Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 8v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.92.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
The machine reads it as
- primum diminutione magnt peleritatis salva magniturine deinde
- dimimotione mautudimis inpes
- primum dimimatione mag angmento magnitudinis in opposito
- Salva celeritate, deinde diminitione magnitudinis dimnuta
- satis differentia releritatis eu
- Considerandum est quid fiat in eo casu, quando differentia
- magnitudinum est reciproca magnitudines sunt velocitatum
- reciprocae, an forte tunc sequatur quies. Hic casus
- evenire non potest, quando incurrens est majus, quia incunrens
- etiam semper est celerius, Sed everciet potet quando incurrem
- in tantum est minus, in quantum estt velocius. Sane quando
- corpora sunt aequalia tunc etiam et velocitates etiam aequales
- utique magnitudines cunt velocitatibus reuproce proportiona
- les det tamen non sequitur quies sed continuatur progressus.
- Ergo concludi post. Posse magnitudines et velocitates
- in autecedentis insequentis et praecedentis esse reciproce pro-
- portionales nec tamen, sequi quietem, sed progressum perfe
- excipientis
- Si magnitudo ancurrentis sit infinita, seu si sit immobile, et
- et incurres incurrentis celentas etiam infinita, id est si
- mobi excipiens quiescat, tunc etiam magnitudines, et velocitates
- erunt recipioce proportionales, et tamen tunc sequetum repulsa
- Hinc ergo posita magnitudine et velocitate reciproce propor
- tio nalibus fieri potest ut eventus sit progressus perfectus
- Si ratio est minima nempe aequalitatis: et rursus ut eventus sit
- repulsa perfecta, si ratio est maxima seu infinita, ut Ergo
- datur casus magitudinis velocitati reciprocae, in quo per incursum
- contingit quies incurrentis. Casus autem quietis non potest inci
- dere in rationem maximam inter rationem aequa maximaq
- aequ infiniti et aequalitatis mediam, quia nulla datur talis
- ratio media, necessario ergo propior est quies hypothesis
- in qua evenit quies, quippe quae sit alicujus finitae rationis,
- hypothesi in qua evenit progressus, quam hypothesi in qua
- evenit repulsus. Si nulla alia adessent judicandi principia
- crederem fr quae exutienda sunt crederem quietem contingere
- cum ratio reciploca est dupla, neque quondam enim necessario
- ejus denomnator aliquis est numerus major unitate, non est cur
- credatur alius potius quam binamus. Sed hoc argumentum est
- praesumtiotantum. Et tunc reperietur ponendo incurreus quiescere
- ipsum excipiens ipsius incunentis velocitatem a sumere, vide
- fry. 9.
- Verum haec praesumtio generalis eliditur
- per considerationes speciales demonstrativas, de qu de quibus
- mox. Nunc enim tempus est, ut in rem omnem
- accuratius introspiciamus
- minus
- Si corpus majus assequatur min majus necesse est exci
- piens ferri primum vi priore, deinde illa quam accepisset, si
- quievisset et ab incurrente differentia celeritatum, fuisset
- scil. celeritatem utrique communem iuminuit, quod in prioribus non contigerat
- et eatenus vim aliquam adtuc ei aufert, ac proinde ne ea pereat
- in se suscipit. Parius hoc erit si inspecta fius. 9. ponamus A et Bferri
- ipsar incurrere A celeritate AB, ideo B progredietur primum cum navi
- quam differentia celeri tatum motum quiescenti dedisset dabit, et nihil praeterea B) (B) seu y aequ. (BDACD + CD(C) aequ a
- nunc vero quia praeterea repellit incurrens et ideo vim ei superstitem,
- licurre
- impulsum, ac denique aliqua alia praeterea. Nam Si corpus assequatur higo (B) (C)) aeqo
- sibi aequale vel minus, ipsi eam vim dabit et vim priorem relinquet, et eam
- esn
- in nadi mota ceteritate B(A) vel _(B) et corpore B in navi quiescente in
- deinde celentate velut si quievisset accepta ab A celeritate AB incurrente ergo vel a, vel E, vel aA b erit aequ. 0. quorm nullum
- quia vero epellit in navi (per priora) ac proinde D A simul ferretur non absurdum est. Exemplum in numeris adhibere operae
- in
- tructam, ne pereat, conum
- eari insi Bu tidesfeni. reter prt
- Immobile
- a mobile
- seu
- b immobi
- a, mobil
- ergo b. a.
- lia
- b mot
- a
- quies
- st
- un
- mob
- quo
- s
- aabC
- a
- o et vria
- A
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 8v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0016?run=73