Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 156r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- dantur imagmariae diversae f.1 Y.1 e-1ec quamquam omnes non sint nisi radices qua- strs
- raticae primae vel secundae ex prima f. 1. Ad hanc ergo ora reducuntur, et licet
- putaverm, S-L-1 daze novam imaginariam, re tamen satis exeussa video .1-1 habere
- unum casum coincidentem cum sola
- -1 quia Y sempersua nagura est ambiguum. Nam
- generaliter si Ta est posibilis i- sa etiam est possibilis. Tand interim manifestum est
- Y - 1 continere +
- 2
- Veroi + - Y- 1, -+Y-1-V- Y.. Midendum an imaginarius
- tu impossibilibus aequationis radicibus excostentibus quotcunque semper resceriri
- possint duae, quae intense comparate quarum summa ddiferentia sit possib rteu factus sint
- possibiles idque ata in quadrata quadratica. Ain videtur sed in oclavo
- gradu potest dubitari.
- Quatuo Certendum
- esis equatio
- humis sequalio haberet divissiem possibiletet
- emper les succederit.
- cunes quadinturae reduci possent ad Quadraturam
- circuli X Hypebolo. Videndam lin omnis aquatio possit sesolvi in duas possibiliter expressas dimidii dimensionum
- igitur ut d aequalio X+ et resolvatur in dinsem dividatur per formutar ocerum 6.o, et ita poto
- numeri. Ut e. in X, etc. Quatuor rerum sunt sex biniones. sex ne
- sed fieri pt ut illa habent nullum radicem possibilem itaque fieri pt ut X non possit dividius per formulum quadrabuca possibdem
- A 6 juo habfent 15 biniones equatio X6 semper habebit divisorem quadralicum possibiliter expressum. (ed idem quod de 6
- dicentum de 19, et 14 tC. et quod de 4 id de 8 et 12 Tc
- quodutatem determrratur tex a lateribus et uno angulo vel hbus lateribus et rangulis
- Adobu lateribus et 3bus angulis non vero ex uno latere et fribus, vel quod eodem redit e ansulis
- An sorte penlaronum requiit 5 latera lk rangulos Ut assurratuue progressione
- triangulum odiget durobus lateribus et mullo agulo, quadrangulu Tlatento
- Geometrice deseuminare molum ducendi lineas transversalis pro subdivisione quadrantis
- Utitis, quia ca ratio simplici sima. 66 kan mit einii poston thie stribus weohe gysis
- gora
- SERIES
- Curva qnea rationalis pro circulo habet flexum contrarium F ex opposito punctiqus medii inter A verticad (centi
- 1
- 2 3 4. serios 0. 1. 2. et diffeentrae primae 10. 14. secundae 20. 21 etg. Capitu difperentiau pra
- 10 1 n
- 20 21
- 22
- 13
- 10. 10.20. secunda 1. 11. 21 s si series ex capritibus diffecentiarum continuetur datur
- summaseriei. 0 = 0 1= 0+10. 2 = d +(2) 10 + 20 3 = 0 + (330 + (3)20+36. Et contra.
- 0- 0 10 = 0+ 1 20 = 0+ f (2)1 +2, 30 =0 + (3) 1+ 6) 2+3. Hinc serres concinnari p x additunibes capuitum
- differentialum quod inprimis utile cum serese diffecentiae tundem evanescunt. In Hamonicaserie
- series differentiarum coincidunt cum seriebus captum v.g. 0. 1. 2. et cum 0. 10. 20et es
- 10, 11. 12 et Ead 112
- et qua si serels capitum contrnuetur in Triangulo harmionico statum patet sumgra proserdei Eahmonrea e
- frnctionum esse infinitam, Videtur facilius serrem continuare, quam interpotare
- serres fractivnm
- sonum nomimator numerator semper Uinitas moniratores sagnifirentur per 1. 2. 3. etc func caputa differen
- tiama erunt:
- s
- 2-
- P2
- 3. 2. =(2) 3. 1 4 2. 1. (4. 42 L(3) 4. 3.1 +(3)4. 2.1 - 3. 2. 1)
- 1. 2.3
- 1. 2, Z.4
- et
- vallis. Si F, 3:2, 5: 4, 7: 6, 9:g in se mvirem ducantur fint numeri 3: 2 305: 24 3.5.7: 246 erc si intergo–
- tan possent daretur Celragonsum.
- si terminos lies quos libet vocemus A. B. C. reperi fre 3BB- 2kB + AC
- ubimiram si B it C sit 15: 8 et B sit 3:2 fieri A = 1: 1 praeter saem revera tergo primuseriei er
- quod non putabam. suet sit series
- 1. 2. 3. 4. 5. 6. invenimus relatiomem inter 1. 2. 3 et 2. 3. 4 eande
- quaenamus nunc relatonem, inter 1. 3. F, eandem quae anter 3. 3. 7 et quod inter 2. 4. 6.
- itionem per duplicem saltum
- om
- deinde quaeia
- e
- ita habebimus seriem regularum quae series Negularum seu
- tionum si ipsa continuetur retrorsum, hdbelitur regula interpolationum.
- sinies mea: x 3 ZC 99 195 323 483 675 399 E
- rela
- videndum an summas primum duorum deinde trim et
- i ii inreviri possit
- yy-1 propurcas replicular
- Generaliter (yPaq = y: pri in numeris posito p essie expotentem potentiae pronice ipso p existente
- numero gradus in directis pvapositivo in reciprocis puivativo. Itaque pro summis utile forat potentia
- commune rerocare ad pronicas sit
- y = 5
- v y-. 5 - (1)
- y = V - 105+ 25 V - 15 ) + 1 sit Tabula numerorum
- sic 2. 3 +1 est 7. 2. 7+1 est 15 3. 6+7 est 25
- Hinc 5y = 2 f1
- sy = 5 5): g) Sy = 33- 3 5
- y - 6.4 75-, yet
- eae pate= y- 3y+
- 31o 95 380Ec quncet
- yvel 5 naturales ye scriangulares
- y paramidales Triangulo Tim
- posolo y esse pro natmales antimet ers
- contra dy = 1dy dy = 1. 2. y dy = 1dy dy = 1.3, 5 dy - 3. 2 fldy 4 1dy dy = 1. 8 y dy - 6.9G dus 17 y dys
- si detur summa
- 3 + + ete dabitur et suma + + etc vel contra At quam et quadiato
- quadrali, reciprocorum triangularium pendent quarato quadtalis recipiocorum naalum et aquadralis
- recuprocomi livangularum, quae i quadratis reciprocorum naturatum pendent
- si sit C= 1
- m+d = in - . +
- m
- 2 +d
- 1-
- m
- et C. Ret ce = - 2d + 3d d et C==
- m
- M m+
- m+ nis mo
- si sit series 2+ L + d + d erc. erit series quadrahilis d d + + d et. Hinc posita d - 1. habebitur summi
- q
- +4 +
- et c per quadraturam quada sum matrrcis Hyperbolae
- S2+ M2+ SF e = 2. CF3+ 53t, (3+ Y3 et = 13= : 2. dem est ac sidicas este BC = C
- quaeritur adeu summaserici talis = + +, + + + o c
- 2
- Ultimasti Euclidis usum habere t in infinitis
- dy yy sposito y esse numeros antemetrcos
- quaene differentiarm ipsamim
- in has tres. dy
- yy +)dy
- si facium:=
- 1
- 12s y + dy
- 2
- 1
- et
- dy dy
- 1l yytu
- ea resolvi potest
- + fiet Z = S +XX + 2X - = sed deberet Z4) eodem modo fieri ex X + 1 quo Z ex X
- quo facto X foet summa seriei. Ergo Z non pt esse rationalis quid si a2c
- XX + 2X
- 7-47
- 2 XF+ 2X et similiter
- ri quamq duarum ope tollendo Z debet X eliam evanescere seu prodirie
- X+ 2
- alsem identica, ex qua X invenri non possit, et sumura habebrtum
- poteul resoloi fosau per exponente grans latam ad seriea infinita
- cebes
- seriei ineae 1: 4X FE - 1 summatux (V) - v = (C) :h = :h = S() = (5) (3,: h: )
- ansonemen at ea fitlemins sec te er et
- ho). () Cd = 1), vel sultem in (2) et hi(k) = 4X- 2 -1 si h et
- oa procedis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 156r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068124:0315?run=73