Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 5, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Renatus Cartesius cum post Vietam et Harrio
- post vietam Thomas Harriobus Anglus, non tantum
- excoluito
- resolutionem Vietae numerosam proteentus est, sed etiam
- notionem avit a Vieta tantum subindicatam, utiliter prosecutus est
- utiliter prosecutus Quod scilicet aequatio prodeat ex
- ductibus in scinsi posita nihilo aequalis, prodeat
- ex aequationitus radicalibus in se invicem ductis.
- qualis est X D2 =, posito x radicem uvam aequationis
- e seu valorem ipsius X esse. Et quod summa
- aequationi-
- radicum aequetur termino secundo , summa binionum (seu rectangutorum)
- ex radicibus termino tertio summa ternionum (seu rectangulorum solidorum) ex radicibus
- sanet
- ex ad termino quarto; et ita porro. Illud etiam pulcherrimum
- observavit primus quod tot sint a mutationes signorum
- in aequatione nihilo aequali ordinatim scripta, quot
- radices affirmativae, et tot consecutiones signorum,
- quot radices negativae: Cartesius Harrioti
- usqu adeo
- inventis usum dubitari vix potest, cum dimidia fere
- libri terbii pars ex eo transcripta videatur; t illud tamen
- ad Cartesium inventis Harrioti quae a no
- Cartesium inventis Harrioti usum dubitari
- vix potest, cmusque adeo ut dimidia fere libri tertii
- pars pars libri tertii Geometriae Cartesianae ex Harrioto
- transcripta videatur, et ne illo quidem palmario,
- de mutationibus et consecutionibus signorum excepto,
- quod non facile alicui in mentem venire poterat, qui
- non diu in hoc calculi erat versatus. Unde etiam
- i
- Harristus enim rem non hanc regulam inductione
- non ratione animadvertit, et hactenus neque Cartesiis
- neque cartesianorum quisquam ejus rationem reddere potuit
- il Hoc tamen Cartesuis addidit Harrioto,
- quod consideravit radices imaginarias seu
- impossibiles, quarum ope licet universalia redduntur
- quae Harriotus limitate ad possibiles diperat
- Resolutionem
- Caeterum cartesius cum numerosam Aequationum (animadverteret
- videret a vieta occupatam et viam redum nullam videret
- a ad id quod supers maxime desiderabile videbate non poterat ignorare
- Radicum
- nem id est ad valores analyticos generales exac exactos
- per radices irrationales gradui aequationis convenientes;
- transtulit sese ab Analysi ad Geometriam, _ rationibus Valoribus
- ad constructiones, a rationibus ad organita a ratiocinatione mentem illustrante,
- ad effectionem manus atque organa gubernantem. et loca a
- veteribus coepta prosecutus, ostendit quomodo pe per
- intersectiones linearum oc motu continuo per organa
- descriptilium rationes quaesitu inc radices quaesitae
- phiberi queantq etsi non ideo valor earum seu
- relatio analytica ad quantita in quo sane ingens operae pretium
- fecisse Cartesium negari non debet. Etsi postea Fermatius nonnulla
- ejus praecepta emendanit; Slusius etiam totum nego hoc negotium
- tractabilius reddiderit, loco ultimae aequationis unius incognitae
- X etiam nihilo aequalibas
- invicem
- 4 experimentis
- pradcale addidit
- concipi posse
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 5, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068002:0005?run=73