Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 6, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.

The machine reads it as

1. hypographis repertae f aut paulo post, florebat quidam Frate
2. Lucas de Burgo, qui primus est lypis ed torum est typis et cujus scripta Algebrore
3. typis editorum prima sunt, etsi alias ante ipsum scripsisse ex ipsomet appareat.
4. c perro Arabes eo rem perdu hactems eo res saltem perducta erat, ut
5. aequationes quadralicae possent soloi Primus morealium scipio Ferrens ocendit ad
6. altius ascendit modumque invenit resolvendi aequationes cubicas neque enim ullum vel vesti-
7. gium talis inventi ante ipsum hactenus apparet. Artem autem arcanam habunt
8. dum vixit nec nisc paucos discipulos docuit. Ex quorum unus forte in certamen
9. doctrinae ti descendens cum Nicolao Tartalea Mathematico ingeniosissimo proposunt ei
10. problemata quae ad aequationes hujusmodi reducebantur. Tartalea aemulatu
11. accensus seg et vinci impatiens, summa animi contentione idem inventum
12. proprio marte feliciter extudit. Quod cum increonisset, Hieronymus Cardanus homo ma
13. maximi dectrina ingenii et vastissimae doctrinae invento diu anhiavit trustra, donec
14. autoritate Gubernatoris Tartaleam Mediolanum acciri curavit, ab eoque demum arti–
15. ficium expiscatus est . Quosemet cognito rem vaviis quo semel cognito rem
16. variis additionibus et applicationibus locupletatam publicavit in libro cuititutum
17. dedit artis magnae, ita tamen ut sibi inventionem nontribueret. x hoc cardan
18. opere apparet sublationem secundi termini, aliasque emendationes et transfor-
19. mationes aequationum imo et artem compargudi aequationes cum aliis similibus
20. ad Cardano fusse mot non fuisse igut omninognntum
21. Fait autem invenis quidam Carduno familiaris en nomen Ludovico Ferram
22. cujus Florente adhuc aetate extincti ditam scripsit ipse Cardanus quae inter opera
23. ejus extat. Huic Hic Ferrarius praectaro invento Algebram uno adhuc gradum
24. promovit primusque omnium invenit resolutionem A quarti gradus seu aequa
25. tionis quadrato quadraticae, docuitque eam reduci posse ad a quadvaticam
26. interventu cubicae. Originem inventi totumque processum distincte exposuit
27. Raphaet Bombellus in Algebra it alico sermone edita. Itaque fatendum est
28. Algebram Ita totam quanta nunc habetur, quatenus in generalt aequa
29. tionum resolutione consistit in perfecta aequationum resolutione seu inventi
30. generalis radicum valoris consistit. revera italis deberi. Neque enim vel veta
31. aut vel Cartesius vel hilum adjicere potuerunt; itque idque adeepererum est ut ne
32. nunc quidem, quisquam dederit aliquid unde vel spes itgad quinti aequationes
33. sunde solidac perveniri posse. Tantum ad huc ab est, ut Algebra perfecta
34. dici possit. Itaque unde etiam intelligi potest tantum abesse ut Algebra sit ars
35. inveniendi, ut contra ipsismet Algebristis haereat aqua et opus sit succursu
36. augilio superioris alicuius artis aliquando expedianttratum
37. Combinatoria, per quam aditum ves
38. peu sertes aequatinum resolutiones, quam
39. tum possibile est nam Scipionis Ferrei et Ludovici Ferraris artes
40. equati vide ad
41. s neculiares L suis egradibus, in altioribus cesseant. Cartesii quoque metha
42. pariana Tarunt
43. proquarto gradi (quae
44. casu tantum succedit in hoc
45. et methodi tales valde imperfectae sunt, quonia
46. qui eas aggrediebatur, praevidere non poterat se per eas exitum faisse consecuturu
47. gradu, at pro sexto curim
48. esse. Quod in tenebris nicare est.
49. Dbet quoque nonniiil Algebra Ludovico Nonio Lusitano, qui de ea tupen
50. seculo non male scripsit, observavitque in fallor radices, esse divisores ultimi
51. eus jam veteres Algedraic
52. nsurpabant, inprimus quando occurrebant secundae radices a quas vocant, id est
53. quando plures incognitae erant supponendae, quin et Gosselinus quidam in sua
54. Algebra loteliae parifi 1575 edita literis utitur pene ad Vietaeum morem
55. pertilis ta ieta Nihilominus Franciscus Vieta menito Algebrae
56. Speciosae, quae nunc frequentatur verus parens merito habetur i exim
57. calculum a numeris tam cognitis quam incognitis ad literus cotu ad
58. notissive species traduxit, ut jam certae semper formulae generales et quasi canones habeam
59. tur et ita artis combinatoriae usus esse possit in Algetra, nam revera auxili
60. hujus artis combinatorio (quae de formulis earumque similitudine et habitudinibus in
61. universum agis) debetur quicquid speciosa uti super commonem Algetram
62. praestifit. idem ela Hime jam facile fuit vietae sua praecepta de legibus Homo
63. geneorum, aequationumque examine condere, quin et Geometriam ex Algebra et
64. Tursus hanc ex illa illustrare. dum magnitudines per lineas, potestates autem
65. per proportionales exprimit per rectas in continua serre progressione
66. geometrica assumtas, exprm exprimit. Im quod aero ad idem vieta
67. dit analus sin scilicet aequationum generalem
68. ut scilicet ex termino absoluto radices quadraticae, cubicae, biqua
69. traticae, sunde solidae etc affectae in nameris aequanum ex termino absoluto
70. egregium inventum primus d
71. aequatiomtus numericae perinde extrahantur ac vulgo radicess quadraticam
72. cubcam etc qaram ex numero extrahere solemus vel exacte vel quantum
73. satis per approximationem quando exacta radix non datur. Ipsi autem Anatus
74. Algebraicae per se sibstrahendo animum a nuneris ab applicatione ad numeros
75. nihil vieta adjecit nisi forte huc referre velunue quod
76. Xx + x aequationes ex
77. de quod radices plures ejusdem aequationis, et genesin aequatio
78. sub finem operis hlbetur docuit A aequtiotum
79. ultiplicatione radicum in se invicem nonnihl cognovit ut ex ejus sectiomibus
80. Tabula sub finem operis posita intelligi potest. (earum vietaea
81. prodecuti sunt Alleaumins sindersonus, Alb. Girandus Ougltredus, qui eleganter contraxit
82. a edii s daite qui praetem de asstasionem
83. oa tutus
84. i
85. 4 per venire posse
86. de quo aliquando plenius, ubi
87. calculos exequi licuerit, quanqua
88. ilti sua ipsam humc arte mite
89. qud fortasi alio oceationem
90. + consiliarius et Magister trom
91. tcesia po sisfi u sers
92. quanquam eadem per
93. numeros suppositifios instar
94. literarum adhibitos multo
95. adhuc majore fructu conseq
96. liceat i alias ostendam

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 6, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068003:0006?run=73