Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 9v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
The machine reads it as
- simul tamen communi celentate celeritale, d est
- excipientis progreditur, vim hoc modo destructam in
- excp incurrente (id est minorem ex repulsa, vel progression
- duplicatam) transferri in excipiens residuum vero
- in currenti b competere, retrorsum vel prorsum, foront
- vicit repulsa vel progressio. Hinc theorema
- Si corpus minus assequatur majus. tunc ponendo
- majusse excipious quiesere et icurrens in minus seu incurrens incurrere
- differentia celeritatur vis re qua ho modo ta tunc
- tunc ponamus fingamus majus seu excipiens quilscere,
- et minus seue incurrens moveri differentia verarum
- celeritatum, utique in casu hujus fictionnis repelletur
- incurrens per superiora. At idem progredietur i celeritate
- communi, nempe excipientis itaque
- Aj His positis ajo-
- incurrenti tribuendam esse differentiam inter vim repulsae
- et relinqui vim quae sit differentia inter vim repulsae,
- et viri excipientis primam, ita ut repellatur ea
- vi, si repulsa s fut est major, progrediatur vero
- celeuta vis puma excrpientis est major. demonstratur
- theorema
- ex praecedentibus
- derum ne fictionem ingredi sepus sit ideo id cujus eausa
- eam adhibuimus in ea substituemus; nempe si fingamus incuner
- velut quiescens tunc per priori
- majus
- celeritos repulsae incurrentis, est ad celeritatem incursus hoc
- loco differentiam celeritatur; ut differentia corporum, est ad
- corpus majus see excipiens. Unde orietur theorematale
- si
- celerites
- 2 corpus minus assequatur majus, tunc vis
- utem post incursum residua
- erit
- nitatem
- differentia inter excipientis ante incursum et quae
- sit ad vim incursus differentiam celeritatuus (excipientis et icurrentis
- ut differentia corporum ad corpus majus. quo ita ut sicelentus
- excppientis fuenit maior, corpus incudacus progrediatur, si vero
- at sit minor altera illa celeritate, tunc quam dixi
- tunc corpus incurrens repellatur. RliOmnem
- autem xeliquam vim ad excipiens pertinere patet.
- Hinc jam re omnino per certam nemonstrationem definita
- sini potest quando neque repulsaneque progressio,
- sed quies oriatur priores etiam in temmatibus expressia
- progressiones figuris exhiberi possunt. Imo id
- liquidissime demonstratum habebur, cum contra de his
- generali ista regula nonnihil adhuc dubitarm possit.
- dubitari inquam potest, ar corus quando incurrens repelli
- tur repellatur non tantum excessu repulsae supra progressio-
- nem, sed an omnino tota ista. Evi conflictu destructa, seu an
- non vis conflictu destructa ipsi potius quam exciplenti
- tribuenda sit. Idem cu est cum progreditur, posset
- enim utique progredi tota vi: sed in eo catu nimorum et
- destructa, et excessus, sed in progresu id peculiariter
- refulatur, nam si hunc major ei iterum tribueretur
- celeritas, quae est excipientis, novus iterum oriretur
- conflictu, et quod eodem a unde qodem quo paulo ante
- modo omtetur absarditus. Et hinc argumento a simili, quod
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 9, 23, fol. 9v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068148:0018?run=73