Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 1v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.94.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 20r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Sed quia hypothesis ista, quae corpus non plane rigidum
  2. nec antequam frangatuaflexile supponit, i raro in praxi locum
  3. habere potest, satis ert ad alteram Hypothesin accedere qua
  4. aut rampatum
  5. ponimus corpus ante quam frangatur flecti et tendi. Quod non
  6. fecti antntendi. Tensionis, autem pomine intelligo vim quae conori fit mutata
  7. corpus
  8. Sive chordis
  9. si possint
  10. liguras
  11. ut chorda
  12. figura aut volumine, vol umine, sive diducatur sive comprimatum
  13. ut aer, sive partim diducatur partim comprimatur, ut baculus flexus cujus
  14. exteriora di convexa diducuntur, concara comprimuntur. Tensu
  15. autem, ista non tantum in corporibus illis locum habet, ubi H seusu manifestat
  16. est, sed in omnibus quae sonum edunt, sonum enim omnem a corporis percusse
  17. tensione quadam, et secuto tremore nasci constat. Vitrum ipsum flexile
  18. esse patet ex tennibus illis filamentis quae ex vitro duci possunt. Ut taceam
  19. ite sum experimenta vitri somrupti, itm frigua contracti sone
  20. ran
  21. brevibus iisque valde tensis, quae si etiam tennes praeterea sint fragile
  22. crib. sin crassae, firmum. ue imo nullum arbitror in rerum natura
  23. dari corpas perfecte durum seu a20por, uatto minus sed quale
  24. supposiet Epicuri, multo minus supposuere quidam veteres; sed nec ullu
  25. esse perfecte fluitum, qualis est materia subtilis quorundam recentiorum,
  26. sed ommia aliquem habere gradum tenacitatis, ut non sine vi a se invicen
  27. particulae vicinae a se invicem removeri possunt ideci possint, et eadem vi
  28. rutsus conjungantur, quod ab ambientis fluidi subtilioris motu petendum
  29. corporis ad huc fluidioris motu petenda est, qui ea disjunctione perturbatur
  30. quemadmodum ab o fieri dubium non est, quod videmus fieri in duabus guttis
  31. vel obiem du bullis, et aquae, vel duobus orbiculis olei in aqua natuntibus
  32. qui ubi si contigerint subito in unum coeunt quae vis eti Etsi autem ea
  33. vis exigua videatur. Item quod videmus eosdem orbiculos pinguedims
  34. stulo aliquo diducantur atque oblongi reddantur, mox dimissos se restituere
  35. et ad rotunditatem redire. Quo cujus restitutionis causa est, quod
  36. mpti. Illud solum interest, quod dura corpora parum admodum flectuntur
  37. et percussa, gese velocissime restituunt; quemadmodum et videmus facere chordas
  38. breves et tamen valde tensas. Darum igitur corpus ad Usum Mechanicum
  39. optime explicabimus, si concipiamus tanquam constans ex fibris exig
  40. ut crebra
  41. circulus est omnium figurarum isoperimetrarum capacissimus, eproid sinc
  42. in minimo ambitum plucimum materiae includens, ac proinde materiam quam minim
  43. in medio corporis heterogenei tra comprehensam quam minimum corporis ambicum artes fluidi sese minoies et in se incurrentes, repellit, neque se ab illis statim in diversa
  44. tis ictibus exponens, quorium hoc modo micimum spat se ciremferentae ex
  45. as pure Mechani cah litala intiponcere
  46. possumus enim intelligere corpora quaali inrumens partibus os
  47. Habemus eiro originemme
  48. exignis fluidis constore, uinstar dittarum aque bullarum, quae vi
  49. ut miu
  50. trahantis aut diducentis aut comprimentis fiunt obliquae cblongae; at
  51. dimisae redeunt ad figuram orbicularem. Cohaeret autem una gutta
  52. alteri, ex eo principio quo Tabula duae politae in loco clauso
  53. preo pleno; de quo supra diximus. Totus tm Quilibet autem locus
  54. mundi haberi potest pro clausae et pleno, et duae guttae se semper contingem
  55. non quidem in puncto, sed in aliquo tractu, ubi perfecte satis applicatae
  56. sibi possunt intelligi. ponm en ponamus ergo gultam auden versus a
  57. tahi guttam b ea cum osculetur gultam C, quantolocunque velut labio, ab
  58. ea non statim divelletur, sed gutta eam secum trahere conabitur, et haec
  59. vicissim guttam _ d quam ponamus mobili parieti immobili e adhaeret
  60. osculo aliquo; qui cum sequi non possit, retineatque guttam d omnes antequam a se
  61. invicem divellantur, oblongae fient, idque tamdiu donec vis quae
  62. materiae ambientis, (quae dilatationi earum resistit, et, ob crescentem
  63. continue dilatationem, seu superficiem quam occupant, etiam continue
  64. crescit) major vis fiat quam vis qua earum osla volabia cohaerent,
  65. quae semper eadem permanet, aut certe non major, sed potius minor fit
  66. suni ergo guttae a se invicem divelluntur. Unde intelli manifeste
  67. est ad explicandam nerum corporum firmitatem atque cohaesionem
  68. non esse opus atomis, figurisque eorum hamatis atque uncinatis, imo
  69. nec opus esse amosis semper par ticulis ramosis atque intatis
  70. filamentis implexis, sed cum rursus quaeri possit cu unde unci illi atomorum
  71. modo scilicet dimissum
  72. se restituat
  73. quae modo quodum surdo atque a xetisa
  74. corpora restituat tensa restituat;
  75. opus est ad vim Elasticari
  76. volumen s solidum, sed
  77. ambitus seu superficies mutetur
  78. corpus per naturam majus minusue spatium
  79. vel solumen aelrsiodu p
  80. est ncludi volumen idssm
  81. tionis inquibusdam casibus suffici
  82. mon honote 3 hopt, orl
  83. mohlus die aust westro
  84. sibnm oaorus a uit
  85. nin stylo gryogues nem
  86. tosculis diductis

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 16, fol. 1v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068140:0002?run=73