Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 158r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 157v); this page is its right half.
The machine reads it as
- B ad ArBpt soBoC ad 181C, q. in est in ratione recsae Bi1C ad rectam oboc infinitam
- qua bua puctid e Ergo rectangulum A cu hoc entiut finitum ad infinitum, hoc autem fintum
- seud audem infinite paroum est pud est, erjosculicet rectangulum istrerus, ficitum est ergo illud, mempe
- et quicquid aitem ad finitum rationem habet ut ad rectanus AIB. CiG, rationem habet
- quam aliqud finitum
- reritum ergo Rectangulum AB A BoCoG infinite
- parvum erit, ergo spatum oC oB 1b. CoC erit finitum, adeoque et spatium 9CG at 1B. CoC
- quod ipsum quantitate infinite darva exdit, rectangulo scilicet AoBoCoG ex cedit.
- finitum erit. Idemque eveniet, quotrescunque exponens
- exponens abscissarum. Cumque in eadem cuna
- ordinatarum major et quam
- e ad unum expolentem unam
- asyaptoton majorem quam abscssae, id est ordinata ad aliam asymp ordinatae
- ad unam asymatoton fiant abscissae ad alteram et contra et nc ad unam asymptolon
- exponenfiitus ordinutarum major sit quam abscissarum; ad aliam asgmptotem erit minor
- excepta Hyperbola, prima sive Conica, ubi idem est utrobique) ideo ad alium Asymatotoque
- eris minor. adeoque ex epta Hyperleota Conica, recta ad unar spatium ad Asymplotous
- eiit finitum ad aliam inffinitum ea conditione, quae in gropositione asserebatur.
- si quansites ccta quantitate fnita, ad quantitatem scipsam auctam
- Si + B ad F rationem habeat inaequalitatis finitam, sitque sintque D et
- finitae erit et finita. Quod si alterntra ipsarum D vel infinita sit,
- etiam C insinita erit.
- propt. XVII.
- si V+ X ad V + Z rationem habeat inaequalitatis finitam, suntque er Y
- X et Z finitae, erunt te erit et V finita; sin quod si alterutia
- ipsarum, X vel Z sit infinita, etiam V infinita cut.
- Prior pars ita probature, ponatur Vesse infinitus erit quoque V+ X infinita,
- itemque V+ Z infinita; Porro siu si infinitum aus, et ex hypothesi unjus ad alterum
- ratio est finita jam si infinitum minus a majore ad ipsum rationem finitam versi gratia
- duplam triplam, vel ut ad sesquialteram, aliamve quamcunque habente, subtrahatur, restabit
- infinitum; itaque si VA Z minor, ab V+ X majore subtrahatur, pestabit vel contra
- restabis restare deberet X- Z infinitas at ea ex hypothesi finita est. Ergo V. infinita non est.
- Posterior pars ita constabit: si V esset finita, et Z verbi gratia infinita, X finila
- foret V+ X finita, at V+ Z infinita q itaque finitum ad infinitum, ratio nem habebit
- finitam, et vid est absurdum. (supposuimus enm V+ X ud V + Z rationem habere finitam) quod
- est absurdum. Ergo posteriore casu V necessario infinita erit
- Scholium ad prop
- libener hanc montemplationem perseculus sum quia specimon exhibetetde
- circa ratiocinm de infinito; ostenditus non semper ad oex conside partium finitarum
- perptuo absciparum proprietate quadam ad totius infiniti spatii consera proprietatem
- posse prosiliri. Ut hoc loco, in hyperbola conica posset aliquis ita catiocinari:
- 11B2B2C1C aeq. 1C 162G L.C 1C; e 2 o B oC oB, B, C0C a9. 660G1G. 6o
- sponaendo haec semper finita esse) et ita semper quodlibes ospatium directum
- seu hazontale, transoeiso seu sterpendicumi in infinitum
- Et omnia hori ontalia
- seu duecta in infinitum complent spatium Cib Ae et iscougata
- Ergo hic infinitum priori
- aequale erit totum pars toti. Et in aliis Hyperbolavidibus ubi semper concluderetur abindum
- sive perpurdiculalia complent spatiumt.G Metc. CgC.
- simili argumento spatium asymptot et curo comprsetensum infmnite longum Tosse
- xagnitudine frnitum quod absurdum est est. Sed qui ea quam adhibui cantione
- utitur, non facile a ratiorinatidob crca indivisibilia atque infinita falletur.
- Nam C1B2 B C+C exempli causa em Hyperboloeide cutia post conidum proxima sen Antiparabolas
- si ordinatae BC, sint ut abscissiam AB recisb quadrata, reciponae; erit per prop. 16. et B. BEC,C
- dimidium ipsius 1C2G2C, C; eodem modo oC 0B1B, CoC dimidium ipsis oc05.G1CoC (ponendo
- hoc semper finita esse) et ita semper quo d lobet cujus diectum cujus libet cominati dimidium
- omnibus in infinitum
- erit ergo spatium infinitum 1C2BA M etc .C 2C completum ab
- sumtis; aequabit ert dimidium spatii 2C aG Mesue 1C C completi ab a conjugatis
- Eodem modo in aliis olligetur totum partis suae trienlenant
- Eleganti argumento, quam lubrica sit in his ratiocinatio circa
- omnibus; totum partis.
- infinita, nisi setve demonstratonis severae sila regatur.
- Propositio decima nona
- r Portionis rectilinem epplese t compl d magntuda
- axe Figurae Analytieae cuu simplicis scompletae, exceptitum sampliassims; simu ul
- oporum aerum aebidanati
- et Hy porbola, in quibus ordinatarum et abstissarum e dignitatum proportio naltuqu pliliiiie aea pnfinitis
- Quadratura
- abscissis exponentes aequale
- aus Triangulo sclicet et Hyperbole Conica
- vertiae sumta axe, curva ecerdinatis quanum una per verticem
- transit, aut in eo evanesdit, composihenta comfcleta,
- est. Figura Analytica
- Regula audem haec est
- figura est analytica ampler completur qualem diesiectangulum sub altitudine
- d est maxina abscissaes
- sii
- absistae et ordinatae, est ad eoponentem
- smra exponent in dignitates sproportum
- malis nunua psteriprores
- de d ntrs alstirum
- Ta nA2B+ C, C M. magitud fi
- contenta completa id est a vertice incipiens contenta ordinatis dualus, prima per verticem transeunte
- Nempe in fig.. vel .... vel ...
- septis funt iid
- AM, (quae in fig.. et infinite parva est, punctis A M. coincidentibus) alterae ultima pro arbitua assumta 2H2C
- abiscissit A2B, et Curva sirC analytica simplice M. CaC comprehensa, est ad rectangulum MM B
- ium qa e ae t ceriansue ecil tiitente arce ax pegart
- ordinaturm dignitalibus
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 158r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 44). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0317?run=44