Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 7, fol. 6v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
The machine reads it as
- nec aequationus
- illas moratur,
- in quibus sunt
- erratunales
- Vd Eadem et priorum Algebristarum sententia fuit. Sed vider
- summum Virum Renatum Cartesuum aliam institisse viam, atque ab ipso pauter
- ac doctissimis ejus commentatoribus radicum irrationalium usum atque inventionem
- plerumque elevarii. Sed ita sumus hominis, ut nostra tantum admiremum.
- Cartesius enim cum resolutionem aequationum per irrationales sive
- etourationem promovere posse desperaret,
- rem ad geometricam constructionem traduxit praeclaram certe, et summo
- ejus ingenio dignam, sed qua, ut supra quoque dixi non mens illustratur,
- Sed manus dirigitur. Si quis enim lineam quaesitam mihi exhibeat
- atu materialem instrumento aliquo ut circuli aut parabolae sectionisu
- determinatam; praxin ubsolvit, animo non satisfacit qui tum demum
- conquiescit, cum quae sitae quantitatis valorem sumplicissimia ad datas relation,
- expressam habet, qua intima ejus natura detegitur, et omnes problematis
- recessus patefiunt. Videbat scilicet Cartesius semper esse in
- potestate curvas ivenire construentes. (tametsi ut alibi dixi instrumentum
- ctenus
- aliquod simplex ac generali mentem non sustuleri) non esse in potestate
- invenire valores; certis eum ad re valores irrationales imeniendos artibus
- est ac suppositionibus mira quadam ratione excogitatis, in quas non incidat
- minus; nisi aut immenso labore omnia pertentet, aut singulari quodam et quoniam, ut postea dicam utile est, c de inveniendis ope
- artificio regatur, quod non ab Algebra, sed a superiore quadam scientia
- proficiscitur. Fateor Cubicarum atque quadrato. Quadraticarum radicis
- facilius fuisse repertas, illas a scipione Ferreo, has a Ludovico
- Ferrariensis quoniam ob calculorum simplicitatem, pancasque admodum
- combinationes, variis modis ad idem perveniri solet. Ego certe gerem n minium
- modis inter se diversis ad Scipiones Ferrei, tribus aut quatuor rationebus
- ad Ludorici Ferrariensis regulas perveni i idque aliquando cum alia
- quaererem. At qui regulas quint sextique gratus universales invenerit,
- dum certe laudabo, totum enim fere ingenio atque industriae, vix quicquam
- fortonae debebit Hoc ergo agere debent, quicunque Algebram a se
- promotam gloriantur.
- Cartesius ut defectum irrutionalium radicum suppleret, viam rectissimam
- Cartesii e methodus analytica hoc tantum ac vix ne ac ne vix qui
- dam praestat, ut sciumus an aequatio aliqua rationalis dividi possit per
- alium rationalem. Et ad id ipsum investigandum opus est calculis
- aliqa
- a
- immensis, nam ut Huddenius ostendit, ut sciamus (an aequatio aliqua
- sexti gradus per aequationem cubicam secundi termini rationalis dividi
- possit, opas est aequatione gradus decimi quinti, cujus divisores sed
- simplices tantum quaerendi: ac ratioralis quaerendi sunt. Fateor Huddenium
- aineuso
- summo ingenio ac miris artibus, tabulam inde pruisse, cujus ope omnia
- pertentaudo sciri possit an equatio aliqua rationalis quinti sextiqe
- Gradus sit divisibilis, sed aq quis u tenti putabit ullam aequationem
- ut per tot examina incredibili labore ducat: et quod futuram patamus
- in allioribus, ubi tabula pesa ad hunc constructa modum immensae magni
- tudinis futura esset. Praeterquam quod ita aequationes illae in quibus
- crrationales supersunt, non possunt examinari. Neque enim sine
- emp
- exaltatione aequationum tolli possent irationales: exaltationes autem
- illae plerumque ducunt ad gradus quorm de quibus regulas nondum
- habemus. At radices tirationales formula irrationalium Radicum
- suo gradui generaliter accommodatarum ingentis Tabulae instaqu
- una habet et hoc nobis praestat ut depressiones omnes certa se
- securaque ratione sine tot tentaminibus inveniantur; per extractiones radicum
- quanvo fieri possunt. Divisorum enim inquisitio res est varia ac
- multis tentaminibus obnoxia; praesertincum de divisoribus irrationatibus agitur
- at Radicum ineventro
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 4, 7, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068004:0012?run=73