Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 1v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Sed quia hypothesis ista, quae corpus non plane rigidum
- nec antequam frangatuaflexile supponit, i raro in praxi locum
- habere potest, satis ert ad alteram Hypothesin accedere qua
- aut rampatum
- ponimus corpus ante quam frangatur flecti et tendi. Quod non
- fecti antntendi. Tensionis, autem pomine intelligo vim quae conori fit mutata
- corpus
- Sive chordis
- si possint
- liguras
- ut chorda
- figura aut volumine, vol umine, sive diducatur sive comprimatum
- ut aer, sive partim diducatur partim comprimatur, ut baculus flexus cujus
- exteriora di convexa diducuntur, concara comprimuntur. Tensu
- autem, ista non tantum in corporibus illis locum habet, ubi H seusu manifestat
- est, sed in omnibus quae sonum edunt, sonum enim omnem a corporis percusse
- tensione quadam, et secuto tremore nasci constat. Vitrum ipsum flexile
- esse patet ex tennibus illis filamentis quae ex vitro duci possunt. Ut taceam
- ite sum experimenta vitri somrupti, itm frigua contracti sone
- ran
- brevibus iisque valde tensis, quae si etiam tennes praeterea sint fragile
- crib. sin crassae, firmum. ue imo nullum arbitror in rerum natura
- dari corpas perfecte durum seu a20por, uatto minus sed quale
- supposiet Epicuri, multo minus supposuere quidam veteres; sed nec ullu
- esse perfecte fluitum, qualis est materia subtilis quorundam recentiorum,
- sed ommia aliquem habere gradum tenacitatis, ut non sine vi a se invicen
- particulae vicinae a se invicem removeri possunt ideci possint, et eadem vi
- rutsus conjungantur, quod ab ambientis fluidi subtilioris motu petendum
- corporis ad huc fluidioris motu petenda est, qui ea disjunctione perturbatur
- quemadmodum ab o fieri dubium non est, quod videmus fieri in duabus guttis
- vel obiem du bullis, et aquae, vel duobus orbiculis olei in aqua natuntibus
- qui ubi si contigerint subito in unum coeunt quae vis eti Etsi autem ea
- vis exigua videatur. Item quod videmus eosdem orbiculos pinguedims
- stulo aliquo diducantur atque oblongi reddantur, mox dimissos se restituere
- et ad rotunditatem redire. Quo cujus restitutionis causa est, quod
- mpti. Illud solum interest, quod dura corpora parum admodum flectuntur
- et percussa, gese velocissime restituunt; quemadmodum et videmus facere chordas
- breves et tamen valde tensas. Darum igitur corpus ad Usum Mechanicum
- optime explicabimus, si concipiamus tanquam constans ex fibris exig
- ut crebra
- circulus est omnium figurarum isoperimetrarum capacissimus, eproid sinc
- in minimo ambitum plucimum materiae includens, ac proinde materiam quam minim
- in medio corporis heterogenei tra comprehensam quam minimum corporis ambicum artes fluidi sese minoies et in se incurrentes, repellit, neque se ab illis statim in diversa
- tis ictibus exponens, quorium hoc modo micimum spat se ciremferentae ex
- as pure Mechani cah litala intiponcere
- possumus enim intelligere corpora quaali inrumens partibus os
- Habemus eiro originemme
- exignis fluidis constore, uinstar dittarum aque bullarum, quae vi
- ut miu
- trahantis aut diducentis aut comprimentis fiunt obliquae cblongae; at
- dimisae redeunt ad figuram orbicularem. Cohaeret autem una gutta
- alteri, ex eo principio quo Tabula duae politae in loco clauso
- preo pleno; de quo supra diximus. Totus tm Quilibet autem locus
- mundi haberi potest pro clausae et pleno, et duae guttae se semper contingem
- non quidem in puncto, sed in aliquo tractu, ubi perfecte satis applicatae
- sibi possunt intelligi. ponm en ponamus ergo gultam auden versus a
- tahi guttam b ea cum osculetur gultam C, quantolocunque velut labio, ab
- ea non statim divelletur, sed gutta eam secum trahere conabitur, et haec
- vicissim guttam _ d quam ponamus mobili parieti immobili e adhaeret
- osculo aliquo; qui cum sequi non possit, retineatque guttam d omnes antequam a se
- invicem divellantur, oblongae fient, idque tamdiu donec vis quae
- materiae ambientis, (quae dilatationi earum resistit, et, ob crescentem
- continue dilatationem, seu superficiem quam occupant, etiam continue
- crescit) major vis fiat quam vis qua earum osla volabia cohaerent,
- quae semper eadem permanet, aut certe non major, sed potius minor fit
- suni ergo guttae a se invicem divelluntur. Unde intelli manifeste
- est ad explicandam nerum corporum firmitatem atque cohaesionem
- non esse opus atomis, figurisque eorum hamatis atque uncinatis, imo
- nec opus esse amosis semper par ticulis ramosis atque intatis
- filamentis implexis, sed cum rursus quaeri possit cu unde unci illi atomorum
- modo scilicet dimissum
- se restituat
- quae modo quodum surdo atque a xetisa
- corpora restituat tensa restituat;
- opus est ad vim Elasticari
- volumen s solidum, sed
- ambitus seu superficies mutetur
- corpus per naturam majus minusue spatium
- vel solumen aelrsiodu p
- est ncludi volumen idssm
- tionis inquibusdam casibus suffici
- mon honote 3 hopt, orl
- mohlus die aust westro
- sibnm oaorus a uit
- nin stylo gryogues nem
- tosculis diductis
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068140:0002?run=73