Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 3, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
The machine reads it as
- 9) Si soli a et X requirantur integri
- datus scilicet et quaesitus, nec referat, utrum
- resultans yu sit integer vel non,
- et y frectus sit v: co, cujus numerator v,
- denominator e, fractione ad minimos terminos
- redacta, ut proinde v et co sint primi inter se; co abeunte in 1 e
- se (= BC et co fint unitas cum y est integer.
- Ponaturque a = bc et X = b7, ipso b existente
- maxima mensura ipsorum a et X, et abeuntes in 1. eo casu quo
- bbZZcoco + bc coco = bZvV, seu fiet
- bZZcoW + Ccoco = ZWV, hinc cum Z un dividi possit
- dividi per cou, sed vo et coco non posint habere
- divisorem communem, quia v et co sunt primi inter se
- necesse est ut 7 dividi possit per coco
- interex seu
- esbem argumento,
- sed Z et C
- Rurius quia Ccoa dividi potest per
- sunt primi interse, (alioqui, b non esset maxima
- communis mensura ipsorum bc et bZ contra hypoth.)
- necesse est coco dividi posse per Z: hinc cum etiam
- paulo ante ostensum sit Z dividi posse per coed,
- consequens est Z et coco esse numeros inter se aequales.
- ov:cov. itaque
- aequalis integro
- et posito praeterea
- Ci iisdem positis, sa et X t primi integres
- cum sunt a et x sunt primi inter se.His positis A su
- dico fore X = baco. Nam in saequatione
- articuli 1. pro y substituendo v: c) siet
- (B
- prims inter se, X est quadratus, nempe colo; nam
- Et proinde cum posuerimus X esse bZ, fiet X = bcoco
- (10) iisdem positis necesse est cc esse
- e cum X sit bcoco per praecedentem, eo
- casu b abit in 1
- (12) iisdem positis, si a et X sint integri primi
- inter se, habebit a duos confactores d et e
- quorum diferentia erit duplum quadrati, et
- is quadratum erit X. Nam ex aequatione
- articuli 9, ubi erat bZZcoco + Ccdco = ZVV
- prae bepandeet pro 7 ponendo coco (pCr
- artic. 9) et pro b ponendo l. (ex hypothesi
- praesentis articuli praesentis et praecedentis
- fit co + a= VB. et pro C
- ponendo a (nam cum sit bc Z a,
- faciendo b = 1 fit C= a) prodibit
- c + a = vv. seu a = vp - co
- vminor d sit v-cou, alter major,
- a ipso coco existente X per praecedentem
- seu C = V + Cocd Yb v- cocorb. jam in integris
- C est major quam e- eco Yb, ergo et c major
- est quam horum differentia, quae est 20oco rb
- (13) Si ipsorum a et x maxima communis
- mensura b, sit quadratus β(. et tecle ex
- integri, net in aequatione fractis
- nec referat, utrum y sit integer, invenire X
- duplum quadrati, qui quadratus ac multi-14. β- 29148. 1 4X =. bco
- sumatur ed talis, ut sit Abco minor quam cc, per artic. 10
- seat binos consautores quorumtm Itaque cum a est 42 problema non succedit
- tenteturque an X possit esse bcoco et si aliquando per artic. 9. Et cum res succedit,
- (12) superest ut solvendi problematis modum quaeramus
- habebit binos confactores d quorum differentia Et h3g: 9 = 8l erit s
- quod si nullus co intra limites praescriptos det X succedentem
- divisa per β radicem quadraticam ipsius b dabit d = 24
- acunq ex potest esse fractus. iem cum a datus est fractus, X autem est integer;
- eletractaiddee no nec
- plicatus per b, aeltex dabit X F Nam ex (e p= cot
- ognis binos confactores d2 v- βc0co, et e = v + Bc0u
- rat quoties est possibilis, aut invenire impossibili
- -d: 2(,, b = out fasus articuli 1o vel 11, sub hoc etiam
- +a d aequalis quadato rationali
- problema pro numero dato a
- aequatione arficuli 9 pro Z ponendo cdcd
- et e- d 2B5oc ergo e -d: β = 2W0c0) et
- impossibile est
- b, adeoque et B est 1
- ue tunc non aliter, habetur quaesitum.
- qualis quadrato rationalic;
- res sagdit, ut hoc moctem tistuia quod ide
- vel b covv. +C
- aeqctie articuli g. pro Z ponendo coc, et Exempli capsa sit a, y2y potest
- pro b ponendo AB fiet C a von B0
- tunc C (prod (quotiens ex a divisu per b
- v - βC, V + Bedco. Ergo C habebit
- articulo continet
- iti splutie poslslruatur
- et pro quibus vis b, et
- be que a
- 4) (B) si sti a datus, et X quaesitus requirantur rationales et po b ponemo B3P fit c = vV = B(3Co 18
- +4 = yy
- ero
- = v+ Coco, v - coed. sunt ergo duo con-
- factores ipsius, a, quorum unus lesit
- par articuli praecedentis pro Z ponendo coco, nempe e, sit v + coco, et fiet e -d = 2c0c0,
- majorem quam 4bcoco Nam ex aequatione
- fiet bc + C = _ WV seu C = vv - bco
- productunsn majuts prodercente quovis. Ergo
- c est major quam V + dco Yb, item
- seu ce major est quam 4b c0
- motentationes
- ipsias, a, qui vocentur b
- quodr
- leu 627+C=
- est integer, cum sit
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 3, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068000:0006?run=73