Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 8r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Frieri potest, ut corpus assequens aliud majus, quantacunque
- sit differentia magnitudinum pos non repellatur post incursum
- sed progrediatur. faciendo scilicet differentiam velocitatum quantum
- ais est (ad vimendam differentiam magnitudinum datam) satis est parvam,
- Nam quantacunque sit differentia magnibudinum, si aequalis poe
- aaequalis sit velocitas, tunc nulla non sistetur nec repelletur corpus
- insequens, sed progredietur eadem qua venit celentate, diminuta aucta
- ergo tantillum sua velocitate, vel alterius diminuta non ideo statum per saltum
- omnis progressio in quictem vel repulsam untabitur, nuperest enim
- in medio progressio sed minon celeritate qua venit
- Cieri potest ut corpus assequens aliud majus quantacunque
- sit diferentia celeritatum, tamen progrediatur, faciendo
- scilicet differentiam magnitudinum satis parvam.
- Nam si aequalia sint, tunc corpus incurrens quantacunque velocitate,
- tamen in quantum cunque tardum, tamen progredietur velocitate
- Scilicet tardioris. Ergo si plo incurrens paulo minuatur non ideo
- omniuo progredi desinet, sed tantum progredietur celeritate
- in alid praecedens majus sed tardius erum
- FFieri potest ut corpus incurrens post incurtum
- minori
- assequens aliud majus post incursum quiescat, quantacur
- aut quantulacunque sit differentia magnitudinum, nam
- progredietur, modo fiat differentia velocitatum satis
- parva, et per Lemma quantulacunque sit differentia magni
- tudinum tamen repelletur modo fiat differentia velocitatum
- multo magis simagu
- mulh mar
- satis magna. Ergo assumta er aliqua differentia magni
- tudinum potest talis aliqua assumi media differentia velocitalum
- simo quies haec ex altentur
- ut nec repellatur, nec progrediatur, sed sistatur incurrens. Tempate 3 vel 4Alo
- Fieri potest ut corpus assequens abud majus post in cursurtione e
- quiescat, quantu quantacunque aut quantulacunque e sit
- differentia celeritatum Nam per Lerum. 4 quantacunque
- sit differentia ceteritatum tamen corpus incurrens progredietur faciendo
- differentiam magnitudinum satis parvam, et per Lemma2
- quantulacunque sit differentia celeritaturus tamen repelletur
- Laciendo differentiam magnitudinum satis magnam. Ergo
- quaecunque sumatur differentia celeritatum, tamen corpus
- incurrens potest talis aliqua assumi media differentia
- velvatatum, ut nec progrediatur nec repellatur corpus
- Imo quies haec ex altentio
- incurrens, sed sistatur.
- Lemmate Notandum ad Lemmatis 5 et 6. probationes
- Lemmas posse probari ex alterntio 3 vel 1. solo, et temma
- rer
- vel ancrius
- ed fortior
- 6 ex altelutio 2 vel 4 solo. continna diminitione
- est temmatum conpunctio, quando ostenditur oulinua illa
- diminutione vel auctione tausiri a progressum ad repulsam
- vel contra. Ergo per medium, quietem. Quia nuspiam fit saltus
- sentandum an ista Lemmata per figuus exhiberi
- iisdem positis
- Manente differentia magnitudinum, et continue diminuta differentia celenitatum
- possint.
- ab infinita seu quiete inculrentis (ubi est repulsa, uque ad licet non perfecta)
- usque ad nullam; seu aequalitatem velocitatis: patet rem de dud eventum duci
- etiam continue a repulsa aliqua, usque ad progressum perfectum, per quietem
- Manente differentia celeri tatum, et continue diminata differentia eritatur
- ab infinita, ad est excipientis immobilitate (uubi est repulsa perfecta) usque fat quiesceas
- ad nullam id est aequalitatem, subi est progressus licet imperfectus patet
- rem duci eventum duci etiam continue a repulsa aliqua, usque ad perfecta
- ad progressum aliuuem. Patet elegans homunduorum assumendi progressionem
- modorum, inter se harmonia. illic enim itur a prog repulta imperfecta ad
- progressum perfectum: hic a progressu imperfecto ad repulsam perfectam
- Htiac quodam modo una propressio cum caltera conjulgi potest vim incumeitus dinmpr prm
- u
- Lemma3
- Lemma 4
- parva)
- otest
- continua du
- Lemma 6
- angmento illo
- in gvel dim
- Cantion
- Futilitas progis
- honum et sun
- rarum ad plu
- complectendo
- shaec progressio ut abso
- ultra quaetem incurientu
- assumendum esset ad occur
- ita ut demique ducurreg
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 8r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0015?run=73