Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 163v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 162r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. :
  2. Et hinc jam etiam videre mihi vedeor, cur non prdat aequatione inventa duarum incognitar
  3. quarm quaelibe duas habet radices aequales, ista forte methodus non procedat, ut de teminet
  4. velut si unam tantum haberet lineam unius significationis; videtur methodt
  5. determmandi aequatonem duactum trium imegnitarum ad duas ex eo quod in ea duae sune
  6. d incognitae duas habentes radices aequales eadem esse cum liue hodo ducendi peanum tam
  7. rens superficiem curvam datam
  8. Sed videtur altra incognitarum etm duos valores habentium eliminari posse,
  9. ope aequationis y-v
  10. . (X) sed diffrultatem ex eo video, quod scilicet valor
  11. x
  12. earum incognitarum per eat quae cum valore quae duplicem ha duos habent
  13. E Avalores aequales cum valore earum quae tales non sunt misceri non debeat. Quod si dicus
  14. e sallem V eliminaei posse tunc rusus dubito, est enim V unius valeris, at X et y
  15. ejusmo
  16. si duorum Calculus esset instrtuendus, perinde ac si problemata solvere vellemus ponendi
  17. pe non radices esse aequales sed dubere differentiam quandam datam quae postea
  18. et Cogitabitur aequalis 70. hac methodo res tota in e plena luce collocari potest
  19. De porro ut tan v 4 y, quam X duos habeant culores. aequales. Atque ita
  20. emethodum tangertium inversam non minus ac directam hac ratone persequi licebit.
  21. pone enim aequationem talem esse primo s - Y + 2Vy - 27- X, alteram
  22. exempli causa, V, a X + y, et es V, atque s, esse unis valoris sed,
  23. aya
  24. et X, esse duorum valorum, eosque valores habea differentiam datam ita d
  25. differentia data inter duos valores ipsius y sit, b et inter duos valores ipsius X sit c.
  26. Sed ut V, quae unius est valorqus ope duarum incognitarum duorum valorum deter-
  27. minetur, id videtur impossibile, et est vero, s vel differentia insi res ita constituta
  28. sit ut quomodocunque duae illae quantitates quamor
  29. xpraescripto aequatir
  30. nec Z
  31. vetq
  32. V seu y et C, inter se conbinentur, nempe y X, et y vel X et V, vel Z et c.
  33. e
  34. ut inhilominus semper idem prodeat nempe v. Sed disto quidem non et necesse
  35. opinor, ut soliciti; simus, nam cum impossibile sit erirem oriri, si pro
  36. aliqua et quantitate substituatur ejus valor eliminata v habebimus aequatio
  37. nem hanc, eg. sv = a x + La XY + y + 2aX = y7 37 = X H
  38. 4
  39. in qua duae sunt incognitae duas habentes radices; et tertia non nisi unam.
  40. et hic scilicet veniendum est ad modum efficiendi ut efficiendi ut ety
  41. equationis propositae combi
  42. ultrimae combinatae, semper producant idem, In methode tangeutium communi
  43. nom velorit
  44. seu directa quaeritur tantum ratio efficcendis ut una incognita ex aquationius propasita
  45. ist pr ut _ y vel v. in aequalione positae semper provemat idem problema
  46. autem in methodo quoque inversa non poterit opinor solvi melius quam per aequitionu
  47. qatio tam X
  48. Amilium comparationem; nam ecae aequationem in qua
  49. determnatae
  50. habet duos valores aequales, ergo similis est e, quae si est multi pla hujus
  51. X X 2CX + C, (70. eodem modo Y in ea habet duos valores aequales
  52. tn ergo similis est multiplae, hujus quoque y + 2y + s, )o Ergo similis est multipeu
  53. actae ex utra qe. XVy = 2ex Y + er, A- 2X vy + 4CXVy +2Vy+ X v 2eo
  54. v
  55. et ordinando:
  56. = ae XV2
  57. - 20XV +v X + e V + +CXV vex
  58. 2001) + e0 17 0. ciunt ergo aequationes collatitiae 8, at hicoguitarum
  59. tentum nua est in data aequatione ergo data aequatio per aliam
  60. determi nataum
  61. incognatarum multiplicanda est, quae talis sit ut ea mulli plicatione factidiae
  62. smulis fiat, quo facto cohferendo tandem omnesque ineognitos sidendo, ultrinaa
  63. tandem valor in venietur. possent quoque amtae partiabes aequationes factitiae duarum
  64. radicum aequalium, per alias aequationes mulliplicari, ita moderatis ut ductis in se nnvirem productis
  65. frat datu, sed hallum inde compendium satius est ergo productum multiplicari ce per alion
  66. quandam, adhiset quae omnia aud pleraque loca num repleat, adhibitis in cognitis, unde
  67. ponendo illas incognitas evanescere, seu p 0. ubi oc tempini scrlicee nulli sunt tande
  68. ponte sua aequatuo similis fieret. Hiec aequatio factitia dici pt habere ora loca
  69. dieatur ascendere deberenltia qua dratum, revem tamen
  70. replerm, si sciloet nentra hicognilora locus est quad atito, quadratius ob ductum in se incognitarum,
  71. su loca vacant
  72. e

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 8, 30, fol. 163v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068124:0330?run=73