Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7, fol. 28v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

The machine reads it as

  1. a Duo P.
  2. Argumentum (ita nunc fac declaratum, ita nunc formatur: Quae aequalem numerum aequalium
  3. ictuum fluidi gravitatem producentis vincere possunt ea aequalem viucere possunt resistentiam. Atqui corpora
  4. A. 4 celeritate 1. et B. 1 celeritate 4 aequalem numerum dictorum ictuum vincere possunt, ascendem
  5. Ergo.
  6. ntelligantur
  7. Minorem possum admittere, si vincere significet, illis non obstantibus ascendere; et, si aequales ictus dican qui in se
  8. s aequales, etsi non sunt vi aequales, icet contingat, vim quam producunt in patiente, non vim eorum in patiens non
  9. esse aequalem. Fateadum Ecilicet est eundem esse numerum qui sit causa gravitatis Hametsi enim non sit
  10. nobis perfecte notum causa gravitatis si gravitatis causa sit vis centrifuga, revera t nulli fiant ictus
  11. cum omnis ictus scepo habeal vim delemnatam, sed vis centrifuga sit infinite parva quoniam tamen solicitationem
  12. sionabilem
  13. vis centrifugae, vel gravitatis, quacunque demum causam habeat, ad imqginem ictuu per temporis intervalla aequaliter
  14. h
  15. tus aequales
  16. distributoram concipere possumus, nolo ea in re difficilis esse) Hoc modo autem concedi potest totidem ictus fieri
  17. toto dexcensus tempore fiori in A, quot in B. quia A. 4 ascendit tempore 1. et B.1 tempore 4. iltus autem sunt aequaliter
  18. tempus, Nam per molem corporum. Sed his ita concessis majorem, sic formatam in declarana
  19. quae non obstante aequali numerolictuum co contrariorum gravitatis possunt ascensurm suum absolvere, ea
  20. e
  21. non tantum numerandi sunt ictus, t ponderandi, sed etiam
  22. equalium aequalio
  23. (octu
  24. sa
  25. q
  26. linn
  27. ex hac declaratione sic formatam
  28. itaque nihil unquam concludi poterit talibos argumentis, quae tantum principium petunt; quamdiu non est definitum
  29. unum
  30. aequales sed etia condideo
  31. quomoda vis sit aestimanda; quod meis ratiocination hus asse qui sum aggressus
  32. ex
  33. re
  34. contrariae sente nte ad absucdum seu
  35. Quod meam deductionem ad absurdum attinet seumilum perpetunt
  36. eu
  37. vectem
  38. eram
  39. abictu
  40. vionem se
  41. uo media
  42. protali Moti
  43. tuers adhibita
  44. igidum alterum per aerem compressut
  45. quoad piuis puto.
  46. inet. Dio
  47. hum loco nan ipeltit.
  48. cam
  49. n
  50. sensum
  51. non obstantibus exceptionibus. Verum est quod rigidum patiatur te
  52. im ad huc subsistere
  53. in premte elastici
  54. sione s cer
  55. coptirumne restituit, quod non faciunt mollia quae eam absorbent unde omnia perinde pr eveniunt ( ac si corpora essent perfecte
  56. in suis part
  57. seu infinite dura. et verissimum est glabos chalybeas in quod et quod adno Antagonista observatur globos
  58. operi
  59. nonsrans
  60. globulos chalybeas in duram materiam incidentes ad eam fere altitudinem assurgere, ex qua sunt delapsa, etiamsi materia
  61. bret millies durios non idee mulsum nos lucraturos, quod libens concedom sit indicioe plticm eas durities, quae revera
  62. a nobis in praxi occurrunt saepe sofficere ad cemulationem, etsi longe absint ab ultimo gradu, tamen sufficere sic
  63. atis , aliquando posse ad aemutationem dunitiei Eum semper fingi a demo adeoque non tantum in theoria
  64. sed etiam in praxi, ut praete promte Elassicens afficienter aemuluri perfecte dura. Et cum demonstranti
  65. differentia ffectuum inter ipsam et perfectam durituem
  66. siceat fingere pronititudinem restitutionis tantam
  67. se
  68. etituum
  69. sit ravis asignata minor consequens est, me demonstrationem quae procedit ope perfecte durorum
  70. omnem
  71. subsistere valere, nec praetertu quod talia dura non dentur debere eludi.
  72. jareo in contrarium reperientur; et suspectissima talsitati
  73. Nequ instantia
  74. et dicum indubitato, falsam hbenda est
  75. sententia, quae in casu hypotheseos perfecte durorum producit auquid
  76. postarius
  77. refactensins
  78. urdum
  79. nt
  80. vitia
  81. a compressione liquidi Elastici quale est aer ubi quaeritur un aer in Egndram
  82. et pars corporis quod
  83. tient
  84. sumseram
  85. ab aliquo cavum ab ingruente corpore compressus, a quo pars deinde auferatur, residu
  86. ingruerat forte auferatur an residuae parti tota propemodum vis aeris compressi imprimi possit. hoc negat
  87. omnis vis quam aer non retinet
  88. Du. Intagonista sed non respandet ad meam demonstrationem, quaetalis erat
  89. transfertur in corpus, quae huc redibat. Omnis vis quam aer compressus x restituendo et non nisi in
  90. opere expettendum agendo, eam transfer transtulit in corpus expulsum. Sed omnis vis quam habut
  91. Cam dicto modo amisit, excepta tantum ea parte, quam quae continetur ipsius aeris motu post
  92. restitutionem residuo. Ergo nem vim qu aer dictus, omnem vim quam habuit, excepta parte
  93. ib
  94. dicta transtulit n corpus expulsum) Sed pa Major est axioma concessum Minor patet tam quia
  95. ajore const
  96. se restipiens in solum corpus ex nam (ex hypothesizaer se restituens
  97. ex
  98. aer cunc
  99. pelsu ante absolutam expulsionem. jam
  100. irionem seutorit
  101. e
  102. Eastri
  103. tur
  104. 10
  105. pliralem
  106. corpus ex pulsum
  107. naturalem consrtentiam, nec proinde
  108. soluta expulsione aer nullam amplius habet vim elasticam, nam rediit ad priorem statum erge qua estin
  109. i
  110. non eait, nisi
  111. pulsionemnisi redierit ad consistentiam
  112. issignari potest vis in aere tunc resistit,a residua, consistit ab impetu per rectitutione conceptu, se in resitur aeris ipsius
  113. et xursus exhys
  114. et
  115. eu mota
  116. e
  117. Resino
  118. motut seu impetu restitutione concepta. Quoniam ergo omnem quam habuit vim excepta
  119. parte dicta in expulsum transtulit, Superelat tantum ostendendum, eam esse nullius momenti
  120. seu valde exiguam; qu id ita confeceram: Quaecunque ceteras se habet Quaecunque vis ad vim
  121. monous aeris ad pondus corporis expulsi, ea respecta
  122. A
  123. ad a nohis adhiberi potests, ea et c respectu
  124. expulso impressam minorem rationem habet, quam
  125. vis impressae est nullius momenti. Nam si pund aurum, plunbum, imo vel ferrum adhibeamus, pondus
  126. s
  127. nullias moment: gravi
  128. aeris est aliquot millenis vicibus minus) Sed vis impetus in aere residui minorem dicta rationem abet.
  129. segsib
  130. vis expulso. in
  131. Ergo. mrinor probatur, quia su vires ebeus motuum in corporibus ceteritaten aequalum hrabentibus sunt ut corpota,
  132. jam ea pPars aeris, quae velocissimum morum accepit restitutione, non accepis motum majorem oelocitarem
  133. discri- (quia jam aeris pars quae maxime velociter movetur, non acquisit majorem velocitatem quam corpus expulsum (nam ea pars
  134. quae expulsum proxime insequitur velocissima est, et tamen celerius moveri nequit, quam impulsum quod antecedit) et partes
  135. jus enon aeque velociter moventur (quaescilicet sunt remotiores ab orificio, moventur tardius) Ergo minor est vis motus
  136. ab aere concepti, quam si totus haberet velocitatem expulsi corporis. adeoque jam si totus haberet velocitatem expulsi
  137. corporis, tunc ratio virium motus ejus ad vim expulso impressam, foret ut pondus aeris ad pondus expulsi
  138. quia corporum aevivelocium vires sunt ut corpora). Ergo vis dicti motus ers b aere resunt minorem concepti
  139. ecto ab expulso receptam,
  140. regandi Rationem aliquam attulerat dn. Antagonista, quod cur
  141. seu post restitutionem residui, minorem vim habet rationem habet ad vim a
  142. am acciperet vim, quia breviori tempore ejicitur; menam partium (qui demonstrantis hic
  143. it Negand
  144. eP oficio sungor non esset ad contrarium hoc argumentum respondere; dica tamen dicam tamen ex abundanti) x breviga tempos
  145. quam quae est dictorum ponderum
  146. scilicet ima expalsum minus, mino
  147. Quod postremo dicitur de corporibus D et C, motum transperentibus in A, dimidium vel totum, non video quid ad nostram quaestionem
  148. resatutionis, non sequi minorem vim imprimi, quia major i etiam imprimitur velocitas
  149. et no in quarioum existentis ie teransacia oam necenta apod ine a adm monnenimi exp
  150. aeat, nod nim quasritum eex Aeutis tam translatio quam retentaei; ne jam dudum monsre niui
  151. Dum
  152. u
  153. iit
  154. un
  155. lin
  156. Iverum
  157. Dn.
  158. 10
  159. v
  160. Excepis
  161. qued i
  162. ourissi dura
  163. flectantur,
  164. itatia
  165. p
  166. restituantur
  167. erpus ex
  168. lestus oemite
  169. thn.
  170. Et imela
  171. velocitai resti
  172. tiveis immersa
  173. in ipsam per
  174. fectam dur
  175. incidet
  176. si
  177. a noter
  178. retu
  179. crpveticit
  180. anta tamen
  181. intelligi st
  182. mem a
  183. perfecta durite
  184. sit minus sit
  185. icu Quovis
  186. cato, quan
  187. no grbitrr
  188. dernon spantis
  189. ad discrimen
  190. evintus rede
  191. um quantur

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 7, fol. 28v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068131:0038?run=73