Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28, fol. 2v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
The machine reads it as
- posito
- quo facto ut ipsam transcendentiae speciem reperiam
- (aliae enim transcendantes pendent, a sectione rationis seu
- a logarithmis; aliae a sectione anguli seu si arcub circuli
- a dimensione arcuum circuli; aliae ab aliis indefinitis
- quaestionibus magis compositis u praeter literas X et y
- assumo adhuc tertiam ut v, et ex ex his tribus formo
- aequationem generalem, ad lineam quaesitam, et ex qua lineae
- tangentem quaero, secundum meam Methodum Tangentium,
- in Actis octob. 1684 publicatam, quae nec transcendentes
- moratur; deinde comparans inventum, quod invenio
- comparans cum data proprietate tangentium curvae,
- reperio non tantum literas assumtitias a b, c &c
- Sed et specialem transcendentis naturam. Quanquam autem aliquando
- autem fieri possit ut plures ad hibendae sint transcendentes quae sint
- naturae inter se diversae et dentur transcendentes transcendentium,
- et omnino talia procedant in infinitum, tamen facilioribus
- et utilioribus contenti esse possunt possumus; et ne interdum plerumque
- peculiaribus artificiis opus est ad calculum contrahendum,
- quo ali quibus ali quae non sunt hujus loci et problemaque
- terminos simplices revocandum, quae non sunt huiqus loci
- qHhac methodo ad Tetrugonismos applicata patet
- non tantum quomodo inveniatur an quadratula indefinita
- quantitatem
- sit Algebraice impossibilis, sed et quomodo in casu ex impossibilitate hac deprehensa
- reperto reperiri possit quad ratrix transcendens, quod hactenus et hactenus
- jam adeo videar, vane assernisse
- Geometriam hac Methodo ultra terminos a vieta et
- traditum non fuit.
- Cartesio positos in immensum promoveri. Et vero Cartesius
- ipse in Epistota ad Beannium quae extat tomo 111. hoc mulla
- cum problemata propone rentur quae resolvuntur in methodun
- id sibi in potestate esse
- videri, et facillimem casum propositem absolvere solvere non potuit,
- quia spilicet linea revera erat transcendens. cum antus
- cum hac ratione analysis ad certa et generalis
- ad ea porrigatur, quae aequitits
- ciqua problemata
- quae nullius sunt certi gradus seut Algebrlicis aequatio nibus
- sicquam
- quadraturae Tangentesque occurrunt, calculo tructanda, nihil aptinis, utilius universalius
- trans
- e
- atque utilias (opinor) fingi potest calculo meo differentiali, ai seu analuso indivisibilium atque infinit
- exiguum specimen in Methods Tangentium cui nihil simille
- nopiam vidi, et cujus exiguum tantum velut specimen sive
- corollarium dd continetur in Methodo illa mea Tangentium
- in actis edita, et duo craigio tantopere probata, et ipse
- Dn. Craigius suspicatus est aliquid altius in ea latere,
- ad ac proinde pag. e 29. sui libelli ea derivare
- conatus est theorema Barrovianum (quod summa intervallorum
- inter perpendiculares ad curvam et ordinatas curvae in axe
- interceptorum, et ipsi axi ordinatim applicatorum, aequetur
- semiquadrato ordinatae ultimae:) in cujus executione tamen
- nonnihil a scopo diflexit (quod in nova methodo non miror)
- ideo gratissimum ipsi aliisque fore arbitror, si hoc loco aditum rei cujus tam lati patet utilitas patefecero
- tantae rei sprefisceni dice,) patefacim Nam inde omnia
- Barnovina, H hujus modi theoremata qua apud Burroviana pariter atque alia, quae admiratimi merito fuere, et
- lemata
- tanta facilitate fluunt, ut jam non magis ea disci tenerique nocesse sit
- quam plurima vulgaris Geometriae theoremata illi necessaria sunt, qui discenda sunt, qui
- speciosam tenet. Sic ergo in casu praedicto procedo. sit ordinata X
- abscissa y, intervallum inter perpendicularem et ordinatam quod dixi
- sit p. Patet statim fore: P dy = X dx, qua aequatisae
- versa in differentialem, quod et Du. traigius observavit. Qua
- aequatione differentiali versa in suam summatricem, fit:
- spdus = (Xdx. Sed ex mea methodo iis quae in me thodo
- tangentiam exposui patet esse, dXX d. LXX = X dx. Ergo
- contra Z XX = Pxdx (ut enim potestates et radices sit fommae in vulgaribus calculis, sic nobis summae
- et differentae seu ( et d sibi reciprocae sunt) Habemus ergo
- Spdy =2XX Quod erat dem. Malo antem ay, et et similia adhibere
- quum literas pro illis quia est istud de est modificata quaedam ipsius X, e veurunt aequativs
- ubi ut on
- litera
- literre et ialego in tr tentibus relatia et ita opae ejus fit ut sola quando id opus est
- scilicet potestatibus et differentialibus) calculum Angrediatur, orianturque relationes, trans cendentes
- it si Cst, et aneu sit a. relatid ipsius a ad y per calentar
- crcili Hradius st)
- quae transcendentem eguificat
- seu ad inventionem linearum quadratricium
- quarum semper (in quibus utiue
- semper
- tangentium proprietas data est
- o
- furc gera
- aqua ration
- etiam lineas Tumscendentes aequatione explicar
- ossunt, ung aequatio cycloidis pro
- cycluide altitudine existente X ordinatu
- oscissa existen relatioar
- ut arcu
- sinus versus
- radi
- trit a GFrax. t Hinc
- aequatio cxel
- vocetur y
- si ordinata cycloidis
- fiet ustha
- y = Sirk - Xx + Srax. BErX XX
- ia cyclo
- vel
- sinus rectus v, siet ordin
- a- sicerY
- fiet a = ( rax: V
- et y = + srax. v
- ex quo eum
- proprietates
- cyaloidis
- deconstrari
- possunt
- tote aequatia pertedtesuu
- ex qua omnes cycloidis proprietates
- demonstrari possunt n calculi
- facilitate promotusque est canculus
- analyticus quae non aliam magis ob
- causam hactenus exclusae sunt, quam
- quod ejus e incapaces crederentur
- rolationem H interabscissamx et ordinatam
- methodo mea
- Interpolationes
- quoque Wdallisime
- est utea imnumera
- hinc derivanbur
- d tlurarm
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 28, fol. 2v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068046:0004?run=73