Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 10v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 9r); this page is its left half.
The machine reads it as
- sit Pambola sabicalis secunda AC (fig. 6) AR, X. RC, 9. para
- meter A a. Ergo axx = i eut AE = 2x = f A1 = RC= ZB y
- et E = (Z XX + yy) = Y quia vero X = sy3: a ent dt =3ydii vay
- proinde +dt : r = 2yy dy: pa Y(ZXX + 19y9 =3 ydy: (8a a
- +1 = 37dy; ga 1(4ay+3 aa). Hujus summatio invenitur supponendo
- Z ay + Gaa = Z erit enim aequalis (2: 24) = a316 quod si aufera
- tur ab EC remanebit DC = AC
- + sit AC Cyclosis, A) dE circulus
- gemtor, AE, 2a. AF, X. Ad, 5. = Cd = AG. Recta Ad = 12a L - CG, quia
- Ad: dF = GH: G1. id est 2aX: H(cax x LE aX -XX) ( vel 2a . 12 a - y)
- =sadx: (2 ax -XX): ds Y adx: +2ax Hujusummatis, 12 ax = GC
- est audem rap = Ad = GG ideoque C FGC vel dupla CG = curvae AC
- pro dimensione spatiis curvilinei fiat Ad: AF = GH: Hi. Ergo Hi = adx: vlgea. ra
- multiphcetur per CH provenit L adx 1(X:, 2a -X). quod aequatur differentiali
- segmenti Ad. proinde spargum curvilineum AGC= segm. Ad.
- per Exemplum quod sequitur patebit quo pactus dimensio tvematur
- Matiorum. X curvalum non quidem datarum sed illarum quae per evolutro–
- nem datarum describuntur: sis ABAABE (ipcatus (fig. 8) cujus ero-
- lutione describitur (qroa AAF. A inifium curvae F finis (+pro uno scilicet
- Circuitu +) quoeritur dimensio curvee portionis eniaque Au ejusque spatii Aetto
- Nolendum quod curpa AHiF sit species spiratis item quod AF intercepta
- inter initrum efinem sit aequalis periperia circuli et perpendicularis
- ad Curvam in puncto A et F sit nune Gti elendntum+ urva AH ducantum
- Tangeates HC, GB et radi Cd, Bd ehunt sgndiculares ad curvarm
- AH, et aequales arcubus AC AB quos voco S a. adeoque BC, as.
- quomam inus anrulus GBd = Bed + BdC, et idm C,Bd-Hed, ut poto
- poterus rectus erit ACG = BCd BDC, ergo triaru- BdC simile Eriangulo HCG
- ergo dC: HC = BC: GH id est a: s = ds: GH= sas: a. cujus summatio
- d 2a aequabur curv aAH. Ex quo putet quid AH sit terria proportionilis
- ad diametrum AE et ad AC atcum Circuli duo lutuu
- stro dimen
- sione spatius ACHA multiplicebur CH per GH provennt 5Sdo: 2a elencutr
- diff. (+ elementum +) spatus ACH. Ane totum spatium A HI FAECA ae quatur
- fertiae parti circuli redio AF destripti. lurva vero AHIF, aequalis est saripe
- Hoc quam addimus surva qu ostendit quod multofacilius sit
- ailseriae ejusdem circuli.
- ejusrectificationem invenire) & spatium aequare circulo per hovertionem
- suam quampermodum vulgacem. Datus est Angulus rectus CBAt (fig. B
- Cuiu duo lua AC, AB sunt infinite protensa quibus insistit regulaquaedam
- vel lnea data dE, mobilis cujus duo temminid E, moventur inoruribus AC, A13
- quaeritur cmrrta cFB quae a regula dE in quovis situ tangitumte
- rectificatio plius etsidi nenscospatus FEB. sid noturam surve obtinendem
- Gl
- porient aeslongnudo EF, it est distantia puncti contactus ab alterntio cerni
- rrumE. Qboniam autem punctum contactus cuiaseunque curvo et recta et, in puncto
- interectionis in quo duae Tangentes infinite parcea quantitate distant es se mutuo secant,
- quaerendum s punctum F, in quoe dua linea requales dE, des supposito quod
- a sit differentialis ipsius Ad) se secant. ducatur EH parallola ipsi AC ee sit
- DE vel de a, AE, F. Ad Ad, a XX). Ee dx. dd, pax: + (aa xx,
- quia a eff: Ad = Ee: EH erit Eff = ix dxtsaa- ): X. Est autem
- EH: dd = EF: Fd, et coponendo EH+ dD,: EH = Ed: EF id est
- aa dx : X L (aa = XX): dx (+ (aa = XX) : X) = a : (aa - XX, : a. itaque F eut
- ap = XX : p proinde DF = a (aa + Xx: a) Z XX:a. Ex hoc fuiroafacilime
- Ae Construitur ducto inangulo recto linea DE, quomodocunque aequaalissa, sumatur dF
- etferlio proportionali ad DE, et AE. Erit punctum p icuroa quaesita
- Behine seu vitu quod AC et ABadem temipteurvo psu ductae, sint
- aqquales data DDE. pro aequatione survet, demittatur perpendiculans Phe, et
- sit Ak YpLF, t. quia DE: dA = FE: AFK fit FK = laa = XX) HCaa -XX) ill
- aust
- C
- L. Et quia dG: AE =DF: AK invenitur AK = B: an = Y. per priore
- aequasponem est saa -xx 3= a H et X3 = ((aea - ad aH)=
- peralterum orquationem aat unde fit a = at + Varr quib
- et cubando a= atta 3aa aYY +3Vat aart + ary
- seu a-at+ arr +3a VaaHrr ant ubi tollendo, radicem fiet aequatio
- r6 - 3aa
- 3H
- + 34
- sed si ope hujus aequationis
- er _ a a = 0 vellemus investigare cura
- + 3tS
- + 30
- rectificationem, res valde prtixa
- diffeilis foret, tiforre ompossienis.
- - 3 a 4
- +6
- per Evolationem curva nullo negotio invenitur
- evolusta CFB descritur, AB, vel AC, vel Ed, a.
- sit enim (fig. 10) BNM uan
- BE,2 AE, a -2. f
- Ad = + (2a - Z2) Et Ex, dZ. quia itaqu dE: AE= EC. EL id est a a-
- a
- =d
- EL G (a=) (Z:a Cujus summatio ae- hZZ,: a = EN. Aldatur FZ rvo eiutis
- -
- a
- i fit
- taZ QQia provenit 3a2Z- 2Z21: a = FN = Curo aFB. Est antem 2aZ-Z
- a
- 22Z3.a, .1 2 ad 3. ergo et FE. FB = 2. 3. Inde a
- Hini facide
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 18, fol. 10v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068089:0020?run=73