Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 303r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.81.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 304v); this page is its right half.
The machine reads it as
- R4 ab- b. X L
- e1q ab3bX L
- per constructionem
- Ratio unitatis in constructione expositae ad infinite parvum, nulla alia Rratione Caffectum, est ipsa
- unitase. Nulta iutem alia ratione affectam intelligi Nam ut divisar infinite parvus est ad ita 1. es
- dividendus est ad productum
- infin. paro in f. pavo.
- dsprenti als k atina
- a - b X 1
- u
- ergo . inifim. potro.
- uisin purv.s
- Sergo et = in fin paro infinpar
- in fim paro ergo
- infin pans inifinpari
- Cum ergo positis applicatis lineae finctae AB infinitis, Hinc paradoxum
- producitur enni quantitas Ponatur eum productum seu numerus quo quantitas illa infinite parva, in data uni-
- infin. paro
- infimite provum quan 5e 3 d - 58 8 -
- Dut
- 3 3D - B : - 3057 - 053. = 7 X 8] - Ar B
- 3Y est ad AC. sen 37 vel: Z2 DN- B~ DI.
- niscat A
- e sneri
- est nn
- per unitatem, Pouro cum aliquid multiplicatur per unitatem, dividitur vero per aliquid minus unidate,
- quando ipse divisor minor est quare cum divisor estu
- inm
- manifestum est id minui quidem, sed tanto ciferenti nulla, eri quod idem est minor quat assignabili
- infinite pare subinfinituplus unitatis impulmationalios ligtes AB. finitae applicatis, differentiam duarum mini-
- marum applicatarum GE. esse infinities minorem ipsa recta unitate seu recta inassignabili GD.,
- qualibet minor. Porro positis applicatis infinitis
- quod unum resta, ita ostendo: E quemadmodum constat et constructiones figum, inde enim velut de integio repetenda res est,
- Cum inter duas extremas N C vel 80 C. et BD. media proportionalis constituitur 20 E. rectam 80B. dividi in
- duas partes aequales, similiter cum inter 205 et BD. Media proportionalis invenitur, ipsa 20B. rursus bisecatur
- in 10 idque eodem modo evenit, utcunque procedas in infinitum, donec ultimus minimus terminus progressionis hujus
- duplae sit ipsa unitas seB seu 4d., maximus autem ipsa recta AB. At vero quoties una fit bisectio, aut
- sub sectio ipsius AB. ejusque partis versuB pertinentis, ad constituendam istam quam dixi progressionem duplam, cujus
- terminatio est svel suB vel Gd. toties seu quoltes uno plures unitate augetur numerus terminorum hujus progressionis
- toties numerus applicatarum proportio nalium duplicatur, ideo numerus Terminorum serici geometricae applicatarum.
- aut differentiarum est ad numerum progressionis Geometricae subduplae cujus initium altitudo AB. terminu, un itas NB, ut
- e etc Patet His pontis concstat dua series pu
- Porro
- progressionis Gcometime, ijusdem numeri terminorum terminationes earum seu trerminos minimos esse in composita
- 8. V 3. a4. 128 e
- ratione rationum et summarum ut summas; at si sint sint aq numeri terminorum sint inequales
- 1.
- es 1.
- esse in composita rationes summarum, et potestatum, quanum exponeus est radia Ratio prostessionis, exponens
- 8 termini minimi (1) et. 1. sunt in composita ratione
- 9 Porro si series differentiarum et series subdupta inser
- sint
- est ad 1. 1.
- Summarum, quae est ) se porro comparentur, manifestum utriusque summam esse lineam et tamen maxniuam illius
- 4
- numerus terminorum, ita si sit . 2.
- esse punctum, maximum hucus lineam; vicissim rationem illius esse infinite parvam hujus autem esse. his positis quae
- ritur quomodo se hobeant termini minimi utriusque seriei. Fingamus primum numerum terminorum utriusque seriei
- re finitam
- ut duo ista Gd. et GE comparentur, seu rectangulorum utrique comparatorum numerus, manifestum est rectangula ipsius
- t
- esse eundemm vel saltem rationem horum duorum numerorum
- GE. esse G851. et ratangulum ipsius G D esse N 1. sufficis ergo ergo comparari longitudinem ipsius (D. GE. et
- ipsius 3.
- p1
- Ab 2 Ab
- Idem breviteir sic demonstratur: ponatur minima proportionalium D. maximm est ratio incementi .
- summa omnium erit 6+ 89+ B9 B
- ab = A E a = A. Ergo b - 1 = d. Ergo d +1 = b
- 5 AB - A = A. erit A62 = A
- ab a=
- si AB. A. = A eut Ab 24. .t Ab - Ab = - Ab
- 1a 1Ab ab + ab 5aV erc
- iam at ab rab t ab ere = D.
- si b = Aquif2 R etif. 2.
- 12
- a a + 1ab - 2b11 a. + ab= 1 rab 4 36. 1 46 156s 12ar ia
- 3 8 10 3 2o 50
- ser
- b-
- a
- 0. 3 io i fin.
- n apu G) 25f 3en 4 9 64 d etc. inff. = d. 2. 2. 4. d. 2 etc.
- Nam. 1. 1. 1. 2c. est summa pypamidatis horum 1. E i erc quae aequatu in infincto horum summae
- re
- perquadrata mullpercaber in finito, si pra triangularem eorum summam adimas,
- ergo hujus 1. 24 8o hc E 20 46 summa plais est 2 2. 1. 2. etc ego si tales sunt
- dfferclie aplicatarm: 1 in 18 e ts E sumumi sa figua
- hgqugab t
- R11gab b
- 24
- 32
- tta
- o 6co uso
- 32
- 2
- in
- 15 u
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 2, 1, fol. 303r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00067993:0607?run=73