veritatem
- uam
- theorematis nostri, quanquam p obliquo nonnihil itinere ob
- Talibi a mendolineata.) Ait C.
- (extremum C semitircum generatioris
- iudeai iaeide
- ejusque applicata renilibet ad cientum perpendiculari M asguptoto CF
- IBC. tangende assumte, addatur XHaqu D. sinus circuli; ospn lo
- ad asmptotoli parallelo ex puncto quad circumferentiae Circuli puncto E, quo recta ex punctu associdi
- erp demissusa d
- Iini extremum micalurus arunp lotos uterenque producta sit CF, basie, et cissocis ipsa quae circulo
- Generatori ABDK ita imposita intelligatur udt Basis Eissocidis cum d diametro ciiculi eadem sit ACB
- aspmptotos autem cissocidis ad basin perpendicularis utcunque productaB semicirculi extremum B. tangat
- asplicata autem cissoeidis, asyanplocto parallelae, sive rectae ex punctis curvae cissocidis, et, in diametum
- YV, demissae, transferantur in ipsam asguptoton ibiue inde a basi assumtae intelligantur ut , jamque recti
- puctutusqe ad asymptoton producatur, cui occurvat in . constat
- ex natura Cissocidis, hanc rectam AtH, arcum circuli ABC in puncto aliquo C. ita sicate ut rect M
- Aiti A ex altero sermicirculi extremot A
- sit aequasis, ipsi H Ude sequitum D sinum in d dimetrum AC. demissum aquas qusi d. aprn
- 1
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 89v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 39). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0178?run=39