Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 156v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 155r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Ergo fig...: dugl + 2 -, 2Y est ad D
- - 2 + 27
- Ut ad +C0 P. ad cd
- =co+ c
- AFollutur ubique ratio aequalitatis, vel illine O ad O, hinc cd ad co
- fiet fig .... DD = 2 f
- -9. +. 8
- +9 - = Y
- 94 2 ust
- figA. CrCMA 4
- ad D ut
- id est stve
- - + 14
- ad D) ut
- L C ad co
- vel explicando rursus literaes signa 8. 3. 9.
- 2. seu dosi mnino stane
- fig.... - A. BrCi CM 4+ Netang. N. BL C 2G id est ubique
- . = A2 BiCrCM + rectang. M2BIC, LG
- .... 4 A.BL C, CM - rectanus. A2BLC-G MaGiCieM
- eit ad Ap CiCM ut e ad l0
- infinitum ab A2B 2C1CM, ab eo non nisi quantitate finita differens A2B2C, differens
- numeus ad numerum, adeoque ipsum utrumque erit finitum. Duo Nam si duo infinita finita
- duae longitudine infinita; quantitates finitam habentes differentiam, sint ut numen id numer
- E sex finitam habeant rationem psa e erunt finita. Sed hoc in Sperbola et altentra
- semper hyperboloei dum parte scimus esse absurium. Quae ergo ratio erroris. Ea vero
- haec est quod ducendi cerat recta Ah, adeoque omisimus rectangulno AM2n A cujus
- basis A M; infinita aetindo infinite parva quodque Hypertola e acte facit
- ommuni quantiuatem finitam aequalem spatio finito seu vifferentia. A2B. 2C: qua
- proinde destmitur; sit in aliis facit vanlitatem plusquam infinitam adeoque
- x in a. posita xinfiniti parva, fit a et manet quansitas
- infinita. itaque de inlegro cassument raticinatio est, ee quidem
- in quantitatibus finitis, ne infinita nos turbent
- seuper prop. 3 (s1 CA2C1C
- (111) seu Ergo per 1. .
- (1V) fiet.
- (V) jam
- Nota in casu, ultimae memorabilem admsimus par alogismum, nec facileu vitatu (sed ax prioris conjugat(sed axium conjugatorum curvaeque situ permatatu)
- hoc enim posito foret spatium fienitum infiniturus. AM.G.C, CM ad aliud spatium
- quia Ducendum v. y
- cupup
- E V A C - V enac
- 12D - ad D uapeo - e ad co
- ad ut
- id est in asi explicando, t D er )
- onittendo atrobique
- et anferendo
- rationem aequa
- litatis, illie D ad D, hic ad co
- am si ti e ultinta ab andaligius
- D+D= 28 ad D unoe ad ed auferas
- illinc D adq, hinc co ad ed, restabit
- id ut ut -
- .. -1C, B2B. Ci ea Yrinas ABiC, + trianus A B2C adICiBBrCient e ada ita de toneris ve
- Iam caBC
- lad Dute nco
- Et ita deloteis reciquis duobus nisi
- aumm is non opus umtatione signo
- pertionem conjugatam
- +Ptuianus settrc, vel rectaru. A2BCCLG 2 faa
- 1C1G2G2C1C
- Ergo inV. substituendo valem portionem conjogatam pro ejus valore in V invento
- fiet.4+C1G2G el
- ... erGuGrC. C =Triang A1CC 1CC ut eadao
- vel vel 1C1G2G2C, C ad. H est BB2CIC + Trianu AIBIC
- Et Ss, E
- Erit ordinatae ad partem hrcana u
- in tangentem
- Ordinte
- Q. E. D.
- ec
- redo AB
- Triterc Concaro Parabo loeiduem rationalium, ex curra scilicet
- terticis demissaum, series haec est: valores hintun; valor ie est:
- cubicam
- a 13) AB
- _ AP
- Quadrato quadraticam Surdesolidam Quadrato cubiam
- Ae erc
- in exengolum sut pluae oedinntae sumamus cubicum, (eodem enim modo idem in caeteris demonstrabitur.
- Ponumus id de quo saagitur non esse verum: Et sumamus duus ordinatas 1B.C, 2B .C, ad curvari
- quandam, talis naturae, sut ut assumto latere recto AP, et abscissis A1B, A2 B, sint sit.
- 13. C aq. B AIB. et 2B. C aequal. a () A2B, utique eruet inter se ordimatae Hici Bic
- 17 A P. 3 inter se ut cubi A1B, A~ B.
- id est ex definitione erunt ad Parabolam cubicam. Contra Eadem antem sumto latere recto po
- et AB ut A A1BEB non nisi unica parabola Cubica est, cum alia re, quam latert recto
- cum nulla aliare dissinguantur. Ergo vicissim in on Parabola cubica cum
- odanta B vrdinuta BC abscissa et sivi si vero. Nola potentt
- et axc distinusvuntur
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 156v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 44). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0314?run=44